Winterse Wintercup levert veel strijd en mooie kampioenen op

BERGHEM - De derde en allesbeslissende Wintercup van Chrono werd zondag in Berghem verreden. Op Circuit Nieuw-Zevenbergen werd op het scherp van de snede gereden. In de KZ2 stonden veel Europese toppers aan de start. Een winters buitje zorgde voor de nodige chaos. Ook in de andere klassen werd in volle en competitieve startvelden gestreden om elke centimeter, wat resulteerde in veel spektakel. Het massaal opgekomen publiek kon genieten van spetterende races met verrassende uitslagen en mooie kampioenen.

Micromax
Max Timmermans noteerde de snelste kwalificatietijd, voor Sturgis Lammes en Milan Evers. De beste start in de prefinale was voor Lammes, die direct Timmermans passeerde. Evers werd gepasseerd door Duncker en Robeerst en viel enkele plaatsen terug. Deniz Beckers deed in de beginfase ook goede zaken door in de eerste ronden op te schuiven van de dertiende startplaats naar P5. Lammes kon niet lang genieten van de leidende positie, in de tweede ronde werd hij bijgehaald door Timmermans. Beckers toonde zijn snelheid en in de vierde ronde passeerde hij zowel Duncker als Evers en lag op de derde stek, met het leidende duo binnen bereik. In de zesde ronde passeerde hij Lammes en Timmermans en lag aan de leiding. Timmermans kon zijn snelheid nog enigszins bijhouden maar Lammes moest een gaatje laten. Beckers won uiteindelijk de prefinale met zes tienden voorsprong op Timmermans. Een heftig gevecht om de derde plaats werd gewonnen door Sven Robeerst, voor Sturgis Lammes en Nick Duncker.

De beste start tijdens de finale was voor Nick Duncker, hij pakte direct de leiding. Polesitter Beckers zakte terug tot de vijfde stek, achter Lammes, Timmermans en Robeerst. Wederom toonde de winnaar van de prefinale zijn snelheid en klom in de eerste ronde op naar de tweede plaats. Een ronde later verschalkte hij ook Duncker en kwam terug aan de leiding. Langzaam bouwde hij een voorsprong op ten opzichte van het fel strijdende duo Duncker-Lammes. Met een voorsprong van bijna drie seconden won Beckers ook de finale, voor Duncker. Lammes eindigde op minder dan een tiende achterstand als derde. Robeerst moest genoegen nemen met de vierde plaats, voor Zegers, Timmermans en Evers. Het kampioenschap werd uiteindelijk gewonnen door Milan Evers met 153 punten. Nick Duncker had evenveel punten maar omdat Evers een overwinning meer had geboekt won de rappe piloot van De Feyter het eindklassement. Grote pechvogel was Timmermans. Het talent uit België had pech en zag zijn titel als sneeuw voor de zon uit het zicht raken. Nu eindigde hij op slechts een punt als derde, voor Sturgis Lammes en Sven Robeerst. Tom Vink eindigde in het eindklassement als zesde, gevolgd door Max Zegers, Kevin van der Meij, Luis Ramirez en Jan Rebel.

Minimax
Kairo Kivi noteerde de snelste tijd tijdens de kwalificatie en mocht van poleposition starten met naast hem de verrassende Lars Linnenbank. Christian Kuijer bekroonde een goede kwalificatie met de derde startplaats. Titelpretendenten Gavin Jonk en Marijn Kremers moesten genoegen nemen met respectievelijk de vijfde en dertiende stek. De beste start in de prefinale was voor Linnenbank, die direct de leiding overnam van Kivi. In de tweede ronde ging het echter fout voor Kivi en viel terug tot in het achterveld. Marijn Kremers werkte zich ondertussen gestaag een weg naar voren, met in zijn kielzog Lars Lamborelle. Ook Jonk kende een goede openingsfase en pakte na twee ronden de leiding over van Linnenbank. Lang kon hij echter niet genieten van zijn leidende positie want een ronde later moest hij deze afstaan aan de als een komeet gestarte Van Moorsel. Kremers lag ondertussen al op de derde stek en was in een fel gevecht verwikkeld met De Vos voor de tweede stek. Van Moorsel bouwde hierdoor een ruime voorsprong op en behaalde probleemloos de overwinning. Drie ronden voor het einde passeerde Kremers De Vos en kwam als tweede over de meet. De Vos kreeg na afloop echter een tijdstraf vanwege onsportief rijgedrag en viel daardoor terug naar de zesde plaats. Lamborelle kwam hierdoor terecht op de derde positie. Jonk werkte zich nog op naar een nette vijfde positie.

