Tom Coronel: "Ik heb wel gezien dat ze in bushokjes lagen te slapen"

De Dakar 2012 is op 1 januari begonnen met een korte proef. Direct was er Nederlands succes met de dagzege bij de vrachtwagens van trucker Van Vliet. Tim Coronel kende pech met een gebroken koppeling. Diens broer Tom, net als zijn tweelingbroer snel met alles wat vier wielen heeft, van F1-bolide tot toerwagen, houdt voor Nusport een column bij.

"Woensdag staat de vierde etappe op het programma en dat is het moment waarop de vermoeidheid echt in gaat slaan. Slaap pakken is altijd een probleem tijdens Dakar, maar nu de coureurs er zo ver inzitten is de reservebatterij wel ongeveer leeg. Dan ga je het heel snel zwaar krijgen.

Etappe vier is een van de langste van de eerste week, met onder meer veel lange rechte stukken. Dat is het moment waarop mijn broer Tim het echt lastig krijgt met zijn buggy. Die auto is gemaakt voor de duinen en komt qua topsnelheid veel te kort. Hij gaat niet harder dan 120, 130 misschien.

Het probleem is dat veel andere deelnemers, zoals de gewone auto's en de vrachtwagens, veel harder gaan. Zeker met die vrachtwagens is dat link; Als er dan zo'n Kamaz voorbij giert gebeurt er echt wel even wat. Dan is hij voorbij en zit je in het stof en duurt het niet lang voor de volgende weer komt.

De kans is groot dat Tim, die nu als nummer 105 staat geklasseerd, woensdagavond laat binnen is. Daar komt weer een ander probleem bij kijken: de duisternis. Als het donker is zie je daar in de woestijn echt helemaal niets. Het is pikzwart. Dan voel je je best wel eenzaam, kan ik je vertellen. Vervolgens kom je dan terug in het bivak waar je alle voorbereidingen voor de volgende dag nog moet doen. Met een beetje geluk pak je vier á vijf uurtjes slaap, tot je om zes uur weer wordt gewekt door 150 motoren die weer op pad gaan.

Toen Tim en ik in 2009 met z'n tweeën reden konden we op de verbindingsroutes om beurten slapen. Dat kan Tim nu hij alleen is natuurlijk niet. Ik heb wel gezien dat er motorcoureurs onderweg in bushokjes lagen te slapen, zo vermoeid als ze waren.

Duinen
Donderdag is een hele andere dag. Dan komen de duinen in beeld. Voor de buggy van Tim is dat het ideale terrein. Ik weet zeker dat hij daar veel tijd gaat terugwinnen. Daar kan hij bij wijze van spreken mensen buitenom in gaan halen.

Toch blijft het een avontuur voor Tim als je het vergelijkt met een vrachtwagen. Die zitten hoog boven de grond en hebben een enorme vering in dat ding. Je ziet heel veel en dendert overal overheen. Dat geldt eigenlijk ook voor de motoren. Wat Tim doet is gewoon masochisme.

Bovenin het autoklassement gaan Erik Wevers en Erik van Loon met elkaar de strijd aan. Ik zag ze bezig en vond dat ze het wel wat rustiger aan kunnen doen. Er is onderling veel rivaliteit, dat zie je gewoon. Aan de andere kant stuwen ze elkaar daarmee tot grote hoogten. Maar: hou de boel heel.

Mini gaat nu aan de leiding en dat verbaast me eigenlijk niets. Die auto is onderhuids gewoon de BMW die het de afgelopen jaren al goed deed. Dat team is zo professioneel, dat benadert de Formule 1. Hummer doet het ook leuk, maar die gaan het uiteindelijk niet halen denk ik. Het is leuk dat we door de afwezigheid van Volkswagen eens andere teams vooraan zien.

Verschillende stijlen
Bij de vrachtwagens doen de Nederlanders het nog steeds goed. Dat is echt mooi om te zien. Ik zag duidelijk het verschil tussen Marcel van Vliet en Gerard de Rooy. Waar De Rooy echt gaat voor de dood of de gladiolen, zie je Marcel heel beheerst rijden. Twee verschillende stijlen, ik ben benieuwd hoe dat uitpakt.

Over het algemeen kan ik zeggen dat het een zwaar begin is van Dakar. Ook de wedstrijdleiding is streng. Dat zag je met Tonnie van Deijne, die na een probleem gewoon uit de rally ligt. In 2009 werden Tim en ik bijvoorbeeld nog gematst. Maar nu zijn ze onverbiddelijk en zeggen ze 'je moet van de natuur zien te winnen, niet van ons.'"