Piloten blikken terug op Belgian GT Championship ( Part 1)

De kop van het Belgian GT Championship is eraf. Met een indrukwekkend startveld van krachtige bolides en een ijzersterk deelnemersveld bleek de kick-off van het Belgische GT kampioenschap, voorheen beter bekend als Belcar, een geweldig schouwspel. Het publiek kreeg waar voor hun geld en de serie lijkt een mooie toekomst tegemoed te gaan. De teams en piloten over de eerste meeting in Zolder.

De races verliepen vooral voor het duo Haane-Van Hool schitterend. “Ik had dit nooit verwacht”, aldus Henk Haane. “Dit is het debuut van een team en een wagen en dan rij je zo’n resultaat bijeen. Ongelofelijk... Vooral omdat mijn ploegmakker Mikke Van Hool de laatste zeven jaar geen competitie meer gedaan heeft. Ik ben trots op deze twee podia en hoop de rest van het seizoen zo te kunnen verder zetten.”

Joost Vollebergh: “Ik maakte bij de start van de tweede reeks een schuiver en tot mijn grote verbazing ging Danny er op net hetzelfde moment ook af. De weersomstandigheden waren vandaag zeer moeilijk en natuurlijk is een nieuwe wagen dan geen geschenk. Maar al bij al hebben we geen technische euvels gekend, zijn de wagens snel en kunnen wij alleen nog maar groeien, dus ik durf van een geslaagd weekend te spreken.”

“Toen bekend werd dat Ron Marchal toch vanuit pole positie mocht starten, vertrok ik dus van op de vierde plaats”, zegt Bert Longin. “In de eerste ronde schoof ik één plaatsje op en na enkele ronden zette ik de aanval op de leiding in. De wagen voelde perfect aan en niet veel later reed ik aan de leiding. Meer dan 8 seconden voorsprong reed ik niet bij elkaar wat aangeeft dat de kwaliteit van rijders hoogstaand is in dit kampioenschap.”

Anthony Kumpen: “Ik zag het weer veranderen en vroeg het team slicks op te leggen. Dat was een goede beslissing want de piste droogde heel snel op. Heel even kwam ik in de problemen toen ik bij een inhaalmanoeuvre van een gedubbelde rijder en de leider met twee wielen in de graskant belandde en spinde. Ik verloor om en bij de 10 seconden maar niet mijn concentratie. Even later nam ik de leiding en stond die niet meer af, de eerste zege van het seizoen was binnen. Fantastisch en met dank aan het goede werk van het Gravity International team.”

Race 2:
“Ik kwam goed weg en behield mijn plaats", aldus Anthony Kumpen. “Ik had gekozen voor oude regenbanden, mijn teamgenoot Vincent Radermecker vertrok met nieuwe regenbanden. De eerste vier ronden had ik het moeilijk maar stelselmatig draaide het in mijn voordeel uit. De kloof was nooit groter dan vijf seconden. In mijn laatste ronde kwam ik bij Vincent Radermecker en ging ik de pits opzoeken waar Bert Longin overnam."

"Als tweede de pits ingaan en als leider eruit komen, dat is het ideale scenario”, pikt Bert Longin in. “Ik bouwde ronde per ronde mijn voorsprong uit op Ron Marchal en kwam nooit in de problemen. Uiteindelijk eindigden we met een ruime voorsprong. Twee zeges in één en hetzelfde weekend, dat is perfect!”

“Dit had niemand verwacht” zegt een overgelukkige Anthony Kumpen. “Natuurlijk willen we winnen maar er is een verschil tussen het willen en het kunnen winnen. De wagen was super, het team op en top professioneel. Zelf kwamen we nooit in de problemen. Dit is een droomstart voor ons en het team.”

“Deze overwinning komt er ook door onze ervaring” verklaarde Bert Longin. “We zijn steeds rustig gebleven en kunnen terugblikken op een foutloos weekend in toch wel moeilijke weersomstandigheden. Maar het verschil werd vanochtend in de pits gemaakt. Van 10.00 u tot 10.30 u trainden we op het wisselen van banden. Niemand dacht dat er bandenwissels zouden moeten worden doorgevoerd. Anthony en ikzelf beslisten deze ochtend samen met het team om er toch op te trainen gezien de grillige weersomstandigheden. Velen keken raar op maar geloof me, dat heeft het verschil gemaakt. De extra training heeft geloond.”

Teammanager Loris de Sordi over de problemen na de kwalificatie: “Ik kon deze sanctie niet aanvaarden omdat de speedgun van Zolder niet geijkt is. Ik heb mijn verantwoordelijkheid genomen en meteen beroep aangetekend en deze ochtend hadden we onze eerste startplaats terug. Maar Ron was toch onder de indruk van het incident. Maar hij heeft vervolgens een dijk van een race gereden en meer dan zijn werk gedaan. Gezien de klimatologische omstandigheden opteerden we tijdens de race echter voor twee verschillende tactieken en dat is in het voordeel van Kumpen en Longin uitgedraaid. Ron en Vincent Radermecker werden uiteindelijk nog knap zesde.”

