Westfield Cup: Lammers ongenaakbaar in Zandvoort, Claeijs kampioen

ZANDVOORT - Afgelopen weekend kwam de grootste merkencup van Nederland weer in actie. De Westfield Racing Cup reed haar laatste wedstrijd op Nederlandse bodem, waardoor de titelstrijd in het NK beslist zou gaan worden. Als gastrijder in de RTL GP-bolide was niemand minder dan oud F1-coureur Jan Lammers aangetrokken, die dan ook direct zijn snelheid en aanpassingsvermogen toonde.

In de kwalificatie was Lammers al sterk onderweg, maar de ervaren coureurs spinde onder een gele vlag en kreeg daardoor vijf plaatsen straf van de wedstrijdleiding. Kampioenschapleider Francois Claeijs legde beslag op de pole position, met Roel Meijer naast zich. De tweede rij werd bezet door John Pronk en Willem Vriend, terwijl Lammers als zesde zou vertrekken. Het werd echter al snel duidelijk dat er geen maat stond op de voormalige winnaar van de 24 uren van Le Mans, want de ene na de andere concurrent moest eraan geloven. Na enkele ronden passeerde Lammers zelfs raceleider Claeijs en bouwde een grote voorsprong op. Met uiteindelijk meer dan tien seconden voorsprong kwam hij als overwinnaar over de meet. Claeijs deed goede zaken met de tweede stek, en claimde daarmee voortijdig de titel. Concurrent Hans Wellink kon nog wel gelijk komen qua punten als hij zou winnen en Claeijs zou uitvallen, maar die werd dan alsnog kampioen door zijn grotere aantal pole positions. Wellink kwam als derde over de streep, voor Meijer en Pronk.

In de tweede race mocht Lammers vanaf pole position vertrekken vanwege zijn overwinning in de eerste race, en al gauw verdween hij aan de horizon. Opnieuw bouwde Lammers een grote voorsprong op en kwam ditmaal met liefst zestien seconden voorsprong als winnaar over de meet. Francois Claeijs eindigde wederom als tweede en was nu helemaal zeker van zijn eerste Nederlandse kampioenschap. Hans Wellink werd opnieuw derde, wederom voor Meijer en Pronk.

“Ik ben blij met deze overwinning, maar dit is natuurlijk primair een gentlemenkampioenschap”, begon Lammers na afloop. “Bovendien heb ik een klap meer ervaring dan de rijders om me heen. De meeste rijders hebben één of twee jaar race-ervaring, dus het is geen eerlijke competitie ten opzichte van hen. Maar de auto is zo ontzettend leuk om mee te rijden, en daarnaast was het de eerste race dit jaar die ik winnend af kon sluiten. Ik heb er dus ook maar even van genoten,maar deze klasse geeft zoveel plezier. De auto geeft het raceplezier van een Formule Ford. Ik sta versteld van de prijs-pret verhouding. Dit is een schitterend concept, ik hoop dat ze het in de komende jaren zo kunnen houden. Het zou goed zijn als de organisatie zich niet laat verleiden tot het duurder maken van de klasse. De kunst is om eenvoudig en goed te organiseren, en momenteel gaat dat uitstekend. Het draait hier om ouderwets gas geven, en bovendien zijn alle deelnemers enorm enthousiast.”

De gelukkigste man van de dag was natuurlijk de nieuwbakken kampioen Claeijs: “In de vrije training heb ik geen risico’s genomen. De baan was wat glad en ik wist niet of dat door een oliespoor of door ijsvorming kwam. Ik wist wat me te doen stond: finishen bij de beste vijf. De training heb ik daardoor heel voorzichtig aangepakt en spaarde me voor de kwalificatie, want dan zou de ijsvorming in elk geval weg zijn. De kwalificatie begon ik op nieuwe banden en was in de eerste ronden aan het knallen. In de vierde ronde ging mijn spatbord eraf maar ik wist dat mijn rondetijd voldoende was voor een plaats bij de beste drie. Door de straf van Lammers werd dat zelfs de pole position.”

