Feryn-Guille na hels avontuur terug in Buenos Aires...een overzicht

Het duo Feryn-Guille heeft na een bewogen tweede wedstrijddag de strijd moeten staken in de Dakar 2009. Het verhaal van een bewogen dag …

Zaterdagavond 21.15 u locale tijd waren van de 500 vertrokken voertuigen er 421 aan de finish. De eerste rit was supersnel, veel rijders verslikten zich in het stof en/of gingen in de fout. Het duo Feryn-Guille liet zich niet verrassen en begon deze Dakar met een 47ste plaats.

Om 02.35 u Belgische tijd bereikt de Feryn Dakar Sport redactie volgend berichtje. “Heb eerst roadbook afgewerkt ... veel werk ... veel correcties. Albert heeft goed tempo gereden ... maar voorzichtig door het vele stof. Messiaen op gemak gereden ... aankomen is de boodschap. Sleep well.” Een blackBerry is bijzonder handig, ook in de Dakar.

De tweede rit brengt de rijders van Santa Rosa de la Pampa naar Puerto Madryn. Eerst een klassementsrit van 237 km gevolgd door een verbindingsrit van 600 km. Totaal goed voor 837 km, meteen de langste etappe uit deze Dakar.

Pascal en Christophe beginnen aan de rit om 09.20u. Ze starten als 50ste. Aan het eerste controlepunt zijn ze 2 plaatsen opgeschoven en hebben ze een achterstand van 12 min 48 sec op de leider. Aan CP 2 komen ze voorbij als 40ste. Even later gaat het mis.

“We reden in een dicht begroeid gebied, de bomen werden steeds groter. Om te voorkomen dat we ons vastreden stelde mijn co-rijder Christophe Guille voor om even naar buiten te gaan om te zien waar we exact moesten rijden” zegt Pascal Feryn aan de satelliettelefoon. “Sindsdien ben ik Christophe kwijt. Er was weinig zichtbaarheid vanwege het zand dat blijft hangen, de fesh-fesh. Het is nu 6 uur later en nog steeds is er geen spoor van mijn co-rijder. Twee helikopters zijn net begonnen met een zoektocht.”

Weinig opbeurend nieuws vanuit de woestijn. De bezorgdheid nam toe op het thuisfront zeker nadat even later het bericht doorsijpelde dat de zoekactie met de helikopters was stopgezet. De wedstrijdleiding was intussen op de hoogte en zij schakelden de locale politie in om Christophe Guille te zoeken.

Zondagavond omstreeks 23.00 u bereikt het thuisfront het bericht dat Pascal zou hebben opgegeven. Koen Wauters : “Nadat zowel ikzelf als het team Pascal hadden aangeraden om ter plaatse te blijven wachten op Christophe is hij dan toch vertrokken. Niet voor lang want enkele honderden meters verder reed hij zich vast in het mulle zand. De wagen zat tot aan het chassis in het zand, hij kon niet voor of achteruit. Op dat moment heeft hij overwogen om zijn noodpijl af te schieten wat de opgave zou hebben betekend.”

Geen half uur later, 23.30 u gaat opnieuw de telefoon over. Aan de andere kant van de lijn Koen Wauters : “Hij is terecht! Christophe is op eigen kracht naar de finish gelopen en wacht daar op Pascal. Dat is het goede nieuws. Het minder goede nieuws is dat Pascal en Christophe uit koers liggen omdat ze samen in de wagen de finish moeten bereiken. Beiden zijn dus in overtreding met het reglement, maar laat ons vooral het goede nieuws onthouden en dat is dat Christophe ongedeerd terecht is.”

Pascal Feryn en Christophe Guille zijn vandaag terug in Buenos Aires waar ze op 3 januari begonnen aan de Dakar 2009.
“ We zijn hier veel te vroeg naar mijn goesting ” zegt Pascal Feryn. “Na een echte nachtrust besefte ik deze morgen dat ik niet in deze hotelkamer had moeten zitten maar wel in de wedstrijd. Jammer, maar we kunnen de tijd niet terug draaien. Ontmoedigd ben ik niet, integendeel. Ik wil volgend jaar wel het einde halen in deze Dakar. Ik kom terug.”

Dinsdag reden Pascal en Christophe naar Santa Rossa. “Wat we daar meemaakten is ongelofelijk. Die mensen zijn daar zo zot van autosport. We reden het dorp binnen, iedereen stond buiten op straat. Het was precies of de koning de stad betrad. Een mens zou er van blozen. De Dakar is een hele karavaan maar nu waren we alleen, alle aandacht van die mensen ging naar onze wagen. We werden vastgeklampt, er werden foto’s gemaakt, mensen schreven hun naam op de wagen. En ik kan je vertellen dat het veel namen zijn. Het was een warm wederzien met de plaatselijke bevolking na ons avontuur. De mensen waren er ook echt gastvrij. Ik kon wel op 50 plaatsen gaan eten en op 100 plaatsen me gaan douchen. Om echt te eten, daar maakten we geen tijd voor vrij. Voor een douche namen we wel de tijd.”

Uiteraard bleven de rijders niet in Santa Rossa. “We wilden met de wagen terugkeren naar Buenos Aires maar omdat een steekas stuk was hebben we een takeldienst gezocht. We hadden geen zin om de steekas zelf te vervangen. Nu ja, takeldienst … het was een klein camionette met plaats voor één personenwagen. Eigenlijk was onze wagen te groot, of beter nog … eigenlijk was de takelwagen te klein voor onze rallyauto. En binnen in de cockpit was er plaats voor twee mensen … terwijl we met z'n drieën waren. We hebben ons er in gewrongen want de eigenaar van de takelwagen stond er op om ons persoonlijk naar Buenos Aires te brengen. Het was voor hem een hele eer! Tja, dan mag en kan je dat niet weigeren en eigenlijk waren we ook wel blij dat hij dat wou doen voor ons. Met 755 km voor de boeg vertrokken we over slingerwegen richting hoofdstad. Om de 200 km stopten we om te tanken en aten we een koekje. We waren twaalf uur onderweg maar zijn uiteindelijk goed aangekomen in Buenos Aires. Er werd nog een laatste foto gemaakt van onze auto op de takelwagen en dan gingen we slapen. Eindelijk!”

“Vandaag gaan we voor het eerst echt iets eten en nadien zorg ik voor een veilig onderkomen voor de wagen want die moet uiteraard, samen met de rest van het AD Sport team, terug naar België verscheept worden. Christophe zorgt voor vliegtuigtickets zodat we kunnen terugkeren. Ik hoop snel in België te zijn, ook al ligt er daar sneeuw en is het er enorm koud. Woensdag vertrekken we, donderdagmiddag landen we om 11.30 u in Zaventem ” besluit Pascal Feryn.