Afgelopen weekend waren we in de hak van Italië voor het Europees Kampioenschap op de baan La Conca bij Lecce. Uit elke van de drie regio's in Europa kwamen de snelste 24 rijders, in totaal 72 coureurs.
Op donderdag en vrijdag hadden we getraind. Op vrijdag hadden we even regen maar voor de rest was het bloedheet. De trainingen gingen niet zo heel goed en ik kwam nog tekort. We werkten keihard om dat laatste beetje te vinden.
zaterdag
We hadden twee keer tijdrijden en drie series op zaterdag. De beste 28 na de series zaten gelijk in de finales en de rest moest op zondag nog een herkansing rijden, waaruit er nog eens 6 doorgingen naar de finales.
Tijdens de tweede ronde van de eerste keer tijdrijden werd ik opgehouden, en dat was zonde want dat was waarschijnlijk mijn beste rondetijd geweest. Nu was mijn beste ronde 3/10 van een seconde langzamer dan de snelste, en iedereen zat zo dicht bij elkaar dat dat rond de 30e tijd was.
Voor alle race's en tijdrondes bij elkaar krijg je twee sets banden. Een van mijn achterbanden was kleiner. Twee centimeter kleiner dan de andere en we besloten om daar de tweede keer tijdrijden mee te rijden, om te kijken of dat nog goed kwam. Dat was niet zo. Ik had veel last van de band maar mijn tijd was toch maar iets langzamer dan in de eerste tijdronde, terwijl het toch veel uitmaakte. Daar hadden we niets aan en ik had de 35e tijd.
In de eerste serie startte ik 17e. De start ging goed en ik won een paar plekken, maar in de eerste bocht liet ik me opzij duwen, en daardoor verloor ik veel plekken. Later kon ik er nog wel een paar inhalen maar ik finishte rond de 20e plek.
De tweede serie startte ik 18e. De race duurde niet lang, want in de eerste bocht reed iemand mijn radiator kapot en toen verloor ik mijn water. Toen moest ik natuurlijk stoppen.
De laatste serie startte ik weer 18e, en dit was de eerste keer dat alles een beetje normaal ging. Ik finishte als 11e.
zondag
Door mijn slechte series zat ik natuurlijk in de herkansing, en ik startte op de 17e plek. De start en de eerste ronde gingen wel goed. Ik kwam een paar plekken naar voren en zoals altijd in de herkansing reed ongeveer iedereen elkaar van de baan. Uiteindelijk finishte ik op de rotste en ondankbaarste plek die er in de herkansing is: 7e. Dat was een plek tekort om in de finale te komen en dus eindigde het weekend voor mij helaas iets te vroeg.
Sven van Koutrik