Op het uitdagende circuit van Genk werd afgelopen zondag de zevende ronde van de Dutch Rotax Max Challenge van Chrono Karting verreden. Jordi van Moorsel had een uitstekende uitgangspositie en had de mogelijkheid om het kampioenschap in de MiniMax al in de eerste manche zeker te stellen. Maar zoals Jordi zelf zei: "Elke wedstrijd is anders, dus we gaan er vol voor om dit waar te maken". Van Moorsel houdt zelf nooit de stand bij omdat hij gewoon elke wedstrijd de uitdaging aangaat om te winnen. Een seizoensoverwinning? Daar maakt hij zich niet druk om. De talentvolle rijder kijkt terug op zijn weekend.
"Vrijdagmorgen ging ik samen met Toontje naar de baan". begon Van Moorsel. "Vorige week zaterdag hadden we er ook al getraind. Dat was echter geen overtuigende dag. De motoren liepen beide niet door en de accu's waren na vijftien ronden weer leeg. Er was echt een stroomprobleem dat al een aantal weken lag te vervelen. We hadden bijna alles vernieuwd en nog steeds geen positief effect. Op vrijdag ging de training toch lekker en was ik de gehele dag het snelste, maar het probleem was nog niet weg. Zaterdag weer aan de slag. Midden op de dag hadden we de computerdata-klok omgeruild en plots was het probleem over. Zaterdag ook weer snelste en de kart voelde goed."
"Op zondagmorgen eindigde ik in de vrije training als vierde. Geen paniek, het was nog koud en onze afstelling stond op de warme dag die het zou worden. In het tijdrijden noteerde ik de zevende tijd; Toon toch lichtelijk in paniek. Ik kon er niet meer uithalen. In de eerste manche moest ik zevende worden wilde ik voldoende punten hebben om het kampioenschap veilig te stellen. In overleg met mijn vader een kleine aanpassing doorgevoerd voor de eerste manche. Na een rommelige start kon ik mijn zevende plek behouden. Ik wilde in de eerste paar ronden forceren om de koploper niet te ver weg te laten lopen. Binnen vier ronden zat ik op plek 1 en kon iets uitlopen. Door de oplopende bandendruk zakte de snelheid iets in en verloor ik op het eind een plekje. Vette punten en het kampioenschap veilig. Joepie!!"
"In de tweede manche moest ik aan de buitenkant starten. Lastig, maar ik voelde me sterk in het veld . Bij de start viel ik terug naar plek vijf. Ik wist dat ik sneller was en pakte twee plekken in de eerste ronden. Voor mij rommelde het nogal dus bleef ik op afstand. In de volgende ronden gingen er voor mij twee van de baan en kon ik aanzetten om de leiding te pakken, wat me ook lukte. Ik trok gelijk een gat en won de manche. Voor het eerst voelde ik mijn hart ook bonken in de laatste ronden. Eigenlijk best een fijn gevoel. En wel P1! Er was veel familie en kennissen gekomen die ik gelukkig een mooie wedstrijd heb kunnen laten zien. 's Avonds om tien uur thuis stond er me weer een verassing te wachten. Oom Rudy en twee neefjes, Jos en Niek, hadden vlaggen en ballonnen opgehangen. Er was familie om me te feliciteren met de overwinning, het kampioenschap en mijn verjaardag. Een mooie verassing!
Loading