Piloten blikken terug op Belgian GT Championship (Part 2)

De kop van het Belgian GT Championship is eraf. Met een indrukwekkend startveld van krachtige bolides en een ijzersterk deelnemersveld bleek de kick-off van het Belgische GT kampioenschap, voorheen beter bekend als Belcar, een geweldig schouwspel. Het publiek kreeg waar voor hun geld en de serie lijkt een mooie toekomst tegemoed te gaan. De teams en piloten over de eerste meeting in Zolder.

Wim Lumbeeck: “Het had sneller gekund, maar de splitter was losgekomen waardoor ik een kleine seconde moest toegeven. Maar dit is geen excuus. Het was voor mij een moeilijk weekend en ik raakte nooit in het goede ritme. Ik kreeg de banden maar niet op temperatuur en vond geen grip. Ik moest dan ook constant vechten om de Viper in de goede richting te sturen. Hopelijk gaat het vanaf de volgende wedstrijd een stuk beter als we in nieuwe configuratie rijden. We gaan in ieder geval vroeger afzakken richting Dijon voor bijkomend testwerk”

Tom Van de Plas: “Het is dit weekend echt duidelijk geworden dat de komst van Jeffrey (van Hooydonk, red.) en Robert (Dierick, red.) een grote meerwaarde betekenen voor het ganse team. Niet alleen op maar ook naast de piste. Vooral Jeffrey heeft een ander zicht op de afstelling van de Viper. En dat werpt blijkbaar zijn vruchten af. Een podiumplaats en tweemaal de best geklasseerde Viper. Ook voor Wim en ikzelf is de komst van Jeffrey belangrijk. Onze huidige afstelling van de Viper is te comfortabel. Dat is goed voor de 24 Hours of Zolder, maar niet voor korte sprintraces. Net zoals Jeffrey en Robert moeten we opteren voor een agressievere afstelling en zullen onze rijstijl moeten aanpassen. We moeten de klik maken en vooral véél trainingskilometers afmalen. We moeten immers meegroeien met de nieuwe format van het kampioenschap. In ieder geval heeft de technische crew afgelopen winter een prima job gedaan en de beide Vipers in optima forma op de startgrid gezet”

Frank Thiers: “We zijn niet ontevreden over het eerste raceweekend, maar het kon duidelijk beter. Tijdens de kwalificaties draaiden we behoorlijk chrono’s van 1’35”8 die ons een respectievelijke 14de en 9de plaats opleverden op de startgrid in Division 1. Op enkele tienden na draaiden Hans en ikzelf dezelfde tijden. Als we onze chrono’s vergelijken met de Ferrari’s die eind vorig seizoen in de Belcar reden, komen we ongeveer nog één seconde te kort. Maar we hebben afgelopen weekend wel 40 kg. balast moeten bijleggen. Tijdens de eerste wedstrijd waren we de snelste Ferrari op de piste en tijdens de tweede manche moesten we één seconde toegeven op Vosse, die toch een prof is. Dus eigenlijk hebben we geen reden tot klagen. Maar het extra gewicht is er wel teveel aan. Als je ziet dat een klepper als Vosse moet inleveren tegenover de kop van het veld is het duidelijk dat er nog dient gesleuteld aan de balance of power”

“We hebben 3’41” in de pits vertoeft en verloren hierdoor anderhalve ronde. Achteraf gerekend verloren we hierdoor meer dan waarschijnlijk een plaats binnen de top 4”, gaat Frank verder. “Identiek scenario tijdens de tweede heat van de dag, maar dan verliezen we maar een 25-tal seconden. Bovendien bleek dat de reservoir van de ruitensproeiers leeg was, waardoor Hans de voorruit niet kon reinigen en zijn ritme verloor. Ook hier hadden we een mogelijke vijfde plaats kunnen behalen. De wagen is goed. Remmen en wegligging zijn perfect. Alleen moeten we nu verder testwerk doen om de Ferrari beter te leren kennen en werk maken om onze structuur en coördinatie te verbeteren. Maar het was een goede test. We hebben moeten rijden in slechte omstandigheden waarbij de rol binnen het team belangrijk was. En daar dienen we nog wat bij te schaven”

