Kersverse kampioen Yard Pex over zijn race naar de titel

In zijn pas tweede seizoen als wedstrijdkarter heeft Yard Pex in korte tijd veel geleerd in de 125cc-schakelklasse. Pex zag elke wedstrijd zijn 'racepace’ met grote sprongen vooruit gaan. Wie van tevoren gedacht had dat een rookie zich kon mengen in de strijd om de titel kwam bedrogen uit. Toch betaalde de inzet, en de betrokkenheid van Richard Pex en Jos Verstappen zich uit. Yard Pex versloeg in een thriller zijn voornaamste concurrent, de ervaren en bloedsnelle Pieter Carette. Pex is Belgian Champion in de KZ2! De kersverse kampioen vertelt zijn ervaringen van het weekend.

“Donderdagochtend vertrokken we vroeg naar het circuit van Mariembourg. Eenmaal aangekomen met onze nieuwe motorhome hebben we een plekje gezocht in de paddock. Dit was echter helemaal vol vanwege de vele rijders die kwamen trainen voor de WK KF1 en KF2. We hebben alleen onze auto neergezet en de rest van de dag niet meer gereden. Vanwege de vele rijders op het circuit kon er niet veel getest worden.”

“Vrijdag kon het echte werk beginnen. Voor de middag kon er nog vrij getraind worden. Het was nog erg druk op de baan maar toch hebben we enkele sessies gereden. Na de middagpauze werden de klassen opgedeeld in groepen en kon er drie keer twintig minuten getraind worden. Ik zat in alle sessies goed vooraan en mijn tijden waren op het laatste het snelste van iedereen. Ook teamgenoot Carlo Postulart zat er erg goed bij.”

“Tijdens de eerste vrije training van zaterdag was ik net als vrijdag erg snel. Ik draaide de snelste tijd, een 53.75. Maar ook titelconcurrent Pieter Carette was snel. Hij liet een tijd van 53.8 noteren. Als derde kwam Carlo op het scorebord.”

“We besloten in de kwalificatie twee ronden te wachten en zo een vrije ronde te rijden. Na twee bochten was het echter al afgelopen. Ik moest opgeven met een gebroken ketting. Omdat dit de enige kwalificatie was moest ik de eerste serie dus als laatste vertrekken.”

“Door de pech in de tijdtraining moest ik dus als allerlaatste de eerste kwalificatiereeks vertrekken. Na een superstart kon ik gelijk veel plaatsen goedmaken en ook in de eerste bocht ben ik veel rijders voorbij gegaan. Maar al de derde bocht ging het mis. De rijder voor mij spinde en door een tik van achter kon ik hier niet omheen. Het gevolg was een kromme spoorstang en moest ik dus de volgende serie weer als laatste starten. Hoeveel pech kun je hebben.”

“De tweede serie op zondag vertrok ik wederom van de laatste plaats. En ook dit keer was de start goed. Ik kon een paar rijen voorbij en zo op weg naar voor gaan. Al in de eerste ronde zag ik Carette bij een inhaalactie van de baan gaan. Hierdoor kwam teamgenoot Carlo op kop te liggen. Ik ben langzaam maar zeker naar voor gereden om mijn banden zoveel mogelijk te sparen voor de finale. In laatste ronde heb ik de nummer twee nog ingehaald. En zo werd het een één-twéétje voor Team Pex Racing! Carlo op P1 en ik op P2.”

“Door het uitvallen in de eerste serie en het goede resultaat in de tweede serie mocht ik toch nog op een achtste plek vertrekken voor de halve finale. Carette startte een rij voor mij op P6. Op pole stond Carlo Postulart. Pieter Carette besloot om zijn nieuwe banden al voor de halve finale in te zetten. Ik was de enige die nog op de banden van de series reed om zo mijn nieuwe banden voor de finale te bewaren. Wederom startte ik goed maar door de buitenbocht kon ik slechts op een achtste plek blijven. In het begin had ik nog even moeite met inhalen omdat iedereen nieuwe banden had, maar naarmate de race vorderde kon ik snel naar voor rijden. Carette was echter te ver weg om nog in te halen. Ik moest genoegen nemen met een tweede plek. Hierdoor hadden Pieter en ik na elf manches precies evenveel punten in het kampioenschap. De finale zou dus allesbeslissend zijn.”

“Na een lange pauze en een rijdersparade kon de spannende finale beginnen. Carette had het voordeel dat hij op pole mocht vertrekken, maar ik had nog nieuwe banden. Mijn start was super en ik kon als eerste door de bocht. Meteen kon ik wegrijden van de rest. Vijftien ronden lang heb ik op kop gereden maar met nog vijf ronden te gaan zat Carette vlak achter mij. Hij kon zelfs een inhaalactie doen, maar deze mislukte. Ik wist na deze actie dat hij niet veel meer over had, omdat hij anders wel een beter moment had afgewacht. Met nog drie ronden te gaan zag ik Carette in mijn ooghoek een stuk achter mij rijden. En toen ik langs de pits reed gebaarden mijn vader en Jos dat ik rustig kon gaan rijden. Carette had namelijk een platte band gekregen en moest voortijdig de race beëindigen. De laatste paar ronden heb ik rustig uitgereden waarna ik het grote rechte stuk van Mariembourg op reed als Belgisch Kampioen 2007!”

“Na een slechte start van het weekend, kon het na de finale uiteraard niet meer stuk. Dolgelukkig ben ik, maar met mij ook iedereen van het Pex Racing Team. Ik wil dan ook iedereen van ons team heel hartelijk bedanken voor de support, maar een speciaal woord van dank aan mijn vader die werkelijk alles heeft gedaan wat in zijn macht lag en ook Jos Verstappen voor de vele goede raadgevingen en de ondersteuning. Zonder jullie was me dit echt niet gelukt. Super bedankt!”