ZANDVOORT - Peter van der Kolk, veelvoudig Nederlands en Europees kampioen in GT-auto’s, heeft op circuitpark Zandvoort geschiedenis geschreven door de première van het Dutch GT 4 legends-kampioenschap op zijn naam te zetten. Dit enerverende kampioenschap met onder anderen namen als Jan Lammers, Allard Kalff en Jeroen van den Heuvel, had tot de laatste ronde van het kampioenschap nog geen winnaar gebracht.
Peter van der Kolk stond weliswaar vijftien punten voor op de nummer twee Peter Stox, maar in dit weekeinde waren er over twee wedstrijden nog dertig punten te vergeven.
Om 11.40 uur stonden alle titelkandidaten op de grid om in een onderlinge strijd het pleit te beslechten. Maar als zo vaak in het verleden stond de laatste wedstrijd in het teken van bloopers en missers, ook nu was dit het geval. In de eerste bocht werd er getoucheerd door de leiders in het veld, Prins Pieter Cristiaan werd vervolgens aangetikt, waarna het gehele middenveld op een hoop ging. Van der Kolk was passagier van zijn eigen bolide omdat een plas olie als gevolg van de crashes hem het sturen onmogelijk maakte, waarna hij uiteindelijk als laatste in het rijtje van zes werd geslachtofferd. Vanwege de smeulende en verwrongen bolides werd de wedstrijd tijdelijk stilgelegd. Om reden van het reglement, dat zegt dat eenieder na een neutralisatie mag herstarten vermits op eigen kracht de startgrid wordt bereikt, is het heel belangrijk dat je met de auto de startgrid weet te bereiken.
Als enige van deze zes wist Van der Kolk op eigen kracht de grid bereiken nadat de rode vlag werd uitgehangen. Daar aangekomen bleek de auto niet geheel onbeschadigd uit de strijd te zijn gekomen.
De monteurs van Van der Kolk moesten tijdens de neutralisatie een huzarenstukje uithalen om de auto van de Prinsenbeekenaar weer enigszins rijdbaar te maken alvorens de wedstrijd na een oponthoud van 25 minuten van start ging.
Uitrijden was het motto, maar wie Van der Kolk kent, weet dat hij daar geen genoegen mee neemt, tijdens de eerste ronde nam hij de leiding bij de Legends om deze vervolgens niet meer af te staan. De punten en het kampioenschap waren binnen.
In de middags om 16.00 uur stond de hoofdrace nog op het programma, waarin Van der Kolk samen met Jeroen Bleekemolen een team vormde. Dat het kampioenschap van Van der Kolk binnen was, wilde nog niet zeggen dat dit koningsnummer wat live werd uitgezonden geen inhoud meer had. Niets was minder waar, Jeroen kon nog een plaatsje opschuiven in het kampioenschap en Van der Kolk zag zijn kans schoon om op de valreep nog een podiumplek mee te pikken.
Na als tweede te zijn gestart wist Jeroen alras de leiding van Duncan Huisman over te nemen, Phil Bastiaans completeerde het kopgroepje, tijdens de eerste helft van de wedstrijd veranderde er niet veel meer,
Na de rijders-wissel, waarin Van der Kolk het stuur overnam van Jeroen Bleekemolen en Ricardo van den Ende die van Duncan Huisman, wist Van der Kolk lange tijd de leiding in handen te houden, Echter; Ricardo reed het licht uit zijn ogen om zijn positie in het kampioenschap vast te houden , hij presteerde het om in vijf ronden een gat van 2.5 seconden te dichten. Van der Kolk, die aan het begin van de wissel het idee had dat Bleekemolen echt de banden er onderuit had gereden moest nog even de balans vinden. Gaandeweg kwam de snelheid er heel goed in, nadat Van den Ende Van der Kolk voorbij was gestoken, gaf Van der Kolk geen krimp meer, regelmatig liet hij de snelste rondetijd zien en Van den Ende kon maar nauwelijks zijn voorsprong behouden. Een tweede plaatste viel Van der Kolk en Bleekemolen ten deel.
Eindstand:
Peter van der Kolk 156 punten
Peter Stox 111 punten
Harmen van Putten 105 punten
Frank Wilschut 105 punten
Allard Kalff 104 punten