MAN With a Mission terug in Buenos Aires: "Kijk, we staan er toch weer!"

Na 9.458 slopende kilometer hebben de twee overgebleven Ferrari rode VEKA MAN-equipes de slijtageslag over de stenen paden, door canyons en woestijnen in Argentinië en Chili overleefd. Met een vierde plaats van Franz Echter en zijn co-equipiers Detlef Ruf en Artur Klein, in hun spoor gevolgd door de equipe Marcel van Vliet-Serge Bruynkens-Bernard der Kinderen sloot het VEKA MAN with a Misson-team de monsterrit in de laatste etappe naar Buenos Aires op een fraaie wijze af. Franz en consorten behielden in het algemeen klassement hun vijfde plaats en Marcel kon doen wat hij wilde maar zijn zevende plaats kwam niet meer in gevaar. Over bleef de teleurstelling dat teameigenaar Peter Versluis, Cor Euser en Pieter van Kruijsdijk hun avontuur voortijdig moesten beëindige, maar naderhand overheerste toch de tevredenheid dat het VEKA MAN-team 'best of the rest' was geworden en als beste Nederlandse truck-team de terugreis kan aanvaarden.

Een lange verbindingsroute (totaal 826 kilometer) naar het eindpunt werd afgerond met een klassementsproef over 'slechts' 181 kilometer. Volgens Marcel was die kennelijk bedoeld om de overgebleven deelnemers zo snel mogelijk naar hun hotels in de Argentijnse hoofdstad te brengen. "Het was gewoon plankgas op de harde paden. Alleen maar rechtdoor en af en toe links af en rechts af. Ik heb constant de maximale snelheid van 150 kilometer per uur gereden", zei Marcel.

De kopman van het team had door ziekte en nekpijn een problematische eerste week gekend, maar wist zich daarna goed te herstellen. "Het is een mooi resultaat dat we als team hebben behaald. Vijfde en zevende is niet verkeerd achter de Kamazzen. Ik bedank daarvoor de serviceploeg die dag en nacht voor ons klaar stond. Ik bedank ook Peter Versluis die het team nieuw leven heeft ingeblazen. Als je dan weer in Buenos Aires terugkomt, kun je alleen maar zeggen: Kijk, we staan er toch weer!"

Teammanager Fred van Putten was wat genuanceerder in zijn afronding van de rally. "Ik ben tevreden, maar ook weer niet heel erg", was zijn constatering. Aan de ene kant begreep hij dat MAN als team na een jaar stilstand een goede prestatie had geleverd, maar hij had zich opgewonden over de strijdwijze van Kamaz. "Ik had Franz een plekje hoger in het klassement gegund." In de voorgaande etappe was Franz Echter namelijk opzettelijk geblokt door de Kamaz van Ardavichus ten faveure van zijn teamgenoot en Echter's rivaal Mardeev. Uiteindelijk bleek het verschil tussen beiden na twee weken stampen slechts 41 seconden te zijn.

Van Putten had zich beklaagd over het onsportieve gedrag bij Kamaz-baas Jakobov, die beterschap had beloofd. "Jammer dat het is gebeurd. Protesten had geen zin. Ik vind dat je elkaar wel het leven moet geven", meende Fred, die al naar volgend jaar uitkijkt. "Ik denk dat het perspectief voor 2012 er goed uitziet. We zijn beste niet-Kamaz, om het zo maar te zeggen, en beste Nederlander bij de trucks geworden. De lessen van deze rally nemen we mee naar volgend jaar."

Waarna de vermoeide equipes, monteurs en teamleiding zich de weldadige luxe in hun hotel El Conquistadores veroorloofden om onder een warme douche te staan en zich te verschonen voor een diner met Peter en zijn overgevlogen vrienden en sponsors. Het was hun gegund na twee slopende weken die recht deden aan de kwalificatie van 'Le Dakar' als zwaarste rally ter wereld.