AT Motorsport laat punten liggen in de duinen

Eens per jaar reist de Supercar Challenge naar de Noord-Hollandse kust af. Niet om op een strandbedje neer te strijken, maar om het achter de Zandvoortse duinen gelegen circuit te bezoeken. Ditmaal stond het evenement met de toepasselijke titel 'Trophy of the Dunes' op de agenda.Net als met het voorgaande raceweekend, werd ook hier de Sport klasse gecombineerd met de Superlights en bevonden de Supersport bolides zich tussen het geweld van de SuperGT divisie.

Tijdens de vrije training was voor Kim voor het eerst de gelegenheid om de nieuwste toevoeging aan haar auto te testen, namelijk de stuurbekrachtiging die ingebouwd was. Het lijkt wellicht heel vanzelfsprekend, maar de Ford Focus auto's beschikken - als enigen in het veld - niet over stuurbekrachtiging. En overigens ook niet over andere luxe-opties zoals rembekrachtiging of ABS. Het is nog even testen en uitproberen om een ideale mate van bekrachtiging te vinden, aangezien Kim tijdens deze eerste meters ervoer dat ze op deze manier net iets teveel geholpen werd en daardoor minder 'feeling' met de auto en het insturen had.

Voor Leo was het business as usual tijdens de vrijdagochtend training en kon hij voor het eerst ook op het Zandvoortse circuit de verbeteringen ervaren die afgelopen winter aan de auto zijn aangebracht, hetgeen de rondetijden al snel tot uitdrukking brachten.

De kwalificatie van Kim stond als eerste op de planning. Geluk bij een ongeluk was de punctuele dame erg op tijd met het willen vertrekken naar de vooropstelling; bij het uitrijden van de tent van haar team werd er namelijk ineens een knal gehoord. De stuurbekrachtiging bleek iets teveel kracht te zetten en als het ware door het eindpunt van het stuur heen te gaan, waardoor de stuurkolom afbrak. Snel kwamen de mannen in actie om een vervangend onderdeel uit de reserveauto te schroeven en net op tijd voor de start van het tijdrijden in haar auto geïnstalleerd te hebben. Na even kort gewend te raken aan ditmaal weer zonder stuurbekrachtiging rijden, was Kim uiteindelijk redelijk tevreden over de door haar gezette tijden.

Leo wist een tweetal goede rondes neer te zetten tijdens zijn kwalificatiesessie. De concurrentie blijft echter erg groot in het veld van de Supersport en een 13e tijd was dan ook het resultaat. Tegelijk weten rijder en team inmiddels uit ervaring dat het verschil in rondetijden tussen kwalificatie en race bij de Focus een stuk kleiner is dan een hoop

andere auto's uit de klasse, wat onder meer ligt aan een relatief goed behoud van de banden. Voor de wedstrijden die nog volgden tijdens dit weekend dus een zeer goed uitgangspunt.

Op de zaterdag mocht Kurstjens als eerste acte de presence geven. Het werd een mooie race voor de Ford Focus coureur. Er werd wederom aangetoond dat de strijd met de andere deelnemers in de Supersport divisie op het scherpst van de snede gestreden kon worden. Ondanks dat het veld aanzienlijk drukker was dan normaal dankzij de samenvoeging met de SuperGT klasse, wist Leo een 12e plaats te behalen door zeer constante tijden te rijden.

Kim mocht later op de dag haar race verrijden. Gaandeweg de race merkte ze dat er een probleem met de auto was dat langzaamaan verergerde. De krachtbron van de Focus, de 2.3 liter Duratec motor, miste zijn normale vermogen en hield - hoorbaar - in. Daardoor was het voor de snelle dame lastig om aansluiting bij de concurrentie te houden. Een probleem met de remmen, waardoor enkele malen bij het aanremmen recht naar de bodemplaat getrapt werd, vereenvoudigde de strijd - met ditmaal niet de andere deelnemers maar met name de eigen auto - niet. Het werd dan ook een eenzame race, die alsnog met een 6e plek afgesloten werd.

De race op zondag werd er een van zeer korte duur voor Leo. De beruchte Tarzanbocht wisten alle auto's zonder al teveel kleerscheuren door te komen, maar daarna ging het vrijwel direct fout voor de felfele bolide. Volop in de strijd met een aantal Seat's in zijn kielzog en de snelle BMW's in het zicht, betekende een tik van achteren einde race voor Kurstjens. Door contact met de vangrail weigerde de auto te starten en gevreesd werd door de coureur dat er wellicht bij de ophanging iets zou zijn afgebroken. Bij inspectie na afloop van de race bleek de schade gelukkig mee te vallen.

De race van Troeijen stond later die dag nog op het programma. Ondanks goede hoop dat het motorisch probleem verholpen was na het ontdekken van een doorgesleten kabeltje, merkte ze al in de opwarmronde dat dit niet het geval was. Een goede start en eerste ronde zorgde er nog wel voor dat een van de concurrenten gepasseerd kon worden, maar gezien het gebrek aan vermogen kon die positie niet behouden blijven. Bovendien deed zich - alsof het zo moest zijn - ook wederom een probleem met de remmen voor. Door oververhitting liep remvloeistof uit de daarvoor bedoelde reservoirs en onder de - maat 36 - voetjes van Kim door. Omdat dit wel erg glad was en de hoeveelheid remolie haar toch wel wat verontrustte, was zij gedwongen al voor de verplichte pitstop het team even op te zoeken. Het probleem met het ontbrekende vermogen kon - relatief eenvoudig - worden verholpen door vervangen van de boubine en ECU.

De remproblemen bleven echter aanhouden, waardoor de rondetijden aanzienlijk kelderden en een beter resultaat dan uitrijden en het behalen van het een aantal punten met de zesde plaats het maximaal haalbare was.

(PR)