De beste start in de finale was voor Marijn Kremers, hij pakte direct de leiding ten koste van Jordi van Moorsel. Lamborelle moest in de eerste ronde de strijd staken en zag een mooie klassering in rook opgaan. De Vos kende een goede start en pakte de derde positie. Gedurende de race ontspon zich een spannend gevecht om de vierde plaats tussen Kivi, Jonk, Montfoort en De Hoop. Kremers behaalde vrij eenvoudig de overwinning met een voorsprong van drie seconden op Van Moorsel. Het duo was in de finale veel te snel voor de concurrentie, De Vos volgde op ruim vijftien seconden van de winnaar. Jonk beslechte de strijd om P4 in zijn voordeel ten koste van Montfoort, De Hoop en Kivi. Met zijn derde overwinning pakte Marijn Kremers overtuigend het kampioenschap. Gavin Jonk eindigde keurig als tweede, voor Kairo Kivi. Bas Mulder eindigde net buiten het podium op de vierde plaats, gevolgd door Jordi van Moorsel, Patrick de Hoop, Demi de Vos, Joeri Peters, Christian Kuijer en Lars Lamborelle.

Rotax Max Junioren
Dave Blom verraste met de pole position bij de Junioren. Hij bleef met een scherpe tijd Reinis Nitiss en Damiano Ciapponi voor. De beste start tijdens de prefinale was voor Erwin Montfoort. Vanaf de vierde stek pakte hij direct de leiding. Polesitter Blom viel wat terug en vond zich na de eerste ronde terug op de achtste plaats. De snelle dame Beitske Visser kende eveneens een goede start en lag op de derde stek, in fel gevecht verwikkeld met Ciapponi, Nitiss, Battryn en Markelov. Na een touche viel Visser enkele posities terug maar werkte zich gedurende de race weer een weg naar voren. Markelov, komend vanaf P11, pakte in de vijfde ronde de tweede stek van Battryn en voerde een fel gevecht om de leiding. Uiteindelijk won Montfoort de race met een voorsprong van ruim een tiende. Visser kon de aansluiting met Battryn voor de derde stek net niet vinden en moest genoegen nemen met de vierde positie, voor Ciapponi en titelpretendent Robbert Haans.

Erwin Montfoort behield de leiding tijdens de start van de finale, maar werd fel op de huid gezeten door achtervolgers Markelov, Visser en Haans. Battryn miste de aansluiting en viel enkele plaatsen terug. Lang kon Montfoort niet genieten van zijn leidende positie want in de tweede ronde werd hij voorbijgestoken door Markelov. Een ronde later volgde Visser en drie ronden later kwam ook Haans voorbij. Markelov en Visser waren in fel gevecht om de leiding verwikkeld en lang leek eerstgenoemde er met de overwinning vandoor te gaan. In de laatste ronde schoot hij echter van de baan, nadat Visser op de binnenste lijn zat. De snelle jongedame kreeg hierdoor de leiding in handen. Met een voorsprong van ruim drie seconden op Robbert Haans pakte zij de overwinning. Erwin Montfoort eindigde als derde. Het kampioenschap werd hierdoor beslist in het voordeel van Robbert Haans, met twee punten voorsprong op Erwin Montfoort. Joel Affolter had pech. Hij miste de snelheid door koppelingsproblemen tijdens de race in Berghem en eindigde in het eindklassement als derde. Reinis Nittis bezette de vierde stek, gevolgd door Lorenzo Singh, Kevin Gubbels, Tim Struijlaart, Rody Pot, Damiano Ciapponi en Kymmo Schreuder. Dagwinnares Beitske Visser nam niet eerder deel aan de Wintercup en speelde daardoor geen rol in het eindklassement, maar pakte wel een mooie zege voor Team TKP en Intrepid.

