Laurens Vanthoor kent een succesvolle loopbaan. De snelle Belg lijkt ook dit jaar weer af te stevenen op de titel in de Blancpain Sprint Series. Na enkele weken rust en ontspanning, gevolgd door een winnende comeback in de Algarve, is het opnieuw tijd voor een Laurens’ World waarin ik de kans krijg om het te hebben over een aantal zaken die me na aan het hart liggen.
Ik moet toegeven dat de vakantie me echt wel goed heeft gedaan. Wat karting, een beetje jet-ski en paintball. Allemaal activiteiten waardoor ik de autosport even kon vergeten en aan wat anders kon denken. Hoewel je de sport uiteraard niet volledig kan bannen uit je gedachten. Zeker als je weet dat de Total 24 Uren van Spa niet meteen aan mijn verwachtingen hebben voldaan en ik erg boos was op mezelf na op zaterdagavond van de baan te zijn gegaan.
Een journalist stelde me de vraag waarom ik dit jaar meer fouten maak dan tijdens de vorige seizoenen. Ik moet toegeven dat hij het niet helemaal fout had. Ik heb in 2015 al mooie dingen laten zien, maar ik heb inderdaad drie fouten gemaakt: een in Brands Hatch, een in Moskou en een in de 24 Uren. Omdat ik niet graag twee maal dezelfde fout maak, heb ik dan ook naar antwoorden gezocht.
Net als alle andere piloten, ben ook ik een echt competitiebeest. Ik wil altijd winnen en de beste zijn. Mijn naasten weten het maar al te goed, als iemand met een Audi sneller gaat dan ik, dan ben ik ontevreden. Je mag echter niet vergeten dat het voor mij allemaal erg snel is gegaan sinds mijn debuut in GT, in 2012. Al snel begon ik te winnen, ik werd al even snel benoemd tot officieel Audi piloot en de persjongens catalogeerden me al snel tot een van de beste GT-piloten ter wereld. Allemaal erg leuk natuurlijk, maar het betekent ook dat je altijd meer moet geven! Soms heb ik dan ook het gevoel dat ik wat te veel op zoek ga naar een uitzonderlijke prestatie, terwijl dit nu een maal niet elk weekend kan en dus eerder uitzonderlijk is. Maar door soms te veel de limieten op te zoeken of ze te trachten verleggen, durf ik me al wel eens te laten verrassen.
Ik ben nog jong en ben ervan overtuigd dat deze fouten me zullen helpen om me niet te vergissen van objectief. Natuurlijk wil ik altijd de snelste zijn! Maar soms moet je je beperken tot het doel, de overwinning zeg maar. Dat had ik bijvoorbeeld moeten doen in Spa. Geloof me, de fout die ik daar heb gemaakt, is nog steeds niet is verteerd!
Een fout maken zorgt dan misschien wel voor een deukje in je zelfvertrouwen, je leert er wel uit en het maakt je sterker. Zelfs al zal ik in de toekomst nog fouten maken, is het erg belangrijk om te vermijden dat hetzelfde zich een tweede keer voordoet. In Portimão, toen ik aan de leiding reed voor Markus Winkelhock, hinkte ik op twee gedachten: de zege veiligstellen of tonen dat ik aan het stuur van een Audi R8 LMS ultra nog sneller kan. Uiteindelijk perste ik er helemaal op het eind dan toch nog een snel rondje uit om te tonen dat ik de situatie meester was. Maar het belangrijkste was het succes op het einde van de wedstrijd.
Iets waar men de laatste tijd de mond van vol heeft, zijn de ‘tracklimits’. Een probleem dat zich in de autosport meer en meer manifesteert omdat de omlopen ook meer en meer worden voorzien van geasfalteerde uitloopstroken! Als racepiloot zijn er twee dingen die autosport zo aantrekkelijk maken: de wil om de beste te zijn, de competitie dus, en de adrenaline die vrijkomt als je een racewagen bestuurt. Flirten met de limieten en het nemen van risico’s zijn daarbij onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Als je op circuits als Brands Hatch, Zandvoort of de Nordschleife van de Nürburgring rijdt, dan weet je dat de minste fout belangrijke consequenties kan hebben, voor zowel de wagen als voor jou. Daar staat tegenover dat een rondje afwerken aan 100% op zo’n piste voor een enorme plezierig gevoel zorgt! Een zelfde rondje in Portimão, Paul Ricard of zelfs, in mindere mate, Francorchamps, zorgt niet voor dezelfde sensaties. Snij je de Raidillon of Blanchimont niet helemaal goed aan, dan volstaat het je rijlijn wat te verbreden en zeg je tegen jezelf dat je het de volgende keer gewoon opnieuw probeert.
Vincent Vosse vertelde me dat zij die tien jaar geleden Blanchimont aan volle snelheid namen echte helden waren, want er was een grindbak en bovendien was de bandenmuur nooit veraf.
In zekere zin zou je kunnen stellen dat de moderne circuits een beetje te veilig zijn geworden. Daarmee wil ik vanzelfsprekend niet zeggen dat er gekwetsten of doden moeten vallen, laat dat duidelijk zijn! Maar autosport mag ook geen Playstaion spelletje worden. De schrik om je pijn te doen moet toch nog wat aanwezig zijn. Het is net datgene dat emoties losweekt bij piloten en bij de toeschouwers!
Zonder de enorme geasfalteerde uitloopstroken, zouden piloten zich hier ongetwijfeld aan aanpassen. Trouwens, ik denk ook niet dat we kunnen stellen dat er zwaarder ongevallen zijn op stratenomlopen of minder moderne circuits. Waarom? Omdat men dan de piste met meer respect behandelt. Het ritme wordt beetje bij beetje opgevoerd en we zijn toch wat bescheidener. Ga je racen in Paul Ricard, dan weet je dat je al bij de eerste training iets kan uitproberen, want er is ruimte zat als je de limiet overschrijdt.
Naast de emoties, stellen we ook vast dat deze “tracklimits” meer en meer voor problemen zorgen tijdens de wedstrijden. Soms wordt er ingehaald en geen rekening gehouden met deze limieten. En dan volgt een bestraffing of niet!
Is er een oplossing voor handen? Ik zou het niet weten. Om de veiligheid te garanderen, zou ik eerder geneigd zijn te opteren voor muren die een eventuele impact nog beter kunnen opvangen en ook moet men de passieve veiligheid van de wagens verder blijven ontwikkelen. Dit kan door wagens te bouwen die een botsing nog beter opvangen en waarbij de cockpit nog steviger wordt gemaakt. Het is maar mijn mening, maar toch wou ik deze graag met u delen.
Bedankt om even de tijd te hebben genomen om me te hebben gelezen en dan rest mij enkel nog met jullie af te spreken op de Nürburgring voor de finale van de Blancpain Endurance Series. Ik hoop dat jullie talrijk aanwezig zullen zijn en hoop samen met jullie een nieuwe titel van het Belgian Audi Club Team WRT te kunnen vieren bij de teams en piloten.