De Dakar Rally is een tocht voor doorzetters. Opgeven komt niet voor in het woordenboek. Al helemaal niet bij Dakar-legende Jan de Rooy. Hij sprak bemoedigende woorden tot Hugo Duisters. “Gewoon doorgaan, dat hebben we altijd gedaan.” Uiteindelijk haalde de IVECO met nummer 520 het bivak.
Samen met Jo Adua arriveerde Hugo Duisters met zijn bemanning in het bivak. Een uitzonderlijke prestatie na alle tegenslag in de vijfde etappe waarna ze maar enkele uren hebben kunnen slapen. Voor de start van de zesde etappe naar Arica zag Duisters het nog somber in, maar de monteurs hadden de wagen weer wedstrijdklaar gemaakt en Hugo begon er weer in te geloven. “En het telefoontje vanuit Nederland van Jan de Rooy heeft het laatste zetje gegeven”, zei een uitgeputte maar lachende Hugo Duisters. “Gewoon doorgaan, dat hebben we toch altijd gedaan”, waren de woorden van DAKAR legende Jan de Rooy.
”Ik ben blij dat ik doorgegaan ben, maar ik had het niet gered zonder de hulp van Yvo Geusens en Marcel van Melis. Zij waren echt geweldig”, laat Duisters weten op de site van De Rooy. Ook de hulp van Gerard de Rooy moet vermeld worden. Vanuit Nederland blijft hij continu op de hoogte en houdt hij veelvuldig contact met de crew.
Duisters ging in het eerste deel van de zesde proef als een speer. Op CP1 klokte hij de zevende tijd, op CP2 de negende tijd. Duisters blikt nog even terug. “Het was een voordeel dat we als laatste gestart zijn. We hadden bijna geen stof meer; iedereen was al weg.’’ Gaandeweg, doordat het zo lekker ging, kreeg hij weer vertrouwen in de auto en zichzelf. ,”Achteraf ben ik blij dat we toch gegaan zijn. Ik heb wel een knop moeten omzetten, want ik was zelf helemaal leeg. Ik zag het echt niet meer zitten. Na 24 uur zonder slaap en amper eten werkt je hoofd toch anders dan anders. Ik heb niet eens gevoeld dat er een veerblad kapot was, terwijl ik dat gewoonlijk direct merk. Simpele oplossingen zie je niet meer. Daardoor hebben we anderhalf uur liggen dolen in de duinen. Dat kostte wel wat tijd, maar dat geeft uiteindelijk niet. Daarna hebben we Jo Adua, voor wie we service doen, nog geholpen. Het waren twee lange, zware dagen, vooral mentaal, maar ik ben blij dat we er nog – of weer – zijn.’’
”Ik ben blij dat ik doorgegaan ben, maar ik had het niet gered zonder de hulp van Yvo Geusens en Marcel van Melis. Zij waren echt geweldig”, laat Duisters weten op de site van De Rooy. Ook de hulp van Gerard de Rooy moet vermeld worden. Vanuit Nederland blijft hij continu op de hoogte en houdt hij veelvuldig contact met de crew.
Duisters ging in het eerste deel van de zesde proef als een speer. Op CP1 klokte hij de zevende tijd, op CP2 de negende tijd. Duisters blikt nog even terug. “Het was een voordeel dat we als laatste gestart zijn. We hadden bijna geen stof meer; iedereen was al weg.’’ Gaandeweg, doordat het zo lekker ging, kreeg hij weer vertrouwen in de auto en zichzelf. ,”Achteraf ben ik blij dat we toch gegaan zijn. Ik heb wel een knop moeten omzetten, want ik was zelf helemaal leeg. Ik zag het echt niet meer zitten. Na 24 uur zonder slaap en amper eten werkt je hoofd toch anders dan anders. Ik heb niet eens gevoeld dat er een veerblad kapot was, terwijl ik dat gewoonlijk direct merk. Simpele oplossingen zie je niet meer. Daardoor hebben we anderhalf uur liggen dolen in de duinen. Dat kostte wel wat tijd, maar dat geeft uiteindelijk niet. Daarna hebben we Jo Adua, voor wie we service doen, nog geholpen. Het waren twee lange, zware dagen, vooral mentaal, maar ik ben blij dat we er nog – of weer – zijn.’’
Duisters en zijn bemanning, navigator Yvo Geusens en monteur Marcel van Melis konden na aankomst in Arica,eindelijk slapen, eten, douchen en bijkomen. En dan ziet de wereld er ineens heel anders uit. De rustdag zal ze goed hebben gedaan. Dat zullen de heren coureurs nodig hebben want de volgende rit staat weer op het menu.
Loading