DSC: equipe Van der Slik blikt terug op zeer succesvol weekend

ASSEN - Het is inmiddels al zes weken geleden dat de vorige race van de Dutch Supercar Challenge op Assen is gereden. Na een seizoen hard werken en ontwikkelen aan de auto in een nieuwe klasse, waren de eerste duidelijke en belangrijke resultaten zichtbaar. Het zonder problemen uitrijden van de races was een belangrijke doelstelling die behaald werd. En dat niet alleen, want de prestaties die de twee Zoetermeerse coureurs bij Van der Slik met de Marcos Mantis lieten zien, gaven aan dat er in de volgende race misschien wel eens richting het podium gekeken kon worden.

Die race was afgelopen weekend op het, bij velen tot de verbeelding sprekende, Belgische circuit van Spa-Francorchamps. De entourage op het circuit was voor het team helemaal compleet met uitzicht vanuit de pitbox op Eau Rouge. De bocht die bij veel coureurs het hart wat extra slagen per minuut laat maken. Zo is iedere keer de uitdaging groot als ze de auto’s naar boven jagen. Zowel voor het team als voor de toeschouwers zou het weekend er dan ook weer één worden om te onthouden.

Al op donderdag werden de eerste rondjes verreden in een vrije training, maar het was de vrijdag die met zijn kwalificatie de eerste belangrijke stap zou zijn om het weekend tot een mogelijk succes te maken. Om op te warmen werd ’s morgens nog even op de nog vochtige baan een vrije training gereden. Daarna gingen Isaäc en Helmert Jan van der Slik op hun beurt er tijdens de kwalificatie flink tegenaan. Dat een podiumplek zeker reëel zou zijn, bleek toen de tijden officieel genoteerd stonden. In de klasse Supersport II, waarin het team met de auto uitkomt, werd een keurige derde tijd gereden. En dat in een rondje met veel verkeer, aldus Van der Slik. Volgens de jongste van de twee coureurs zou de kwalificatietijd van 2:41.644 nog lang niet de snelste tijd zijn die hij op dit circuit met de Marcos Mantis zou kunnen rijden.

De eerste race van de Dutch Supercar Challenge tijdens het Racing Festival op Spa-Francorchamps zou er één worden met veel rekenwerk, uitgestippelde strategieën en verschillende tactieken. Vanaf een derde startpositie had het team, zoals voorzichtig kon worden gehoopt na de vorige race op Assen, een reële kans om na een uur racen het podium te beklimmen. Isaäc nam het eerste gedeelte voor zijn rekening. Vechtend met teams uit zijn eigen, maar ook uit snellere, klassen reed hij zijn rondes. De auto hield zich goed en zonder problemen kon ongeveer halverwege het stuur worden overgedragen aan zijn neef Helmert Jan. Na deze tactische pitstop werd snel duidelijk dat de positie duidelijk was versterkt en na een aantal minuten bleek dat Van der Slik door de pitstops van andere teams en het rijden van zeer snelle rondes een tweede plek in handen had. Teammanager Bram en zijn broer (en medecoureur) Isaäc zaten druk achter het tv-scherm met de rondetijden en posities te rekenen en de achterstand op de nummer één werd klein genoeg geacht om een aanval te doen. Ronde na ronde verkleinde Helmert van der Slik het gat naar zijn concurrent met seconden. Een kort maar hevig gevecht leverde het team de eerste plek op. Helmert Jan van der Slik liet zien dat de snelheid er goed in zat en bouwde zijn voorsprong in enkele rondes uit naar bijna twintig seconden. Dat Helmert Jan van der Slik niet aan grootspraak deed na zijn kwalificatie, bewees hij door tijdens de race een snelste rondetijd van 2:39.906 te rijden. Een prima prestatie, waarbij de podiumplaats op de allerhoogste trede de bekroning was op een seizoen hard werken.

Een twaalfde plek overall in een deelnemersveld van 54 auto’s is een keurig resultaat. Zeker als je daarbij bedenkt dat er auto’s rondrijden met twee keer zo veel vermogen of meer. Dit overall raceresultaat is tegelijk de uitgangspositie van de race op zondag. Een race die wederom veel spektakel zou geven. Net als in de race van zaterdag was het aan Isaäc van der Slik om de auto door het drukke startveld te loodsen. Een voorzichtige start van Isaäc van der Slik zorgde uiteindelijk helaas voor een plaatsje verlies, maar gezien de vele veel krachtigere auto’s om hem heen was het belangrijkste om de eigen auto zonder kleerscheuren de eerste paar rondes door te helpen. Hier slaagde Isaäc van der Slik in en de strijd om opnieuw een podiumplaats kon beginnen. Een aantal ronden later werd het duidelijk dat de auto niet zo snel was als in de race van de vorige dag en de coureurs van raceteam Van der Slik zouden een zware dobber hebben om de gevechten met de andere coureurs te winnen. Zodoende werd er vanuit de pits misschien nog wel harder gerekend om te bepalen wanneer de rijderswissel plaats zou vinden. Elke ronde werd de belangrijkste info over voorsprong, achterstanden en nog te strijden racetijd aan de druk in gevechten verwikkelde coureur door gegeven. Op het juiste moment kon Isaäc binnen geroepen worden om het stuur aan Helmert Jan over te geven. Het was nu aan Helmert Jan om de auto weer zover mogelijk naar voren te rijden. Even leek het erop dat dit een moeilijke opgave zou worden, want de auto kwam rond de achtste positie terug op de baan. Helmert Jan leverde een woeste strijd met zijn concurrenten en zijn eigen steeds minder goed presterende auto. Toen de chaos rond de pitstops van alle teams eenmaal een beetje was verdwenen, kon niets anders geconcludeerd worden dan dat er nog steeds van alles mogelijk was. Helmert Jan van der Slik reed op dat moment nog steeds op een vierde plek, maar dat was van korte duur. Met nog een ruime twintigtal minuten te gaan passeerde hij zijn klasse-concurrent en kon hij gaan jagen op de nummer twee. De achterstand van oorspronkelijk twintig seconden verdween per ronde als sneeuw voor de zon en in de vijftiende raceronde werd ook deze deelnemer verschalkt. Er werd druk gerekend om te kijken of het mogelijk was om in het korte tijdsbestek nog de eerste positie terug te pakken, maar dit zat er helaas niet meer in. Toch heeft Helmert Jan van der Slik tot aan de finishvlag het uiterste van de racewagen gevraagd om de voorsprong op zijn concurrentie te vergroten en gevechten met coureurs uit andere klassen niet te schuwen.

Een topsporter zal niet snel tevreden zijn met zijn geleverde prestaties en nu een dubbele overwinning binnen handbereik was, had het team graag gezien dat ook de tweede race voorzien zou worden met een gouden randje, maar feit blijft dat beide races met een podiumplaats zijn afgesloten en nog wel met één beker voor de eerste en één voor de tweede plek. De voorafgestelde doelstelling heeft dus meer dan voldaan aan de verwachtingen van het team.

De laatste race van het seizoen over twee weken op Assen zal uitwijzen of het team een dergelijk knappe prestatie weer kan herhalen.

(PR/Ralph Stoové)