Van Berlo's hadden meer verwacht van ‘hun Eindhoven’, maar positief naar debuut op EK Rotax Max

EINDHOVEN - Ze hadden weleens een beter weekeinde gekend in het NK Chrono, de kartende broertjes Van Berlo uit Veghel. Maar zoals het echte sportmannen betaamt, liet zowel Kay in de Rotax Max junioren- als Glenn in de MiniMax-klasse zich niet uit het veld slaan door een beetje tegenslag.

Voor Kay van Berlo (15) begon het weekeinde op circuit de Landsard nog goed. “De snelheid zat er tijdens de trainingen goed in”, blikte de coureur van topteam Hugo Motorsports terug. “Ik had regelmatig de snelste tijd in de trainingen en ik ging dan ook met een goed gevoel de kwalificatie in.” Daarin snelde hij naar een persoonlijk beste tijd die hem de vierde plek op de startgrid opleverde. “Dat was niet helemaal wat ik wilde, maar het kon erger.”

In de eerste race finishte hij als zesde, bepaald niet onverdienstelijk, maar voor de immer ambitieuze Kay was het niet waarop hij had gehoopt. “Ik had gehoopt wat hoger te finishen, maar ik kon steeds niet voorbijkomen aan de nummer vijf.” Race twee daarentegen was een ‘ouderwets’ resultaat voor de oudste van de twee Van Berlo-broers: derde. “Ik lag vijfde en daarna was het inhalen verdedigen, inhalen verdedigen. In de laatste ronde dacht ik: ‘geen gekke dingen doen en punten pakken.” En zo claimde hij ‘gewoon’ nog een fraaie podiumplaats. Die moest in de derde en laatste race van de dag een nog mooier vervolg krijgen, maar Kay werd kort na de start van achteren geraakt. “Daardoor ging ik door het zand en verloor ik veel plekken. Het enige wat ik toen kon doen is gas geven en zoveel mogelijk punten pakken. Zo werd ik nog zevende.”

Zijn broertje Glenn (13) kende een week van uitersten. Vorige week werd hij nog op een schitterende manier kampioen in de BNL, nu zat het de kersverse Benelux-champ op De Landsard bepaald niet mee. “Nee, hier word je niet blij van”, refereerde de teleurgestelde Glenn aan zijn 6e, 20e en 13e plaats in de respectievelijke races. “Ik moet nu alle races vooraan eindigen. Maar Kas (zijn grootste concurrent in de strijd om de titel in de MiniMax-klasse, red.) kan ook nog pech hebben. Als er tijdens de komende races geen vervelende dingen meer gebeuren, gebruik ik race twee en drie als schrapresultaat. Nu weet ik wel dat als je achteraan moet starten het bijna niet te doen is om dan nog helemaal naar voren te rijden.”

Daarmee doelde Glenn met name op de tweede race waarin hij te maken kreeg met een ‘vetgeslagen’ bougie. Daardoor moest hij bij de derde herstart beginnen vanuit de pitstraat. “Met die nieuwe bougie liep de kart in het begin helemaal niet. Pas na zes ronden hield de motor op met stotteren.”

Omdat hij in die race niet hoger eindigde dan de 21ste plaats, kon hij in de derde race opnieuw aan de bak. “Ik dacht: gewoon gas geven. Helaas zijn er altijd zoveel ongelukken in het middenveld. In de eerste ronde bleef ik haken in iemands achterbumper waardoor ik het zand in ging en mijn banden een paar ronden slecht waren. Toen dacht ik: nu dan maar alles of niets rijden.” Het leverde hem de dertiende plaats op. Glenn, die gewend is de ene na de andere podiumplaats te pakken, werd er niet blij van. “Dit was wel mijn slechtste weekend dit seizoen.” Toch is de Benelux-kampioen met nog twee resterende NK’s op het menu, nog steeds vol in de race voor het Nederlands kampioenschap in de MiniMax. Gelukkig kan Glenn de smaak van afgelopen weekend alweer snel wegspoelen, want hij debuteert komend weekeinde samen met zijn broer Kay bij de Rotax Max Euro Challenge in het Belgische Genk. Daar staat de complete Europese top aan de start. De broers Van Berlo zijn gretig en kijken uit naar het topevenement. Kay: "We debuteren allebei op het EK en hebben zin in deze nieuwe uitdaging."

De broertjes Van Berlo worden gesponsord door Chica Chico, Rob van den Heuvel Auto’s, Home Autotainment Benelux, IBC Personeelsdiensten en Van Berlo Bedrijfsvloeren. Verder bedanken zij vader en moeder Van Berlo, Hugo van der Ham, Team Hugo Motorsport, Paul Konings en de monteurs Billy van de Clundert en Sven van Bergeijk.