Rotax Max Senioren
Joey van Splunteren realiseerde de snelste kwalificatietijd, voor Bart van Os en Axel van der Burgt. Sander Faber, Jeroen Sikkes en Danny Vroegindeweij werden tijdens de weging te licht bevonden en moesten de race van achteren aanvangen. Van Splunteren kende de beste start in de prefinale en pakte direct de leiding, om deze gedurende de gehele race niet meer uit handen te geven. Van Os verloor enkele posities terwijl Van der Pol een goede start kende en de tweede plaats pakte. Lang kon hij deze plaats echter niet vasthouden, binnen een ronde werd de ervaren coureur gepasseerd door Van der Burgt en Dielissen. Van Os werkte zich langzaam naar voren en in de vijfde ronde passeerde hij Van der Pol voor de derde positie in de wedstrijd. In de slotfase van de race ontspon zich een spannende strijd om de overwinning tussen Van Splunteren en Van der Burgt. Eerstgenoemde kon zijn leidende positie vasthouden maar voelde de hete adem in zijn nek. Van Os eindigde als derde, voor Van der Pol. Na afloop kreeg Van der Burgt een tijdstraf van tien seconden vanwege inhalen onder geel, en viel terug tot de vijfde plaats.

Ook in de finale was de beste start voor Nelson van der Pol, hij pakte in de eerste ronde de leiding ten koste van Van Os en Van Splunteren. Ook Van der Burgt kwam goed uit de startblokken en lag na de eerste ronde alweer op de derde stek. Een zeer spannend gevecht ontstond tussen Van der Burgt, Van Splunteren en Van Os. Het was continu stuivertje-wisselen en er werd gestreden om elke centimeter. Van der Burgt leek lang op de overwinning af te stevenen maar een ronde voor het einde werd hij gepasseerd door Van Os. De Kombikart-rijder zette alles op alles en wurmde zich in de laatste ronde toch nog langs Van Os en pakte zo een mooie overwinning. Van Splunteren eindigde als derde, en de top drie bevond zich binnen 0.249 van een seconde. Van der Pol eindigde als vierde op ruim een seconde, voor Faber en Hummel. Met twee overwinningen en een derde plaats pakte Joey van Splunteren de Wintercup. Nelson van der Pol eindigde op elf punten als tweede, en Bart van Os legde beslag op de laatste podiumplaats. Sander Faber eindigde als vierde, voor Bastian Hummel, Axel van der Burgt, Jeroen Sikkes, Danny Siemensma, Christoff Corten en Berry Torenvliet.

De finale in de Rotax Max Olympische klasse werd gewonnen door Tom Dielissen. Mark Kappen eindigde als tweede, voor Rick ter Meer, Rutger Zegveld en Ridge Schmidt. De Wintercup werd eveneens gewonnen door Dielissen. Hij bleef Mark Kappen drie punten voor. Rutger Zegveld legde beslag op de laatste podiumplaats en eindigde voor Ridge Schmidt, Nick Waare, Rick ter Meer, Maud Roenhorst, Thomas Middel, Joey de Rooij en Fern de Rooij.

DD2
Christophe Raymakers noteerde de snelste trainingstijd en mocht daardoor plaatsnemen op de pole position. Danny Brand startte vanaf de tweede stek, voor Jim Ringelberg en Johnny van der Sanden. Raymakers kende in de prefinale een goede start en consolideerde zijn leidende positie, voor Ringelberg, Brand en de goed gestarte Geerts. Ringelberg viel echter langzaam terug en verloor in drie ronden drie plaatsen. Hierdoor kwam Brand weer terug op de tweede plaats en ontstond een mooi gevecht om de tweede positie met Geerts. Halfweg de race pakte Geerts de tweede plaats over en ging het duo op jacht naar Raymakers. De Belg kon echter de leiding behouden tot aan de finishvlag en won met een voorsprong van een halve seconde. Brand eindigde als derde, op minder dan drie tienden achterstand van Geerts. Bronder eindigde voor Ringelberg als vierde.

Ook in de finale kende Raymakers een goede start en behield de leiding ten koste van Geerts en Brand. Met het oog op de dreiging van regen hadden Brand en Smilda de gok genomen op regenbanden te vertrekken, echter moesten ze hiervoor de tol betalen toen het droog bleef. Ze vielen langzaam weg uit de top en in de vierde ronde gaven ze beiden op. Bronder kwam hierdoor op de derde stek terecht en passeerde even later Geerts voor de tweede plaats in de race. In zijn kielzog reed Ringelberg en het duo streed om de tweede positie. Raymakers had ondertussen al een flinke voorsprong opgebouwd en ging onbedreigd aan de leiding. In de laatste ronde ging het echter toch fout voor Bronder en viel terug tot de vijfde stek. Hierdoor eindigde Ringelberg als tweede, voor Geerts en Van der Sanden. Na afloop kreeg Raymakers een straf vanwege onsportief rijgedrag in de race en werd drie plaatsen teruggezet. Zo kreeg Ringelberg de overwinning op zijn naam, voor Geerts, Van der Sanden en Raymakers. Roy Geerts ging er vandoor met het kampioenschap, ten koste van Christophe Raymakers en Johnny van der Sanden. Roy van Deijne eindigde als vierde, voor Anko Smilda, Jim Ringelberg, Carl Cleirbaut, Roy Bakker, Guido Heurnink en Jessejan Doornbos.

