Dakar over en uit, Frans Verhoeven geeft tekst en uitleg: "Ik was best duizelig"

Tijdens de derde etappe in Le Dakar moesten de motorrijders en quad-rijders aan de voet van het Andes-gebergte een andere route nemen dan de auto's en de vrachtwagens. Voor de Nederlander Frans Verhoeven bleek deze etappe al het einde van zijn Dakar-avontuur nadat hij op een rotsblok viel. Men bereikte tevens de hoogtegrens van 4.300 meter waarna de rijders de laatste kilometers moesten afleggen naar het bivak. Het bijzondere van dit bivak is dat de motorrijders daar voor zichzelf en elkaar moeten zorgen, zonder enige assistentie of wat dan ook. Ze overnachten in een eigen, afgesloten bivak. Omdat er geen assistentie is en er geen reserveonderdelen klaar staan, moesten de rijders extra zuinig op hun motorfietsen, banden en dergelijke zijn.

"Net als tijdens de marathonetappe in de 2013 Dakar, was ik mijn tempo rustig aan het opbouwen", legde Frans Verhoeven uit. "Een marathonetappe is in mijn voordeel, omdat ik weet hoe ik mijn materiaal zoveel mogelijk moet sparen en omdat ik zelf zeer technisch onderlegd ben. Zelf sleutelen is voor mij geen enkel probleem, maar het liep allemaal anders. Tijdens de klassementsproef reed ik op 4.300 meter hoogte met een niet al te hoge snelheid tegen een rotsblok aan en viel. Toen ik opstond was ik best wel duizelig, waarschijnlijk door de hoogte waarop wij ons bevonden, dacht ik nog. Maar achteraf bleek de pijn toch van mijn gebroken elleboog te zijn. Ik ben er goed ziek van!"

"Het ging juist zo lekker, ik zou de top 10 zijn binnen gereden, en dan ineens lig je op de grond. Wat mij wel opviel, was dat het vrij lang duurde voordat één van de achterblijvers mij voorbij kwam. Maar ja, daar heb ik nu helaas niets meer aan. Eén ding staat helaas vast, als deelnemer aan de Dakar 2014 zit het er voor mij op."