Rogier de Wit vertrok op maandag 10 juli naar het Europees kampioen- schap karten in Thy-Hanstholm waar de ICA en ICA Junioren op het programma stonden. De Wit kreeg uiteindelijk waarvoor hij gekomen was: een tiende plaats algemeen die hem een plaats in de finale van het Duitse Ampfing opleverde. Hieronder zijn relaas van het EK-weekend.
"Met 233 Ica's verdeeld over drie regio's en ongeveer 77 per regio was er sprake van een groot startveld. Op maandagochtend vertrok ik samen met Hans, Jennifer en Mo naar het kartcircuit in Thy. Na op maandag en disndag in totaal duizend kilometer te hebben gereden, of vijf films later, vond ik dat we snel ter plaatse waren. Jen en ik allebei blij: konden we ons even lekker uitleven. Nouja, er viel eigenlijk helemaal niks te doen, dus na een asociaal grote plek te hebben afgezet en een nat pak later (door een watergevecht) besloten we maar te gaan slapen."
"Woensdag ochtend na een heerlijk ontbijt en twintig keer uitrekken maar eens kijken of we al het terrein opmochten. Helaas we moesten wachten tot twee uur 's middags. Ja en wat doe je dan op een grasveld ver van de bewoonde wereld? Inderdaad, lekker slapen.
Om twee uur mochten we dan eindelijk het terrein op. Maar toen begonnen de problemen. Of ik een forskotning had?! Juist ja. Weet nog steeds niet wat het is."
"Eindelijk donderdag, daar keek ik echt naar uit! Maar een blik op het tijdschema laat alle hoop vervliegen: twee keer tien minuten inrijden op het programma was niet het meest boeiende."
"Vrijdag acht uur rijden! Ja ze houden wel van vroeg. Maar de allereerste training even rustig aangedaan om het anderhalf
setje banden te sparen en boven verwachting in de allereerste training meteen de snelste tijd! Maarja, toen werd het later op de dag en toen kwam ik mijn allergrootste concurrent tegen. Mijzelf, oftewel de zenuwen. Na een aspirientje en een fles water naar binnen te hebben gehaald de rest van de trainingen afgerond."
"Zaterdag in de training meteen de tweede tijd! Dat gaf hoop voor de
kwalificatie. In de kwalificatie een derde tijd neergezet in mijn groep en een twaalfde algemeen."
"En toen kwamen de series. Na in de zaterdag series twee keer vierde te zijn geworden kon ik op mijn gemak de derde serie in die ik uitreed als zesde. Nadat we een onwijs saaie rijderspresentatie achter de kiezen hadden, konden we meteen aan de bak voor race één. Aangezien mijn banden nog best goed waren, koos ik ervoor mijn nieuwe banden uit te sparen voor race twee terwijl iedereen op twee nieuwe startte. Misschien dat ik toch beter op nieuwe banden had kunnen starten, want aan het eind van de race werd ik twee keer van de baan geholpen wat resulteerde in een dertiende plaats."
"Vlak voor race twee werd ik opgeroepen of ik naar de stewarts wilde komen vanwege een raceincident. Maar vijf minuten voor de start mocht ik naar het parc fermé en op het moment dat ik mijn laatste handschoen aantrok ging de groene vlag uit. Na een rustig gereden race te hebben gereden kwam ik als achtste onder de zwartwit geblokte vlag door."