KZ2
Ricardo Romkema pakte de pole position, voor Denis Donkervoort en Frank van der Windt. Renger van der Zande kende een slechte start van een tijdelijke terugkeer en noteerde geen tijd tijdens de kwalificatie wegens een vast gelopen motor, waardoor hij van achteraan moest starten. Donkervoort kende de beste start in de prefinale en passeerde in de openingsfase Romkema. Knopper raakte betrokken bij een startcrash en moest zich van achteruit een weg naar voren banen. Kevin Leijtens werkte zich gestaag op vanaf de zesde startplaats en vond aansluiting met het leidende trio. Halfweg de race ontstond er echter een grote chaos bij de chicane. Door een spin stond een rij banden deels op de ideale racelijn waardoor de coureurs uit moesten wijken. Hier was de baan echter nog nat wat resulteerde in een grote glijpartij. De ene na de andere coureur vloog van de baan. Nadat de stofwolken waren opgetrokken bleek de top ongewijzigd, Denis Donkervoort lag aan de leiding voor Frank van de Windt en Kevin Leijtens. Daarachter waren het echter Menno Meijers en Ryan van de Burgt. Ricardo Romkema en Arjan Kievitsbosch waren de voornaamste slachtoffers en vielen terug tot respectievelijk de 19e en 7e plaats. Vooraan ging de strijd onverminderd voort. Met een minimale marge kwam Donkervoort uiteindelijk als eerste over de finish, voor Van der Windt en Leijtens, allen binnen een halve seconde. Na afloop Denis Donkervoort terug gezet in de uitslag. Hierdoor kwam de overwinning op naam van Van der Windt, voor Leijtens, Van Asseldonk, Kievitsbosch en Poorter. Knopper eindigde nog als tiende, drie plaatsen voor Ricardo Romkema. Renger van der Zande kende in de opwarmronde wederom een probleem waardoor hij zijn kart vroegtijdig langs de kant moest parkeren.

Ook de finale werd een waar spektakel, mede vanwege een sneeuwbui halverwege de race. Leijtens kwam de eerste ronde door als leider, voor de als een komeet gestarte Knopper. Van der Windt kende problemen en viel ver terug en moest aan een opmars beginnen. Ook Romkema werkte zich goed naar voren maar ging van de baan tijdens de felle maar korte sneeuwbui. De allerbeste start was echter voor een man in het achterveld. Renger van der Zande startte vanaf de laatste plaats, maar pakte in de eerste ronde vijftien (!) man. Tijdens de sneeuwbui stokte zijn inhaalrace wegens een gebrek aan tractie, maar al met al reed hij een uitermate leuke trainingswedstrijd. Voorin ging de strijd verder met het leidende duo als aan een draadje. Hannes van Asseldonk volgde op geruime afstand en vormde geen bedreiging. Na afloop heerste er enige onduidelijkheid over de winnaar aangezien het duo de vlag gemist had. Uiteindelijk bleek de overwinning te gaan naar Kevin Leijtens, voor Thomas Knopper en Hannes van Asseldonk. Arjan Kievitsbosch werkte zich op naar de vierde plaats, voor Menno Meijers, Rico van den Eijnden, Indy Dontje, Denis Donkervoort, Frank van der Windt en Jeroen Bos. Van der Zande eindigde na een enerverende race op een nette twaalfde plaats. Door zijn overwinning ging het kampioenschap naar Leijtens, met twee punten voorsprong op Knopper. Kievitsbosch legde beslag op de laatste podiumpositie, voor Donkervoort, Van Asseldonk, Van der Windt, Bos, Romkema, Van der Eijnden en Van de Burgt.

In de KZ2+ ging de overwinning in de finale naar Xhofleer, voor Sellies en Driessen. De overwinning in het kampioenschap werd binnengesleept door Antoine Sellies, voor Nico Xhofleer en Chris Driessen. Jan Lukassen eindigde op de vierde plaats, gevolgd door Ronny Wijnakker en Martin Looman.