Column Tom Coronel: “Ken geen enkel ander circuit waar ik 340 km/h heb gehaald”

Tom en Tim Coronel zijn twee van de meest bekende en gewaardeerde Nederlandse autosporters. De ene laat zich zien op het asfalt, de andere raast door het zand. RaceXpress.nl heeft de sympathieke gebroeders als columnist waardoor zij met regelmaat hun licht laten schijnen over huidige thema's in de internationale autosport: van F1 Grands Prix tot Dakar en alles wat daar tussen zit. Vandaag de derde column van Tom Coronel, over de mystiek van de 24 uren van Le Mans.

“Le Mans is echt iets bijzonders. Het evenement vindt maar één keer per jaar plaats dus hoeveel kansen krijg je in je leven als coureur om daar te scoren? Dat zijn er maximaal twintig, net zoveel als een volledig seizoen in een gemiddelde klasse. Daarin kan je elk weekend rijden, elk weekend heb je kans op een succes. En Le Mans is zoveel meer. Vraag een leek welke autosportevenementen hij kent en hij noemt de Indy500, de Grand Prix van Monaco en Le Mans. Dit is echt één van de drie mooiste races ter wereld. Misschien wel de allermooiste vanwege de mystiek die er omheen hangt. Na de Indy500 is dit het grootste eendaags sportevenement ter wereld. Ken jij een andere race waar 55 teams met 3 rijders, dus meer dan 150 coureurs aan de start staan? De rijdersbriefing wordt normaliter gehouden voor zo'n twintig man: op Le Mans moet je staan omdat er te weinig ruimte is. Dat maakt het zo speciaal!”

“Ik heb er zelf twaalf keer gereden, de eerste maal met Jan Lammers. Hij is natuurlijk een legende op Le Mans met jarenlange ervaring. Destijds kon hij me heel veel vertellen over het circuit, de auto, de race. Het hele systeem van een 24 uursrace is zo iets anders dan een normale race, het is echt magisch. Mijn allermooiste ervaring was met Jan Lammers, in de Dome-Judd met de blokjes. We werden vijfde overall, een heel goed resultaat. Het is al even geleden maar dat was wel uniek! Voor elke coureur is deze race bijzonder, vooral als je er voor het eerst rijdt. Iedereen is gewend om bij daglicht te racen maar wanneer het donker wordt, wanneer het donker is en wanneer het licht wordt, dat zijn bijzondere momenten als je dat voor het eerst meemaakt. Bovendien ruik je precies wanneer de barbecues aan gaan, wanneer de braadworsten en de hamburgers op het vuur gelegd worden: je rijdt weliswaar met 340 km/h maar de geur blijft hetzelfde!”

“Ook de voorbereiding is speciaal. Je bent al een week van tevoren op het circuit in verband met de keuring. Op de donderdag voor de race ga je als gladiatoren in de auto door het dorp heen, net zoals de paus zijn rondjes maakt. Je wordt door de fans ontvangen en toegejuicht. Ook dat is zoiets unieks, dat zie je nergens anders. Als je dit als coureur hebt meegemaakt, dan is al het andere maar saai. Je wordt er echt als een held ontvangen, ook al kennen ze je helemaal niet. Op Le Mans komen de groten uit de autosport.”

“Deze editie was aan kop misschien niet heel spannend maar er gebeurde wel veel. Dat hoort bij een 24 uursrace. Je kunt denken: 'Ik win deze race op m'n sloffen', maar plotseling spint er iemand voor je of is je ventiel kapot... Dat is het bijzondere aan Le Mans. En dan hebben we het nog niet eens over het circuit gehad. Ik ken geen enkele baan waar ik ooit met 340 km/h overheen heb gereden. De lange rechte stukken zijn fantastisch, de Porschebochten zijn zo ontzettend uitdagend!”

“Dit jaar gaat de boeken in met een zwart randje vanwege het ongeval van Allan Simonsen. Het is heel spijtig. Als je het ongeluk ziet dan denk je: 'Huh?' Iedere coureur heeft op die manier wel eens een auto in elkaar gereden. Het is een beetje ongelukkig want in principe kan je niet overlijden in een raceauto. Er zijn zoveel veiligheidseisen dus hij heeft net even pech gehad. We weten dat er op Le Mans doden kunnen vallen, dat komt wel eens voor. Ik wil er echter nooit te lang over nadenken, ik wil dit soort dingen niet zien in mijn sport. Dan kijk ik liever naar de strijd vooraan: Audi had het weer goed voor elkaar, Toyota probeerde druk uit te voeren maar dat lukte net niet. Le Mans gaat echter niet over hard rijden, maar over constant rijden. Dat maakt het zo bijzonder. Ik heb er een aantal maal met Spyker gereden. Er was een jaar dat Panoz ver achter ons zat. Wij vielen uit, de Panoz won!”

“Ikzelf heb verslag gedaan bij RTL. Op deze manier was ik toch betrokken en zat weer helemaal in de swing. Het was hartstikke leuk om dat samen met Allard te doen en wat achtergrondinformatie te geven. Toen ik aan het kijken was dacht ik wel een aantal maal: 'Ja Tom, met een beetje effort had je daar gewoon kunnen rijden. Sukkel! Maar ik heb het druk genoeg en het WTCC heeft alle prioriteit, dus een dag later was die gedachte alweer verdwenen...”