Koen Leyssens (teammanager KS): “Maar wij hebben wel twee bezwaren tegen die ingrepen. Ten eerste heeft men die beslissing rijkelijk laat gecommuniceerd. Wij zetten twee totaal nieuwe wagens in en hebben sowieso nog niet veel ervaring met de bolide. Als je dan het gewicht (+60 kg) en de rijhoogte (+10 mm) moet wijzigen, amper enkele uren voor de eerste kwalificatie, dan kan je de wagen nooit nog optimaal krijgen. Bovendien is een wagen zonder ideale afstelling eigenlijk een gevaar. Het is dan niet verantwoord om die maatregelen in laatste instantie door te duwen. Ten tweede rijden wij in Division 2 van het Belgian GT Championship niet enkel tegen GT4-wagens, maar ook tegen Cup-wagens die van nature al sneller zijn. Nu wordt het verschil met hen alleen nog maar groter. Is dat dan een “Balance of Power...?”

Marnix Vandermaesen: “Vanuit de pitlane starten is hoegenaamd geen voordeel. Bovendien was het nat en zit je onmiddellijk in een spray van andere wagens, waardoor je niet meteen aansluiting met het veld krijgt. Al bij al is een tweede plek dan ook een schitterende prestatie, een prestatie die we in race 2 nog eens overdeden. De wagen is bovendien nog jong en zal zeker nog sneller worden in de loop van het seizoen.”

"Jammer genoeg schoof ik bij de start van de tweede reeks meteen de zandbak in”, vertelt Tom Cloet na de race. “Ik had wat last met de remmen en kwam in de grindbak vast te zitten. Dan is de race natuurlijk over and out, al zijn we wel nog opnieuw los geraakt en als vijfde over de meet gereden.”

"Het is belangrijk dat ik kilometers kan maken. Ik zou graag opnieuw aan de start van de 24 Heures du Mans staan. Verder wil ik ook graag enkele andere endurance-wedstrijden afwerken. Over de plannen kan ik nog niet uitwijden, maar we werken hard aan een evenwichtig programma, dat mij ook toestaat om op professioneel vlak actief te blijven. Ik ben blij dat ik aan de start sta van de eerste Belgian GT-races. Het Belgian GT Championship heeft een mooi platform, met een leuke waaier aan wagens. Vergelijk maar eens met andere nationale kampioenschappen, en je zal zien dat België een mooie grid neerzet. Ik kijk alvast uit naar de races van zondag. Als het droog blijft zit een podiumplaats er waarschijnlijk niet in, maar wie weet kunnen we voor een verrassing zorgen als het gaat regenen..."

De eerste kwalificatie begint veelbelovend, wanneer Jos Menten met de Dodge Viper Competition Coupé de top-10 induikt: “Ik zat in een goed ritme. Mijn chrono was goed voor de achtste beste tijd. Naar mijn gevoel kon ik nog een tikkeltje sneller. Daarop besloot het team me nog even buiten te laten. Maar toen ik in de Kanaalbocht gehinderd werd, wist ik dat een tijdsverbetering onmogelijk was. Ik liet het tempo zakken en reed richting Sacramentsheuvel, toen ik plots het stuurwiel in mijn handen had. Om één of andere reden was het stuurwiel losgekomen, waarna ik de bandenmuur inging.”

De start werd gegeven op een natte piste en dat maakte de uitdaging des te groter: “Ik wilde naar de startopstelling rijden, maar ik voelde dat er iets mis was. Een achterwiel was niet goed vastgezet. Ik keerde terug naar de pits en toen ging het licht aan het einde van de pitstraat op rood. We moesten de race dus starten van uit de pits. Voor mij stond een tragere BMW, waardoor we heel wat tijd verloren op de voorliggers. Na een wedstrijd vol animo konden Patric en ik uiteindelijk nog als tiende onder de zwart-wit geblokte vlag duiken. Zonder de start uit de pitlane had er ongetwijfeld meer ingezeten”, klinkt het bij Jos Menten.

Voor de start van de tweede race gingen de hemelsluizen opnieuw open: “Patrick wilde naar de startgrid rijden, maar werd door de standcommissarissen tegengehouden. Achteraf bleek het een foute beslissing te zijn, die ons heel wat plaatsen heeft gekost. Toen Patrick bij het veld aansloot, nadat de start gegeven was, had hij een achterstand van 17 seconden. Na onze fantastische inhaalrace, waarin ik leuke gevechten had met de Scuderia Monza Ferrari en de Sport Garage Ferrari, eindigden we op 17 seconden van de vierde plaats algemeen – derde plaats in de klasse. Vierde of negende, een wereld van verschil. Voor het team van Patrick is dat natuurlijk een bittere pil om te slikken zeker na het harde werk van de meccano’s, die gezwoegd hebben om de wagen klaar te krijgen”, sluit Menten af.