Menno Paauwe bleek één van de verrassingen bij de eerste ronde van het Europees kampioenschap in de KZ2. Na een kwalificatie vol tegenslag zat de Birel-rijder er even verslagen bij. Maar racen is niet alleen op dat gaspedaal stampen, er komt ook een heleboel mentale weerbaarheid kijken bij karting. En dat liet Paauwe Junior, begeleid door zijn vader Jacco Paauwe, zien. Hij toonde veerkracht en zijn talent en wist vanuit bijna kansloze positie, want zo mag P96 in dit ijzersterke veld wel genoemd worden, zich geweldig omhoog te vechten gedurende de heats. Dat leverde hem zelfs een finaleplaats op. Paauwe blikt terug op een enerverende weekje:
“Op woensdag en donderdag hadden we veel trainingen om een goeie afstelling te vinden. Over het tijdrijden was ik ook zeer tevreden met een 16e plaats, tot dat we opgeroepen werden. Ik kreeg straf omdat ik onder tijdrijden iemand had ingehaald onder geel en de wedstrijdleiding besloot mij nog eens 10 seconden straf te geven. Toen stond ik ineens op de 96e plaats. Ik zag het op dat moment even niet meer zitten maar we zijn uiteindelijk toch gaan rijden want het gaf me ook weer moed om juist naar voren te knallen. Dat ging ook erg goed alle 6 de heats moest ik laatste starten zo kon ik me wel goed concentreren wat er voor me gebeurde in plaats van achteren, waardoor ik in de eerste paar bochten ook al veel plekken goed kon maken. De eerste heat ben ik 15e geworden, heat 2 werd ik 11e, heat 3 op P12, heat 4 op P8, heat 5 op P9 en heat 6 op P13. Ik had erg veel rijders ingehaald en dat gaf me ook een heel goed gevoel!”
Met veel vertrouwen ging Menno Paauwe de finaledag in. “In de prefinale moest ik als 14e starten en na een leuke inhaalrace ben ik als zevende geëindigd. De finale moest ik weer 14e starten en in de eerste ronden was het knokken voor elke positie. In alle heats ging het goed, maar net in de finale niet, want ik had een incident en viel terug naar een 28e plaats. Na alle drukte herpakte ik me weer en kon goed focussen. Ik ging er voor zitten en ben weer gaan racen. Ik werd uiteindelijk 13e, met weer een gave inhaal race! De snelheid was goed, de Birel lag erg goed en de motoren waren dik in orde gemaakt door mijn vader. Nu op naar Genk waar ik natuurlijk wel hoop gelijk voorin te mogen starten.”
Loading