VALPARIASO - Het gaat bij de Dakar Rally om de eer en zoals in alle sporten telt eigenlijk alleen de eerste plaats. Dus als het team na ruim 55 uur verbeten strijdt met alle concurrenten, maar vooral met de KAMAZ-equipe en het eremetaal op 3.11 minuut moet laten liggen is dat slikken. Toch gaat het om de details en over de volle breedte is Gerard de Rooij blij met zijn tweede positie.
“Ik ben echt dik tevreden. We hebben onze eigen wedstrijd gereden tot twee dagen voor de finish, eigenlijk geen pech van betekenis gehad op één lekke band na. Die twaalf minuten hadden in dit geval het verschil kunnen maken, maar ook Karginov heeft een aantal lekke banden gehad, bij hem had het ook zomaar één band meer of minder kunnen zijn. De nieuwe Euro 6 motor van mijn IVECO Powerstar heeft zich perfect gehouden. De motorenafdeling van FIAT, F.P.T. mag trots zijn op dit knap stukje techniek, hier gaan we nog veel plezier aan beleven. Ook heb ik vanuit het thuisfront begrepen dat er enorm meegeleefd is de laatste week. Dank voor allen die ons hebben gesteund, al merk je tijdens de rally weinig van jullie aanmoedigingen. Het geeft ons bij thuiskomst in elk geval het besef dat we er niet alleen voor stonden. Volgend jaar zien jullie me zeker terug aan de start. Ik vind het spelletje veel te leuk en ben voorlopig nog niet van plan om een andere hobby te zoeken. Alleen hoop ik dat we de rollen in het eindklassement dan om kunnen draaien.”
Kijken we met Hans Stacey, de andere klassementsrijder van het team Petronas | De Rooy | Iveco terug naar deze Dakar Rally dan is dat in een minder euforische stemming. “Eigenlijk heb ik maar twee echt fijne proeven gereden. De rest liet te wensen over aan dan wel technische problemen, een aantal keer onnodig vastgezeten, dan weer waren het kleine navigatiefoutjes. Ook in de afsluitende dertiende etappe hebben we nog een verkeerde afslag genomen. In plaats van door een rivierbedding te rijden namen we een smal pad een bergpas op. Keren was geen optie, dus heb ik een paar honderd meter achteruit de berg af en teruguit de piste weer op moeten rijden. Dan gaat je hart even sneller kloppen. Wat ik volgend jaar ga doen durf ik echt nog niet te zeggen, ik wil bij thuiskomst goed evalueren waar het allemaal fout is gegaan en wat ik er zelf aan kan verbeteren. Als ik terugkom is dat voor een podiumplaats. Met alle problemen die we dit jaar als team hebben weten te trotseren ben ik tevreden en blij met de zevende plek. In de sport telt die plaats echter niet en mijn winnaarmentaliteit is daardoor toch een beetje gekrenkt. Jullie horen zeker nog van me.”
De snelle assistentie trucks kunnen we alleen maar complimenteren, ze hebben zich altijd goed voor in de rally laten zien. Het probleem is echter dat de kopmannen de laatste jaren zo snel zijn gaan rijden dat bijhouden bijna ondoenlijk is geworden. Ze hebben een veel zwaardere auto door de extra reserveonderdelen en met lagere startplaatsen rijden er veel meer deelnemers voor ze. Kun je met zo’n auto de top tien binnenrijden dan mag je jezelf op een voetstukplaatsen. Felicitaties aan Pep Vila en Jo Adau en alle andere volgers van het team Petronas | De Rooy | Iveco.