René Zwikker neemt de leiding bij BRL Light

ZOLDER - De baan in België lag er schitterend bij op zondagmorgen, letterlijk. In de vroege ochtend had het geregend en door het gebrek aan wind lag de omloop er vochtig bij. De eerste race van het seizoen, dus vrijwel niemand durfde het risico aan om op slicks van start te gaan. Finishen en punten scoren, daar ging het om vandaag. Er kan het hele seizoen nog worden gegokt, maar daarvoor was het deze race nog te vroeg. Een ongeluk zit in een klein hoekje en pech kon zelfs de beste overkomen. Daar kan nieuwkomer Chris Maliepaard over meepraten nu, want na een fantastische kwalificatie, zou hij van pole mogen vertrekken. Zou, inderdaad, want de techniek liet de rookie in de steek en de start van race 1 moest hij vanuit de pits aanschouwen. Zijn motor bleek schade te hebben opgelopen en hij kon niet van start als debuterend toerwagencoureur.

Marijn van Kalmthout wist hiervan te profiteren. Zonder noemenswaardige problemen won hij de race van kop af aan. De enige die enigszins kon volgen was René Zwikker. Gestart van een vijfde plaats kon hij voldoende tractie vinden om Van Kalthout in het zicht te houden, maar meer eigenlijk ook niet. Daarachter maakten Eric van den Munckhof en Frank Gielens zich druk om de laatste podiumplaats die te vergeven was. Dit werd in het voordeel van Van den Munckhof beslecht.

Een nieuwtje binnen het reglement van de BRL Light was te zien bij race 2: er werd gestart aan de hand van een reversed grid. De nummer 6 van race 1 moest vooraan starten, de nummer 5 startte op erachter en zo verder. Voor Femke Terpstra een nieuwe ervaring, zij heeft nog nooit het deelnemersveld mogen leiden.
Marcel Peters, sloot strak aan, net als de rest tijdens de rollende start. Eindelijk werd er een compact startveld geformeerd, waar de rijders niet achter elkaar, maar zij aan zij startten. Terpstra kreeg al direct in de eerste bocht de hijgende heren in haar nek. Wijselijk besloot ze eieren voor haar geld te kiezen en bemoeide zich niet erg met de aller-snelste mannen. Peters was er als eerste langs, waarna Zwikker en Gielens volgden. Daarna stokte de terugval van Femke even, maar dat resulteerde wel in een steeds groter groeiend gat tussen haar en het leidende drietal. Al vroeg werd Terpstra gedwongen om een niet geplande pitstop te maken, een klein probleem werd ter plaatse verholpen, maar helaas kon ze verder geen rol van betekenis meer spelen.

Ook Van Kalthout kon geen vuist maken en moest zelfs al vroeg de strijd staken. Marcel Peters reed keurig met een constante voorsprong van zo’n seconde of drie. Gielens en Zwikker hingen aan het elastiek erachter en elk foutje strafte ze direct af, in het voordeel van Zwikker bleek uiteindelijk. Door een opgeblazen motor van, alweer, Maliepaard, lag er op een groot deel van de baan een oliespoor. Zwikker had het meeste vertrouwen en besliste hiermee de teamtwist van team A&T. Nog bijna viel Gielens van het podium in de laatste ronde. Omdat Eric van den Munckhof meer snelheid mee kon nemen, moest Gielens nog alle zeilen bijzetten om zijn 3e plaats te vast te houden. Beiden coureurs hadden zelfs nog wat meer meters nodig dan dat er asfalt voorhanden was, maar Gielens mocht stralend zijn beker gaan ophalen.

 
1. Rene Zwikker 34 punten
 
2. Marcel Peters 31 punten
 
3. Eric van den Munckhof en Frank Gielens 28 punten
 

Rik van Hulst