AT Motorsport erg tevreden over de opgedane ervaringen

Terwijl een zeer verheugde afvaardiging van de Supercar Challenge was afgereisd naar het befaamde circuit Monza, nabij wereldstad Milaan, was het aan de meerderheid van de groep voorbehouden deel te nemen aan de Trophy of the Dunes. Inderdaad, het bekende jaarlijkse evenement op het oerHollandse circuit Zandvoort. Nabij wereldstad Amsterdam ... of ja ... eigenlijk toch gewoon het dichtste bij Haarlem!

Naast het verschil in circuit en omgeving, zouden ook de weersomstandigheden aanzienlijk uiteen blijken te lopen en een doorslaggevende rol spelen. Waar het in Italië 25 graden en een strakblauwe hemel was, wisselde in de Noord-Hollandse duinen zon en regen elkaar af.

Tijdens de vrijdag stond de vrije training - als enige activiteit die dag - op de agenda. In de beleving van enkele coureurs was tevens die dag de rijdersbriefing gepland, maar deze enkelingen bleken toch echt voor niets zo vroeg hun bed uit te zijn gegaan, aangezien dat pas op zaterdag om 8.20 uur het geval was. Wellicht het meest spannend tijdens deze eerste sessie, was of alle teams het voor elkaar hadden gekregen te voldoen aan de zeer strikte geluidsnorm van maximaal 92 dB, zoals tijdens dit evenement verplicht was.

Voor zowel ervaren rijder Leo Kurstjens en relatieve nieuweling Kim Troeijen was het inmiddels 1,5 jaar geleden dat zij voor het laatst op het befaamde - voormalige Formule 1 - circuit aan de kust hadden gereden. Voor Kim was dit destijds overigens haar allereerste autorace! Het was dan ook vooral een kwestie van meters maken en de, toch wel als lastig bekend staande, baan (weer) te verkennen.

De kwalificatie vond om 10.50 uur plaats op asfalt dat inmiddels weer droog was na een regenachtige nacht. De ervaring van de andere coureurs, die Zandvoort veelal jaren als thuiscircuit hebben gehad tijdens de diverse klassen waarin zij acteerden, komt duidelijk naar voren. Desondanks is Leo erg tevreden over de wijze waarop zijn Ford Focus zich houdt in de competitieve groep. Met een 15e tijd in zijn groep werd de tijdtraining dan ook op een gunstige wijze afgesloten.

Kim wist haar weg inmiddels tevens weer te vinden op het circuit, maar het gat met de concurrentie was jammer genoeg groter dan op andere circuits dit jaar. De listige omstandigheden, met het beruchte overwaaiende zand en het afvalt dat dan nat en vervolgens weer opdrogend was, zouden het gehele weekend een uitdaging blijven. Met name het gebrek aan race-ervaring maakt het op dat soort momenten niet gemakkelijker.

Voor de start van de eerste race, op de zaterdagmiddag, was het uitermate lastig voor teams en coureurs. Donkere wolken kwamen vanaf de Noordzee over het circuit drijven en voor de oorspronkelijke starttijd was er al een forse bui gevallen. Het schema liep echter al aanzienlijk uit, waardoor twijfel ontstond over de bandenkeuze. Toen er - nog voordat de baan de kans kreeg op te drogen - nogmaals een wolkbreuk was, besloot Kim haar keuze te maken.

Zij zou de race op regenbanden starten, de veilige optie. Normaal gesproken houdt dit type band zich onder haar auto bij dergelijk wisselvallig weer redelijk lang goed. Leo maakte de keuze gebruik van zijn ervaring te maken en op slicks te vertrekken. Opgesteld op de startopstelling bleek al dat er een gemêleerde verzameling aan rubber op de grid verzameld was. Sommigen hadden de profielloze banden onder de auto gelegd, anderen kozen voor de regenband en een enkeling maakte hier een creatieve combinatie tussen.

De eerste paar ronden profiteerde Kim optimaal van haar banden. Het circuit was op sommige plaatsen nog erg nat en daardoor wist zij een heel aantal auto's te passeren. Het grootste gedeelte van de baan was echter al droog of snel aan het opdrogen, waardoor het profijt snel verdween. Al na enkele ronden bleken de banden dermate aan grip te verliezen dat zij een kleine spin niet kon voorkomen.

Na de auto's die ze zojuist gepasseerd was nu voorbij te zien komen - terwijl de voorkant van haar auto gericht stond op deze aankomende bolides - kon zij haar weg weer vervolgen. Een bandenwissel was de enige oplossing, waardoor helaas de nodige tijd verloren ging.

Leo wist de door hem gekozen optie goed te benutten. Het zicht naar voren werd voor aanvang van de race al een stuk opener, doordat een aantal auto's die voor hem op de startgrid stonden al tijdens de opwarmronde naar binnen kwamen om banden te wisselen. Na een moeilijke race onder niet de meest eenvoudige omstandigheden, toonde de eigenaar van grondreinigingsbedrijf Kurstjens B.V. te Hedel wederom aan een beetje regen en zand niet te schuwen. Een safetycar situatie zorgt er het laatste kwartier nog even voor dat het veld weer wat in elkaar schuift.

Met een van zijn beste klasseringen van dit seizoen, sluit Leo de race af op een 10e positie. Kim wordt uiteindelijk vierde in haar klasse en is na afloop van een enerverende wedstrijd vooral blij haar Ford heelhuids weer bij het team te kunnen afleveren. Na controle door de monteurs blijkt namelijk een wiellager aan het einde van zijn latijn te zijn, hetgeen verklaart waarom Kim de auto niet zo in de rondte kon sturen zoals zij graag gezien had.

De volgende dag staat al op tijd de tweede race van het weekend gepland. Iets na tienen starten de dertigtal bolides op een droog - maar koud - Zandvoorts circuit. Leo mag, gezien zijn goede optreden van de voorgaande dag, vanaf de vijfde startrij vertrekken. Het wordt wederom een wedstrijd waarin het nodige gebeurt en tevens een flink aantal uitvallers zijn. Hoewel er op een gegeven moment op drie verschillende plaatsen auto's naast de baan zijn beland, wordt ditmaal niet overgegaan tot het inzetten van de safetycar.

Zowel Leo als Kim weten een solide race te rijden. Leo komt, zo valt daarna ook aan de auto te zien, regelmatig in gevecht met concurrenten om hem heen. Een 13e plek voor Leo en ook op zondag een vierde positie voor Kim is het resultaat van de tweede - en tevens laatste - wedstrijddag op Circuit Park Zandvoort dit jaar. Al met al, is het team erg tevreden over de opgedane ervaringen dit weekend en verheugd de auto's in dezelfde staat mee terug te kunnen nemen naar Brabant.