Door: Berry van Elk
Afgelopen dagen zijn we druk bezig geweest met de voorbereidingen van de Finale Races op Assen, het eerste evenement dat we zelf organiseren. Hierdoor is de verzending van Spa-Francorchamps avontuur vertraagd.
Afgelopen weekend was het de race waar toch wel de punten gehaald moesten worden. Met nog maar vier races te gaan was dit de kans om voor de tweede plek in het kampioenschap te vechten. Jammer genoeg kan je in de racerij niet echt een vaste planning maken. Dus wat een weekend zou moeten worden waar veel punten moesten worden gehaald werd het een weekend met iets minder geluk.
De weerberichten voorspelden het al, het zou slecht weer worden op Spa, niet zo vreemd want op Spa regent het bijna altijd. Om een of andere reden worden daar altijd de races verreden waarbij men altijd moet nadenken op wat voor banden er gestart moet worden. Tijdens de kwalificaties in de ochtend begon alles dus ook kletsnat maar veranderde later de middag naar droog en zonnig weer.
Na de race op Silverstone was de Mini nagekeken, uitgelijnd en gewassen. Dit keer dus weinig werk in verhouding met een aantal vorige races. Tijdens de kwalificatie ging dus eigenlijk ook alles goed, behalve de tijd, die was niet meer zoals vorige race op Spa. Ik kwam in verhouding vier seconden tekort. Na de race bleken de banden toch ouder en meer versleten dan verwacht wat resulteerde in de 8e startplek. Niet al te best maar de race is nog niet verloren.
Op zaterdagmiddag startte de eerste race van het weekend, het regende, het was nat, dus dat was mooi nieuws. Met de Mini in de regen gaat het bijna altijd erg hard mits ik niet in de grindbak beland. Met de rollende start kwam het hele veld vanuit La Source het rechte stuk naar beneden. Dit maal geen gekke ongelukken waardoor iedereen ongeschonden door Eau Rouge heen kwam. Vanaf de achtste plaats kon ik snel wat plekken in halen. Na de eerste ronde was het de beurt aan safetycar nummer één. Door de natte baan vlogen er op verschillende plekken op het circuit mensen eraf die soms wat gevaarlijk waren geparkeerd. Na twee ronden was het veld weer bij elkaar en kon er opnieuw worden gestart. In de regen ging het steeds beter, het begon weer langzaam te regenen waardoor de baan natter werd, hierdoor gingen sommige mensen rustiger rijden en konden er weer wat plaatsen worden gewonnen.
Net voor de pitstops was het tijd voor safetycar nummer twee. De meeste rijders van de Sport divisie vlogen direct de pitsstraat in om hun 60 seconden af te lossen. Van het team kreeg ik via de portofoonset te horen dat de pitstraat door de safetycar situatie was gesloten. Mensen moesten daar dus extra lang wachten tot het licht weer op groen ging. Ondertussen kon ik samen met Bas Barenbrug flink doorrijden en wachten tot het tijd was voor onze pitstop. Na de situatie gingen we dus samen tegelijk naar binnen voor onze seconden af te lossen, Bas had er wat meer door zijn vorige overwinningen maar ikzelf mocht ook 25 seconden langer stilstaan. Bij het wegrijden uit de pitstraat het rechte eind op was het echter even tijd voor een scheldwoord. De clip op de rechterzijde van de motorkap was losgeschoten en kwam dus met hoge snelheid omhoog. Na overleg met het team was het maar het verstandigste om binnen te komen, als de motorkap zou openschieten zou het zonde zijn van al het carbonwerk en ook nog gevaarlijk want op dat moment zie je niets. Helaas pindakaas, dus de extra stop die er gemaakt moest worden was de tweede plek verkeken. Uiteindelijk finishte ik op de zesde plaats.
Na zondag een aantal rondleidingen te hebben gegeven moest iedereen zich om 16:45 weer melden voor de finishlijn. Opnieuw een rollende start, nu vanaf de zesde plek met droogweer condities op nieuwe slicks. Ook dit keer bij de start geen problemen maar bij een inhaalactie op Eugene Janssen achterop het circuit in de eerste ronde trok de auto scheef met het remmen en spinde ik. Tijdens de spin kon ik hem snel in zijn eerste versnelling zetten en de weg vervolgen. Na een ronde zat ik weer bij hetzelfde groepje als in het begin van de wedstrijd. Na het voorbij steken van de Lotus Exige van Wilfried kwam hij in La Source alleen op een vreemde wijze opzij en beukte zijn achterwiel op mijn achterwiel en werd ik in de lucht gelanceerd. Zoals je op de foto ziet kom ik helemaal los van de grond. Door de klap op de grond breekt er een stuk van mijn velg af en staat mijn wiel helemaal krom. Helaas einde race waardoor ik achter de vangrails verder mocht kijken.
De volgende race staat gepland op Assen 22 november. Dit zijn de laatste 2 races van het jaar waar bepaald wordt wie de grote winnaar zal zijn van de Dutch Supercar Challenge, door de pech op Spa kan ik nog kans maken op de derde plek. De tweede plaats gaat alleen lukken als er bij iemand een auto serieus kapot gaat.