De eerste dag van de Dakar ging op nieuwjaarsdag nog nergens over, maar wat Hans Bekx betreft is de competitie al begonnen. Een lange verbindingsroute van 377 kilometer van Buenos Aires naar Victoria over het asfalt duurde een eeuwigheid. De knotsgekke Argentijnse fans stonden midden op de weg. Bekx wilde maar één ding. Zo snel mogelijk naar het bivak. "Ik kan er niet tegen als er iemand voor me rijdt. Dan wil ik er voorbij, zelfs op een liaison,’’ sprak Hans Bekx bij aankomst in het bivak in Victoria, iets voor één uur ’s nachts.
De tocht van Buenos Aires naar Victoria duurde lang en dat kwam vooral doordat het eerste stuk van de route, een stuk vijfbaans snelweg, potdicht zat. ,,Al die mensen blijven gewoon midden op de snelweg stilstaan om te kijken. Als ze nou gewoon blijven rijden is er niks aan de hand, maar er was zo geen doorkomen aan.’’
Voor de rest vond Bekx het wel een mooi ritje. ,,Als we maar onderweg zijn, dan is het goed. Ik ben blij dat het eindelijk is begonnen. Van al dat wachten en hangen word je moe.’’ Bekx reed dan ook in één streep van Buenos Aires naar Victoria, waar op de laatste zes kilometer zoveel mensen stonden, dat hij maar met zijn DAF door de wei reed.
,,Ik ben blij dat we weg zijn uit de stad en de hotels. Geef mij maar het bivak, daar voel ik me het meest op mijn gemak.’’ Het bivak van Victoria ging Bekx’ voorstellingsvermogen te boven. Het was dan ook de luxe uitvoering van een bivak, op het terrein van een groots opgezet wellness-centrum, compleet met een echt restaurant met tafels met witte tafelkleden. Anders dan de Rally in Afrika. ,,Dat had je in Afrika niet! Ik heb van de omgeving weinig gezien, omdat we vooral in het donker reden en ik een dikke plak dode vliegen en motten op de voorruit had, maar mijn eerste indruk van Argentinië is wel goed.’’
Loading