Van Hool: “Men heeft wat moeten pushen om me te overtuigen, maar achteraf bekeken heb ik er geen spijt van. Ik was er helemaal niet klaar voor. Het was zeven jaar geleden dat ik nog sporadisch in de Belcar enkele wedstrijden reed. En mijn carrière in de F3000 sloot ik af in 1995. Je moet weten dat we afgelopen weekend op twee fronten actief waren. Enerzijds in het Belgian GT-gebeuren en anderzijds in China voor de A1GP. Het waren hectische weken en voor Zolder hadden we dan ook steun van Reiter Engineering. Of er een vervolg komt is nog niet zeker. Ik hoop in ieder geval dat Patrick Ceusters zéér snel hersteld. Maar indien Patrick de volgende wedstrijd in Dijon aan zich moet laten voorbijgaan zal ik positief reageren op de uitnodiging. Ik vond vrij snel het goede ritme en heb me goed geamuseerd. We maakten wel een slechte pistop waardoor we een 30-tal seconden verloren door een wielmoer die moeilijk loskwam. Ook het extra gewicht van 60 kg. die we moesten bijleggen heeft ons parten gespeeld. Op pure snelheid beschikken we niet over de snelste wagen. We moeten het meer hebben van de remkracht van de Gallardo.”

Henk Haane: “Ik ben héél tevreden met de prestaties van afgelopen weekend. De ontlading was enorm. Ik had dit uiteraard graag gedeeld met Patrick Ceusters, maar je kan de klok nu eenmaal niet terug draaien. Ik was zéér opgetogen dat Mikke toch uiteindelijk toegaf om Patrick te vervangen. Het heeft me wel wat moeite gekost om hem te overtuigen. Ik heb een fantastisch weekend beleefd. De wisselende weersomstandigheden en de korte sprintwedstrijden zijn echt mijn ding. Ook het team heeft fantastisch werk geleverd. Ongelooflijk hoe professioneel die te werk gaan. Deze punten pakken ze ons niet meer af en hopelijk kunnen we ons blijven manifesteren in de kop van het gebeuren.”

Patrick Ceusters: “Het is uiteraard spijtig dat ik de wedstrijd moest volgen vanuit de box. Maar ik ben tegelijk ook zéér tevreden met het behaalde resultaat van Henk en Mikke. Ik was duidelijk ontroerd na de wedstrijd. De komende race in Dijon zal ik zeker nog moeten volgen vanop de kantlijn. Ik hoop dan ook dat Mikke en Henk terug kunnen samen rijden en een vervolg breien aan het succes. Het is afwachten hoe mijn pols zal evolueren, maar normaliter zal ik terug fit zijn voor de derde afspraak van het seizoen. Ik wil dan ook zo vlug mogelijk een pak trainingskilometers afmalen. Door mijn ongeval heb ik tegenover de andere piloten toch een niet te onderschatten achterstand opgelopen.”

“Ik ben uiteraard zeer tevreden”, glundert Olivier Van Oost voor de TV-camera’s van Motors TV na de tweede race van het weekend. “We hebben met een nieuwe wagen een prachtig resultaat neergezet, niet in het minst dankzij mijn ploegmaat Ludovic Sougnez, die van een enorm talent getuigde. Ludovic heeft tijdens de tweede race op een natte piste méér dan een half uur in de top-10, tussen de dikke GT3’s, gereden en onder andere met de gloednieuwe Porsche 997 GT3 Cup S gewedijverd. Hij kwam maar liefst als zesde binnen voor onze pitstop. Dat moet je toch maar doen hoor...”

“Er is dit jaar wel het één en ander gewijzigd in de Belgische GT-racerij, waaronder de format voor de kwalificaties”, licht teammanager Yves De Groote ons in. “Iedere rijder werkt één sessie van 25 minuten af en neemt ook de start in de daaraan verbonden race. Dat betekent ook dat als we hier tweemaal de pole pakken, dat de verdienste van beide rijders is.”

“Maar mijn sessie verliep niet helemaal zonder problemen”, springt Ludovic Sougnez in. “Ik verloor al snel mijn wiel, maar het team heeft prima geanticipeerd en ik heb mijn sessie kunnen verder zetten. Dat ik nog naar de pole reed, is mijn manier om dank u te zeggen.”

“Als je in deze omstandigheden succesvol bent, dan is het niet enkel de verdienste van de rijder. Het hele team moet efficiënt en doordacht functioneren om na één uur als eerste over de eindmeet te rijden”, legt Olivier Van Oost uit.

Over de volgende race:
“Dijon is een circuit voor snelle jongens”, legt Ludovic Sougnez uit. “Er zitten enkele heel snelle bochten in die echt wel het verschil kunnen maken... ”