Frans Verhoeven: "Ik denderde met 146 km/h over de dwarsliggers"

Motorijder Frans Verhoeven zorgde bijna voor een stunt in de Dakar 2011. Bij Verhoeven heerste er voldoening en de bevestiging dat hij nog steeds met de top kan meedraaien. Bij zijn team, door F1-sponsor Monster Energy gesteund, BMW Speedbrain is zich er terdege van bewust dat hij de wagonnetjes op de rails heeft gezet om deze lange weg naar de zege te gaan bewandelen. Natuurlijk had hij graag zelf de zege behaald maar de valpartij in de laatste kilometers deden deze kans de das om.

"Jazeker, ik ben super tevreden over de dag", begon Verhoeven. "Ik wist al dat het een moeilijke dag zou worden maar ik wilde er iets speciaals van maken. Ik ken deze contreien nu al zo'n beetje, per slot van rekening kom ik hier nu al voor de derde keer. De ervaring dat je een terrein herkent is onbetaalbaar, en dat rendeerde ditmaal enorm. Vooral dat treinspoor heeft me veel tijdwinst opgeleverd. Ik vertelde al aan Marcel 'The Maniac' dat ik met 146 km/h over de dwarsliggers denderde. Ja, dat is dan wel kicken als je dan naast je iemand voorbij gaat die ligt te zwalpen en te ploeteren door het zand. Olivier Pain probeerde dat ook maar hem bekwam het minder goed. Een eindje verder zat hij aan de kant, controle verloren over het stuur en zwaar tegen de grond gesmakt. Coma zat erbij en nog iemand om te zien of hij in orde was. Later was er nog enige wrevel waarom ik niet ook was gestopt... Ik ben direct naar de wedstrijdleiding gestapt of dat een probleem was maar ze wisten te vertellen dat ik helemaal niet hoefde te stoppen. Ik had er zelfs voordeel uit kunnen halen omdat ze dan gewoonlijk wat meer tijd teruggeven als je stopt. Als iedereen gaat stoppen denken we dat er een picknick wordt georganiseerd en dat is ook niet de bedoeling van de organisatie."

"Verder loopt de motor als nooit tevoren, onze BMW'tjes kunnen werkelijk naast de KTM-machine staan qua performance en de balans is werkelijk formidabel te noemen. Nogmaals een grote merci aan diegenen die ons vorig jaar steunden toen ik mijn wil doordrukte om de speciale kunsstoftank te ontwikkelen. Dit maakt een groot verschil, wat nu rendeert. Het was enkel jammer dat ik er op het eind nog afging... Ik dacht dat we er al bijna waren en was helemaal verblind, de zon is hier zo fel. Dat geloof je niet maar ik ben gewoon verbrand achter mijn Goggle-glazen. In tegenstelling tot de coureurs of de skiërs heb ik nu roodomrande ogen van de zonnebrand. Door de lage felle zon zag ik ergens een heuvel of een verborgen steen niet tijdig en werd ik de lucht in gekatapulteerd doordat ik met het stuur links in mijn dijbeen ramde. Ik vloog zeker twintig meter door de lucht, en met dat hellingspercentage misschien wel vijftig meter! Hahaha, totdat ik een keiharde touchdown maakte. Ik kreeg bij de sterren niet snel genoeg geteld en was helemaal van de wereld. Ik probeerde toch snel mijn motor terug te vinden maar het leek wel of ik twee navigatietorens had, zo was mijn hoofd door elkaar geschud... Bij de aankomst ben ik toch maar even bij de dokter langs geweest voor controle. Naast een gescheurd spiertje in de rug, ik vreesde voor een ribbreuk, en een pijnlijk dik been is alles in orde bevonden. Daarnet ben ik onder handen genomen door Ann, de masseuse en ze heeft mijn rug en benen onder handen genomen zodat ik weer helemaal fit ben voor de volgende opdracht. Het dubbel zicht is ook helemaal voorbij en ik heb weer helemaal een Speedbrain voor de volgende etappe!! Daarin zal ik toch wel even de boel aankijken, als derde starter ga ik Coma en Despres laten komen en aanpikken want ik wil eerst zien hoe ik me fysiek voel. Andere jaren ben ik soms wat te bruusk en enthousiast te werk gegaan, dit jaar wil ik gaan voor een sterk eindresultaat."