AT Motorsport weer een treetje hoger op het podium

De mannen en vrouw van het team van AT Motorsport, en de monteurs in het bijzonder, hadden een druk programma voor de boeg tijdens het een na laatste raceweekend van het seizoen. Voor het eerst in de geschiedenis van de Supercar Challenge, reed namelijk één van de divisies met een andere groep en organisatie mee. De Sport 2 klasse, waarin Kim Troeijen uitkomt, verrichtte een gastoptreden bij de ACNN (Autosport Competitie Noord Nederland). Dit zeer gevarieerde veld van diverse BMW's (van E30 tot M3 en Silhouette), oude Porches en zelfs Toyota Aygo's, rijdt normaliter op het noordelijk gelegen circuit Assen. Tijdens het Racing Festival hadden zij echter wederom hun jaarlijkse uitstapje naar het spectaculaire circuit van Spa Franchorchamps in het vooruitzicht.

Op vrijdagochtend was het al vroeg dag toen om 5.00 uur 's ochtends de wekkers gingen. Het team vertrok vervolgens vanuit Brabant met de grote racetrailer, met daarin de twee wedstrijdauto's, en de bus met op de aanhanger de reserve- & demoauto. Na aankomst in de Belgische Ardennen, kon opgebouwd worden in de plensende regen. Vervolgens bracht de vrijdag een relatief rustige dag, aangezien er enkel een optionele training aan het einde van de middag op het programma stond.

Aan deze training werd door beide coureurs deelgenomen, maar alsof het zo moest zijn eindigde de sessie voor Leo en Kim in exact dezelfde ronde. Het betekende jammer genoeg een korte training voor de rijders, die zij beiden voor een aanzienlijk deel van het uur hebben gadegeslagen vanaf een baanpost naast het circuit. Kim nam noodgedwongen in de blauw-witte Proshift (Electronic Gear Shift) auto plaats, aangezien de versnellingsbak van haar eigen bolide op het laatste moment haperde. De wisseling van auto, in combinatie met te koude banden en een nog - lokaal - natte baan, bleek funest voor de dame die nog steeds volop ervaring aan het opdoen is in de autosport. Haar extra trainingstijd eindigde na enkele ronden in de grindbak, bij een overigens zeer vriendelijk Waals marshall echtpaar en hun hondje. Bij de auto van Leo sloeg het noodlot toe en boorde een drijfstang zich volledig door het motorblok heen, met de nodige schade als gevolg.

Om beide auto's technisch weer helemaal in orde en raceklaar te krijgen voor de volgende dag, wordt door de monteurs van het team het haast onmogelijke gedaan. In de groene Ford plaatsen zij een andere versnellingsbak, terwijl de gele Focus met een geheel nieuw motorblok wordt uitgerust. Het leverde - na de vroege wake-up call die dag - bijna een 24-uursrace op, wanneer in de vroege uurtjes van de zaterdagnacht de slaapplaatsen opgezocht kunnen worden. Ditmaal vond de meeruren-prestatie echter niet plaats op het circuit door coureurs in een racewagen, maar op de paddock door de technische mannen.

De zaterdag zou, zo kon vooraf al uit het tijdschema worden opgemaakt, een uitzonderlijk drukke en hectische dag voor rijders en technici worden. Maar liefst een vijftal optredens van de twee coureurs, die dit weekend in twee aparte klassen uitkwamen, stonden voor die dag gepland. Om iets na half 10 mocht Leo Kurstjens het spits afbijten in zijn felgele Lokhoff bolide in de vrije training. Terwijl hij meteen doorging naar de briefing voor rijders en teammanagers, mocht Kim aan de bak (met in haar auto de nieuwe versnellingsbak) om 11.10 uur tijdens haar free practice. In deze vrije training op zaterdagochtend noteerde Kim een zevende tijd in het totale veld van 52 ingeschreven auto's en liet zij slechts 3 van de mannen uit haar eigen categorie voor. Een nette prestatie na de confrontatie met het grind de dag daarvoor. Ook Leo begon weer vertrouwd te raken met de lange baan, die niet als zijn favoriet bekend staat.

In de middag mochten vervolgens zowel de Supercar Challenge als de ACNN hun beste beentje voor zetten om een snelle kwalificatieronde op de klokken te noteren. Leo kwalificeerde zich op een 52e plek overall in het immense gecombineerde veld van Super GT, GT, GTB, Supersport en Sport 1. Zijn snelste ronde leverde bovendien een aanzienlijke verbetering op ten aanzien van de tijden in de vrije training eerder die dag. Daarna was Kim aan de beurt in haar groene - naar de bedrijfskleur van Kurstjens baggerwerken, slibontwatering en grondreiniging - Ford Focus. Met een - in de Supercar Challenge niet gehanteerde - stilstaande start bij het ACNN-veld in het vooruitzicht, was zij uitermate tevreden met een plaats op de 5e startrij. Op die manier zou ze in ieder geval de dovende startlichten goed kunnen zien! Voor Kim zat het er die dag op, aangezien de ACNN beide races op zondag op de planning had staan, maar Leo had nog een race voor de boeg.

