Rinus van Kalmthout heeft op kartcircuit De Landsard een schitterende laatste race gereden bij het Nederlands kampioenschap Rotax Max Senioren. Gestart vanaf de elfde positie lag hij na de eerste bocht al tweede, om enkele ronden later zelfs de leiding over te nemen. Vervolgens wist de jonge senior-karter los te komen van zijn achtervolgers en leek een zege aanstaande. Op de snel opdrogende baan waren zijn regenbanden tegen het einde van de race echter op en duurde de wedstrijd net een ronde te lang om te zegevieren. Drie rijders op slicks wisten de Hoofddorper nog te passeren en zo moest Van Kalmthout zich tevreden stellen met een vierde eindklassering.
Op zaterdag was Rinus van Kalmthout de te kloppen rijder en tijdens de kwalificatie eiste hij de poleposition voor de eerste race op zondag. Op zondagochtend waren de weersomstandigheden totaal anders dan de dag ervoor. Van Kalmthout stond op nieuwe regenbanden en was bij de start prima weg. Al snel bleek de snelheid echter totaal verdwenen, de 14-jarige karter viel in rap tempo terug in het veld, tot uiteindelijk zelfs de teleurstellende 22e positie. Henki Waldschmidt, die het jonge KNAF-Talent dit seizoen begeleidt, zag het met lede ogen aan: "Rinus verloor per ronde drie seconden, terwijl hij de dag ervoor constant de snelste man op de baan was. Dat moet een oorzaak hebben. Na de race bleken beide fuseelagers kapot te zijn, wat in combinatie met een slechte set banden de oorzaak van dit extreme snelheidsverschil moet zijn. Het is zuur, maar ook dat kan bij het racen gebeuren. Rinus zal in de resterende twee races flink moeten knokken om weer naar voren te komen."
Van Kalmthout de tweede race starten vanaf de 20e positie. In de beginfase van deze race op een droge baan was hij iets te gretig om naar voren te komen, waardoor hij betrokken raakte bij een groepje rijders die elkaar raakten en hij enkele gewonnen posities weer kwijtraakte. Vervolgens rechtte hij zijn rug en begon aan een mooie opmars door het veld. Van Kalmthout reed naar de elfde plaats, wat ook zijn startpositie voor de finale betekende. Voor aanvang van de derde en laatste race van de senioren begon het weer te regenen. Samen met zijn team TKP besloot Van Kalmthout om een setje gebruikte regenbanden te monteren. Dat bleek een goede keus, want na een perfecte start kwam Van Kalmthout als tweede de eerste bocht uit, op enige afstand van de raceleider die ook op regenbanden reed. Ronde na ronde naderde Van Kalmthout de raceleider, om die vervolgens te passeren en direct een gat te slaan. Het was echter gestopt met regenen en de ruim 30 karters reden de baan sneller dan gehoopt droog. De regenbanden van Van Kalmthout waren in die fase van de race duidelijk te langzaam en zijn achtervolgers liepen steeds iets verder in. Bij het ingaan van de laatste ronde bleek de finale net een ronde te lang te duren.
Drie rijders wisten langszij te komen en Van Kalmthout moest tot op de finish het uiterste uit zijn banden halen om de vierde rijder achter zich te houden. Dat lukte gelukkig en hoewel teleurgesteld dat hij de zege in de slotfase nog kwijtraakte, was Van Kalmthout realistisch genoeg om te beseffen dat dit het maximaal haalbare was.
"Het was voor mij een erg moeilijke racedag. Op zaterdag ging het allemaal fantastisch en als je dan in de eerste race ineens drie seconden langzamer bent dan de rest is dat flink frustrerend, maar het is niet anders. In de tweede race moest ik zoveel mogelijk terrein heroveren, om dan in de derde en laatste race alsnog naar de voorhoede te kunnen rijden. Dat plan lukte bijna, jammer dat de race niet een ronde korter was."