Tim en Tom Coronel maken de balans op: overleven of afvallen

VALPARAISO - De Dakar Rally is op de helft. Er zijn inmiddels 4.957 kilomter afgelegd. Er rest nog zo'n 4.622 kilomter. Team Dakarsport.com met Tim en Tom Coronel, Bob ten Harkel en Roland Rijpma, Jurgen van den Goorbergh, Mirjam Pol en Kees Kolen nog in de strijd, heeft de rustdag goed benut; rust voor de coureurs, en een sleuteldag voor de monteurs. Alweer zeven dagen is de karavaan onderweg in Argentinië om vervolgens via Chili weer terug te keren in Argentinië. De finish in Buenos Aires komt steeds dichterbij maar laat zeker nog even op zich wachten. De rijders hebben nog de zwaarste uitdaging in het vooruitzicht met onder andere de marathon etappe. Team Dakarsport.com blikt terug op en hevige week.

Maar het begon allemaal op 3 januari bij de start in Buenos Aires. Niemand had verwacht dat er zoveel enthousiast publiek zou zijn om de rally aan te moedigen. Dit zorgde al voor een fantastische sfeer en beloofde voor veel meer moois. De eerste drie dagen waren in het kort gezegd: snel, stoffig en gevaarlijk. Meteen al vanaf de start van de rally bleek duidelijk dat dit geen gemakkelijke rally zou gaan worden. De coureurs hadden veel last van het stof wat zo nu en dan voor gevaarlijke situaties zorgde bij bepaalde smalle passages en inhaalacties. Maar ook de vele stenen die oplaaide waren niet gemakkelijk voor bijvoorbeeld de motorcoureurs. De eerste dagen kwamen veel van de deelnemers in het donker het bivak in met grote schades, fikse valpartijen achter de rug en fysiek letterlijk uitgeteld. De Dakar was hierbij een feit geworden: overleven of afvallen en naar huis. De tactiek van het Dakarsport Team was dan ook overleven: rustig en beheerst de etappes rijden en met name de finish halen inclusief alle stempels.

Tot en met de rustdag gaat het prima met team Dakarsport.com. De sfeer zit er goed in, de coureurs doen hun uiterste best om goed de presteren en de monteurs lossen problemen op waar men ze tegen komt. Zelfs de top twintig is bereden door de gebroeders Coronel, met een 17e plek.

De natuur in Argentinië is avontuurlijk en mooi. Tijdens de etappes wordt er toch ook flink genoten en de nodige foto’s en filmpjes gemaakt door de deelnemers. De lokale mensen zijn enthousiast en staan zowel bij de start, finish als aan het parcours de deelnemers aan te moedigen. Iedereen, ook de assistentie, wordt het bivak binnen gehaald als held. Handtekeningen worden uitgedeeld, foto’s worden genomen en er wordt flink gezwaaid.

De vierde dag waren had meer stenen en off-road pistes. Goed en nauwkeurig navigeren was hierbij dan ook van uiterst belang. De weg niet vinden betekent kostbaar tijd verlies en in het donker rijden.
De vijfde etappe was de zwaarste etappe tot nu toe. Dit ook vanwege de slechte weersomstandigheden als sneeuw, regen en hagel in de woestijn. Vele motoren, quads, auto en truck coureurs kwamen erg laat aan op het bivak en enkele bleven achter om in de woestijn te overnachten. Dit omdat het gevaar te groot was om in het donker door te rijden. Een twintig tal trucks hebben een eigen bivak opgezet die nacht om vervolgens in de ochtend weer verder te gaan richting de finish en aansluitend het bivak. Bij deze etappe zijn er vele deelnemers uitgevallen, zo ook Alex Brusselers. Tijdens de pre-proloog maakte hij al een ongelukkige val op zijn schouder, waarbij hij zijn sleutelbeen brak. Hij kon dus niet met de 100% fitheid aan de Dakar rally beginnen. Bij een val in de vijfde etappe kwam de quad echter boven op hem en brak hierbij twee ribben aan de voor- en achterterkant. Dit betekende helaas het einde van de rally 2009 voor hem.

In de vijfde Etappe hebben ook Bob ten Harkel en Roland Rijpma moeten overnachten in de woestijn. De duinen waren zeer hoog en in het donker uiterst gevaarlijk. Bij daglicht zijn ze weer richting de finish gereden om vervolgens een aantal uren erna weer te starten aan etappe 6. Het was zwaar en vermoeiend maar wel een dakar als vanouds.
Etappe 6 begon in de duinen waar vele weer dezelfde moeilijkheden tegenkwamen. Het tweede gedeelte van de proef was beter begaanbaar. Etappe 7 was een van de mooiste dagen tot nu toe voor wat de omgeving betreft. Daarbij speelde de hoogte voor sommigen ook als factor mee. De rijders passeerden de grens met Chili op 3200 meter zonder verdere problemen, met de rustdag in het vooruitzicht.

De coureurs hebben op de rustdag een lange nacht kunnen maken. Ze zijn klaar voor de resterende ritten. Komende week wordt zwaar. Naast de marathon etappe waarbij er geen gebruik mag worden gemaakt van de assistentie op het bivak zal er ook nog een “monster” etappe zijn. Deze tiende etappe zal gaan van Copiapo naar Copiapo, met 670 km aan zand, duinen en hitte.

Het team kijkt tevreden terug naar afgelopen week en zal de komende week weer uiterst geconcentreerd te werk gaan om in Buenos Aires te finishen.