BRL Light in Spa-Francorchamps: Schitterende strijd om zege

SPA-FANCORCHAMPS - Bij elke coureur van de BRL ging het hart wat sneller slaan toen bekend werd dat de organisatie voor seizoen 2007 eindelijk weer een race op het fameuze circuit in de Ardennen had ingelast. Spa Francorchamps is in de autosport het synoniem voor adrenaline. De lengte van de baan, de hoogteverschillen, de snelheden, wisselende weersomstandigheden en niet te vergeten de uitdagende bochten.

Kleine verschillen
De kwalificatie wees al uit dat de snelsten van Zolder vorige maand, weer zouden strijden voor de podiumplaatsen. Marijn van Kalmthout en Henry Zumbrink wisten zelfs twee BRL-V6 bolides achter zich te houden. Tussen beide rijders was het verschil minder dan een tiende van een seconde. Schaap mocht als derde van start.

Veel spanning
Zondag om 10.55 uur waren de rijders aan de beurt voor de eerste race van het weekend. De start verliep zonder problemen en na de eerste doorkomst bleek alleen de zestienjarige Roy Panman een probleem te hebben. De auto klonk als een tweetakt en moest na twee ronden afhaken met een onwillige ontsteking. Schaap wist Van Kalmthout af te troeven en nam de leiding over. Even later viel Van Kalmthout ineens terug. In zijn enthousiasme om de verloren plaatsen goed te maken had hij Zwikker geraakt, die daardoor met een aanlopend wiel zijn rondetijden zag inzakken. Hartvelt leek de lachende derde te worden, want hij reed op een virutele podiumplek met Gaby in zijn kielzog en Jochem Habets ook niet kansloos er achteraan. Nadat Van Kalmthout Habets gepasseerd was, kwam de safety-car de baan op. De V6 van Frankenhout was er hard afgegaan en stond op een gevaarlijk punt. Toen de baan vrijgegeven werd, resteerde nog slechts één ronde. Achter de safety-car was het veld erg compact geworden en daardoor waren er weer volop mogelijkheden. Zumbrink won race één, Michel Schaap werd tweede en Van Kalmthout derde. Theo Stor werd verdienstelijk zesde nadat hij als elfde gestart was.

Scherpst van de snede
Aan het einde van de dag mochten de coureurs nog een keer aantreden, uiteraard in dezelfde opstelling als de finish van race één. Andre van der Broek en Theo Stor beleefden hun eerste raceweekend van dit seizoen en waren gebrand op een goed resultaat. Stor had al een aardig begin gemaakt in de eerste race, Van der Broek moest het ritme nog zien te vinden. De start verliep wederom keurig, ondanks de gladde hairpin die de rijders na aanvang als eerste hindernis moeten nemen.

De topdrie nam onmiddellijk afstand van de rest van het veld en reed de eerste ronden bumper aan bumper. Hier en daar werd een plaagstootje uitgedeeld en regelmatig werd van positie gewisseld. Elk foutje werd direct afgestraft en werd op het scherpst van de snede gereden. Stor had een aardig gevecht met Ulyee, dat in het voordeel van de enige vrouwelijke deelnemer werd beslecht. Daarna zag men Theo helaas niet meer terug, een technisch mankement deed zijn auto stilvallen. Hetzelfde probleem viel Zwikker ten deel, jammer want hij reed zeer goede en constante rondetijden, die later in de topdrie niet zouden misstaan. De actie om Tom Koop buiten om Eau Rouge in te halen was een geweldige. Koop zou later als zevende finishen, achter Hartvelt, die ook met technisch malheur kampte.

Eric Van den Munnickhof had het niet naar de zin, hij kon de echte snelheid niet vinden, het ruime aansnijden van de bochten deden wegliggingsproblemen vermoeden. Frank Gielens klaagde na race één al over een haperende motor, tussen de twee races kon zijn technische crew de oplossing niet vinden, dus ook race twee was geen succesverhaal voor Gielens.

Door het gebakkelei van de eerste drie leek het erop dat Gaby aansluiting zou vinden. Ze reed een gat van vier seconden bijna dicht. Daarna kwam een BRL-V6 in het vizier. De drie reden te dicht op elkaar om er geruisloos omheen te rijden. En inderdaad bij de volgende doorkomst was het groepje gewijzigd, Michel Schaap lag ineens vijfde, Van Kalmthout had de kop gepakt even voor Zumbrink en Uljee lag nu derde. Met alle macht probeerde Zumbrink het geslagen gaatje te dichten en weer reed hij richting een V6. In een alles of niets poging om bij Van Kalmthout in de buurt te blijven passeerde hij de dikke bolide op een briljante wijze, buitenom. Helaas duurde de race voor de jongeling te kort om het Van Kalmthout lastig te maken. Wel eiste Zumbrink de leiding in het klassement op. Als pleister op de wonde kreeg Michel Schaap nog wel een extra puntje voor het realiseren van de snelste ronde.

Veel coureurs bleken afgelopen weekend problemen te hebben met de betrouwbaarheid van hun Light. De monteurs krijgen ruim de tijd om de techniek bij te stellen, want dan staan de auto’s weer op de grid van Assen tijdens de Rizla Racing Days.

Klassement na vier races:
1. Henry Zumbrink, 78 punten
2. Marijn van Kalmthout, 75 punten
3. Michel Schaap, 61 punten

Tekst: Rik van Hulst
Foto's: Serge Duursma