Een paar minuten voor 4 uur viel het startsein voor de talrijke deelnemers van de Supercar Challenge. Het blijft een uniek gezicht om meer dan 70 auto's achter elkaar de eerste bocht in te zien verdwijnen. Leo wist de start goed door te komen en bouwde zijn race langzaam maar zeker stabiel op. Helaas viel hij met technische pech ongeveer halverwege de race uit. Na afloop van de wedstrijd, bleek de schade aan het motorblok ditmaal te ernstig om nogmaals in het tijdsbestek van een dag te kunnen herstellen. Het team maakte dan ook noodgedwongen de keuze, om Leo de volgende dag in de reserveauto van start te laten gaan.

Zondagochtend was de groep van Kim als allereerste aan de beurt. De eerste race van de ACNN begon net na negenen. Hoewel regen de gehele nacht was uitgebleven, was het beruchte circuit zeker niet droog te noemen. Al vanaf het moment dat de zon opkwam, werd door rijders en teambazen een angstvallige blik op het zwarte asfalt geworpen. Zoals bijna alle haar concurrenten in de Sport 2 divisie, besloot Kim - op aanraden van haar vader - op regenbanden de race te beginnen. Bij de ACNN opent het pitwindow al na verloop van 20 raceminuten, waardoor zij wist dat er snel gewisseld zou kunnen worden naar slicks. Deze strategie werkte optimaal voor de vrouwelijke coureur van het AT Motorsport team. Op het moment dat de pitwindow opengaat, maakt zij de afweging dat dit het moment moet zijn om van rubber te wisselen. Hoewel de eerste ronde op de profielloze banden meer als ijsspeedway aanvoelde ("het leek wel alsof mijn stuur loszat"), weet Kim de banden relatief snel op temperatuur te krijgen. De tijden verbeteren dan ook zienderogen en na de nodige gevechten met de snelle deelnemers uit de ACNN, eindigt de race met een derde plek. Hoewel de vermelding op de achterkant verraad dat deze prijs waarschijnlijk niet helemaal voor haar bedoeld was, is Kim erg blij uit handen van organisator Dick van Elk een heus Drents 'Bartje' te krijgen in plaats van een beker.

Voor Leo was het een spreekwoordelijk 'geluk bij een ongeluk' dat het team een derde Ford Focus in bezit heeft, die bijna iedere race standaard wordt meegenomen naar het circuit. Deze auto wordt gedurende de rest van het jaar met name gebruikt voor evenementen met sponsoren en Kim wist hiermee eerder dit jaar nog een lach op de gezichten van kinderen met een levensbedreigende ziekte te toveren door hen mee te laten rijden op de kartbaan in Berghem tijdens Chrono Karting against Cancer. Door de coureurs wordt de wagen tevens benut wanneer zij een ervaren instructeur laten meerijden om hen op verbeterpunten en andere - snellere - lijnen te wijzen. Ditmaal werd de tweede stoel echter uit de auto verwijderd en moest Leo het in de wedstrijd vanzelfsprekend in zijn eentje doen. Door het verschil in snelheid tussen deze bolide en degene waar hij normaal mee rijdt, belandde Leo in een heel ander gedeelte van het deelnemersveld. Achteraf bleek echter dat hij zich enorm had vermaakt en ontzettend leuke en sportieve gevechten had meegemaakt onderweg. Uiteraard gaan ook alle complimenten uit naar het hardwerkende team, dat er keer op keer weer voor zorgt dat er überhaupt geracet kan worden!

Voor Kim stond meteen daarna haar tweede race op het punt van beginnen. Vader en teambaas Toon Troeijen kon dan ditmaal met zijn welbekende en imposante 600cc Goes quad met bandenkar in de pitstaat blijven staan. Het was door de wisselende omstandigheden, met af en toe verraderlijke regenspetters, wederom een ontzettend leerzaam uur voor Kim. En de race werd met een uniek resultaat afgesloten: voor het eerst sinds haar racedebuut (nog maar net 1,5 jaar geleden) wist zij de race op een tweede positie te eindigen. De afstand met de leider in de race werd op het laatst zelfs nog wat kleiner, wat ertoe leidde dat 'haar mannen' bijna over de pitmuur hingen om haar naar voren te schreeuwen. Al met al, was het weekend met een 3e en 2e plek in de Sport 2 klasse uitermate geslaagd. Het aantal verzamelde punten zorgde ervoor dat Kim een plekje opschuift en nu op de derde positie in het kampioenschap staat, een plaats die zij hoopt te kunnen behouden.

Het team maakt zich op voor alweer de laatste wedstrijd op de kalender voor dit jaar: de Finaleraces op circuit Assen in het weekend van 27 en 28 oktober 2012!