Verstappen: "Toen ik op een gegeven moment achter me keek, was ik verbaasd"

Jos Verstappen heeft al veel mee gemaakt, maar ditmaal kon de ex-F1-coureur alleen maar genieten, hoe zijn zoon Max Verstappen op knappe wijze de Europese titel veroverde bij de 125 cc schakelkarts. Op de kartbaan in het Belgische Genk stelde Verstappen junior in het tweede en laatste weekend van dit prestigieuze kampioenschap de titel veilig. Max, die tijdens de eerste ronde op Wackersdorf in Duitsland ook al oppermachtig bleek, heeft daarmee de officiële titel van Europees kampioen 2013 in de geschakelde KZ-klasse bemachtigd. "Ik ben echt super blij!", liet Verstappen weten. "Het chassis van CRG was geweldig. Ook wil ik mijn vader enorm bedanken voor het tunen van de TM-motoren. We hebben samen hard voor gewerkt voor deze Europese titel."

Het zou vooral de prefinale zijn die voor een ieder een genot was om naar te kijken, want juist hier wist Max vanaf de negende positie zijn stempel al op de rest van de dag te drukken. Als de prefinale van start gaat, zorgt een waterig zonnetje voor warme temperaturen. Max heeft na de pech in de tweede kwalificatie serie op zaterdag de negende startpositie en als de lichten op groen gaan, weet het 15-jarige karttalent zijn plaats goed te verdedigen. Het hele veld is goed weg met uitzondering van Ben Hanley, die wegens een valse start zich na afloop beloond ziet met een tijdstraf van tien seconden. Max ziet kans al in de eerste bocht twee plaatsen goed te maken.
In de volgende bocht moet hij Jonathan Thonon, die via een betonstrook naast Max weet te komen, toch nog weer voor laten gaan.
"Mijn start in de prefinale ging goed, heel goed. Alleen vielen er een paar coureurs een beetje stil, waar ik niet omheen kon en dus achter zat. De eerste bocht ging ook goed. Er gingen er een paar te wijd, waardoor ik binnendoor kon. In de tweede bocht kwam Thonon over de betonnen uitloopstrook terug de baan op. Hij duwde me, waardoor ik van mijn lijn zat en ik een plek verloor."

Verstappen Junior zet er hierna flink de vaart in en al in de volgende ronde volgt aan het einde van het rechte stuk een perfecte demonstratie van wat er kan gebeuren als je Max Verstappen ook maar even de ruimte laat. Met een hele late uitremactie zet hij zijn kart aan de binnenzijde van de bocht naast de kart van Hanley en wat in de eerste ronde niet lukte, gaat nu perfect en Max kan zijn strijd op de zevende positie voortzetten.
De volgende ronden volgen meerdere inhaalacties, waarbij Max het even moeilijk heeft met Marco Ardigo die een poging van de vliegende Hollander aan het einde van het rechte stuk nog weet te blokkeren. Het blijkt slechts uitstel van executie, want al in de vijfde ronde lukt een tweede poging op dezelfde plaats wel. Hoewel het allemaal maar heel krap gaat, weet Max voorbij te komen aan Ardigo.

In de negende ronde zit Max op de vijfde positie direct achter Charles Leclerc. Het inmiddels tot behoorlijke aantallen gegroeide publiek is even later getuige van een prachtige inhaalactie in bocht vier, waar inhalen eigenlijk amper mogelijk is. "Inhalen deed ik zo'n beetje overal. Als je maar de snelheid hebt om er voorbij te kunnen gaan", aldus Max over zijn opmars naar voren. Max laat Leclerc in zijn kielzog achter en kan nu achter Jorrit Pex aan. Ook deze wordt in de vierde bocht langs de binnenzijde gepasseerd, waarna Max de tweede positie weet te bereiken. Jordon Lennox Lamb is nu nog de enige te kloppen tegenstander, maar deze heeft een behoorlijke voorsprong opgebouwd. Voor Max eindigt de strijd dan ook op een fraaie tweede stek, waarmee een prima uitgangspositie voor de finale is ingenomen.

Dat ook Max hierover tevreden is, blijkt uit zijn reactie na afloop: "De tweede startpositie voor de finale is goed. Die is aan de buitenzijde, dat is net iets beter dan de binnenzijde, want je kunt zo de eerste bocht beter ingaan." Over zijn pijnlijke hand, opgelopen tijdens de crash zaterdagmiddag maakt Max zich niet teveel zorgen, hoewel het hem na het rijden toch wel hinder lijkt te geven. "Gelukkig had ik tijdens het racen niet veel last van mijn gekneusde hand. Misschien ga ik toch nog even bij de dokter langs, want hij ziet wel erg blauw", is alles wat Max hierover los wil laten. Voor Pex eindigt de prefinale uitermate zuur als twee bochten voor het einde de ketting breekt en hij vanaf P3 zijn kart moet stilzetten in het zicht van de finish.

De finale mag Max starten vanaf de tweede positie. De buitenste startrij die Max zelf al als beste optie heeft bestempelt, maakt deze reputatie meer dan waar. Als de lichten op groen gaan, is het Max die met een enorme spurt direct de leiding voor zich opeist. Als de karts de eerste bocht nemen, sluit Thonon direct achter Max aan, gevolgd door Lennox Lamb. In deze volgorde draaien deze drie met CRG-karts rijdende coureurs rondenlang hun rondjes op het Horensbergdam circuit. Max weet met moeite ruimte te creëren, maar als in de derde ronde Lennox Lamb aan Thonon voorbij weet te komen, valt er ten opzichte van Max een wat groter gat.

"Ik startte de finale erg goed vanaf de tweede plek. Vanaf de buitenkant gaat dat net iets beter, daar is wat meer grip. Lennox Lamb had een slechte start en viel terug. Toen ik aan kop ging, heb ik in het begin met opzet niet omgekeken. Ik wilde me op mijn eigen race concentreren en gewoon lekker rijden. Toen ik op een gegeven moment achter me keek, was ik verbaasd over de voorsprong die ik al had", vertelt Max over zijn beleving van de eerste ronden van de laatste race van het kampioenschap.

Vele ronden onder de inmiddels vrolijk schijnende warme zon volgden. Max bouwde langzaamaan steeds meer voorsprong op tot in de veertiende ronde voor Lennox Lamb het noodlot toesloeg en de kart met een kapotte ketting aan de kant moet worden gezet. Thonon lag daardoor tweede en zou dit tot het einde van de race volhouden. Voor Max betekent dit een nog grotere voorsprong en als na 23 ronden de finishvlag wordt gezwaaid, is het de jonge Limburger, die met opgestoken vuisten - in het zicht van het inmiddels in grote getallen aanwezige publiek - als winnaar en nu dus tevens Europees KZ-kampioen de lijn passeert.

"De laatste ronden heb ik mijn materiaal gespaard en ben ik van de curbstones afgebleven. Het is moeilijk, maar ontzettend mooi om in zo'n sterk veld te winnen. Ik ben echt super blij!", vertelt een enorm blije en uitzinnige Max na afloop van de laatste tonen van het Wilhelmus, dat tijdens de podiumceremonie uit de luidsprekers op het circuit als muziek in zijn oren had geklonken.