“In de eerste race had ik er vrede mee dat Jan sneller was. Ik moest vooral Wellink voor blijven, want hij was mijn belangrijkste concurrent. Dat lukte in de openingsfase goed, maar in de laatste drie ronden was er een groot oliespoor over de hele baan neergelegd. Mijn eerste gedachte was: het zal toch niet gebeuren dat dit tussen mij en het kampioenschap gaat komen! Ik deed het daardoor rustiger aan totdat Wellink weer erg dichtbij kwam. Het was op dat moment weer wat minder glad en ging ik weer gas geven en hield ik hem achter me.”

“Voorafgaand aan de tweede race wist ik dat ik al kampioen was. Wellink zou nog gelijk kunnen komen als hij zou winnen en ik uit zou vallen, maar dan nog won ik dan de titel door meer pole positions. Door dit gegeven kon ik vrijuit racen. Ik had wel een slechte start en reed de eerste ronde achter Wellink, maar in de tweede ronde ging ik er in de Tarzan voorbij. Toen was ik het beu: ‘Jongens, gas erop’, dacht ik. Het liep gewoon lekker, en al in de derde ronde ging ik brullend van blijdschap over het rechte stuk. Ik moest me nog wel even concentreren, maar heb die race vol euforie gereden.”

“Dit is mijn eerste kampioenschap in deze klasse. Het eerste jaar was ik heel dichtbij en had ik veel punten, maar toen crashte ik de auto in de slotfase van het seizoen en kregen we hem niet meer op orde. Vorig seizoen begon ik slecht en duurde het even voordat ik het vertrouwen kreeg. Dit jaar ging vanaf de eerste dag snel, al viel ik in de eerste drie races telkens uit. Ik dacht op dat moment dat ik het kampioenschap wel kon vergeten maar sindsdien gaat het heel erg goed. Europees ging het wat minder, maar ik ben hartstikke blij met deze Nederlandse titel. Volgend jaar ben ik er absoluut weer bij, dit is gewoon de mooiste Cup van Nederland.”

Henk van der Spoel beleefde echter mogelijk de meest bijzondere race, nadat hij enige ronden rondreed met alleen de vierde versnelling: “Ik kwalificeerde me als negende, maar er zaten heel veel rijders binnen een paar tienden van elkaar. De eerste race was een mooie wedstrijd met veel strijd, waarin ik uiteindelijk als vijfde over de streep kwam. Ik heb die race heel consequent hard gereden. In de tweede race had ik opnieuw een slechte start, zoals dit seizoen al zo vaak. Ik pakte in de openingsronde direct een plaats terug en reed in een mooi groepje. Vanaf de zevende ronde had ik echter alleen nog maar de vierde versnelling, want ik had opeens de pook in mijn hand! De laatste ronde van de race reed ik met alleen die versnelling toch een ronde van 2.02! Ik werd uiteindelijk elfde, maar heb ontzettend veel lol gehad. Het weekend was weer erg gezellig en heb veel leuke gevechten gehad. Vanaf de derde tot de achtste plaats was gewoon een grote kluit, schitterend.”

Veel tijd om te rusten is er niet, want nu maakt de Westfield-karavaan zich op voor de grote finale op de Nürburgring in Duitsland. Die wedstrijd heeft aankomend weekend op vrijdag 23 en zaterdag 24 oktober plaats en telt mee voor de Westfield Euro Cup.

Westfield Cupracer

Met het racen in een Westfield Cup proeft de coureur de ware identiteit van het pure racen. 170pk, op slechts 570kg in combinatie met achterwielaandrijving, een echte racer, ontwikkeld in samenwerking met de Westfieldfabriek in Engeland, samengesteld met de juiste componenten om succes te kunnen waarborgen. Dit zijn de kenmerken van de spectaculaire Westfield Racecup. Het eind 2007 opgezette concept: betaalbaar racen met een hoge belevingsfactor in combinatie met een streng opgezet reglement heeft er voor gezorgd dat de Westfield-klasse één van de grootste raceklasse van Nederland is geworden.

De Westfield RaceCup wordt in 2010 ondersteund door:

RTL GP Magazine
Divisie Projects
Wilkens Vertalers & Tolken
KW Suspensions
Aviosign
Ferodo Racing
BROOD
Taat & Friends Catering
KMS Management Systems

Wil je meer weten over de Westfield-bolide en naar de testmogelijkheden bezoek dan eens de website: www.westfieldnederland.nl