HOCKENHEIM – Onlangs was de Westfield Race Cup present voor de races op de Hockenheimring. Voor velen een onbekend circuit, maar toch was het circuit het toneel van drie ontzettend spannende races. Willem en Hemmo Vriend (Nee, geen familie van elkaar) debuteerden op het Duitse F1-circuit en kenden een uitstekend weekend.
Voor de beide heren was Hockenheim onbekend terrein. “Ik heb me voorbereid met het bekijken van Youtube-video’s”, vertelde Willem tegenover RaceXpress. “Op dit circuit had ik namelijk nog nooit gereden.” Voor Hemmo was het circuit helemaal nieuw: “Ik had vooraf geen idee hoe het eruit zou zien. Ik heb echt de hele vrijdag nodig gehad om de baan een beetje onder de knie te krijgen. Het is een erg indrukwekkend circuit, zeker vergeleken met de Nederlandse banen.”
Na een dag vol trainingen werd op zaterdag gekwalificeerd en geracet. Met beide racers ging het meteen een stuk beter. Hemmo wist 5,5 seconden van zijn tijd af te rijden, maar ook zijn naamgenoot ging een stuk sneller: “Ik reed al in de derde ronde vier seconden van mijn tijd af”, vervolgde Willem. “Ik was een van de eersten met een snelle tijd en stond even derde. Ik wilde sneller, maar meer zat er niet in. De andere jongens konden nog wel wat harder, dus ik werd uiteindelijk negende.”
Na de kwalificaties was het tijd voor de eerste race. Willem eindigde daarin op het podium, zijn eerste in de Westfield Race Cup: “Ik reed achter Henk van de Spoel en Hans Wellink. Ik hoopte op een foutje van een van hen, maar dat gebeurde niet. Na een hectische slotfase werd ik vijfde. Dat betekende mijn eerste podium en mijn eerste beker. Het voelt speciaal om op dezelfde plek als Michael Schumacher te staan, echt een geweldige race.”
Hemmo Vriend had een wat mindere wedstrijd, al zat de snelheid er zeker in: “Het ging eigenlijk prima, maar helaas zat ik zeven ronden lang klem. Ik werd steeds geblokkeerd, maar dat is na de race uitgesproken.” Een race later kwam hij hem weer tegen: “Het ging weer wat beter. Ik kon hem nu wel inhalen, maar moest mijn plek uiteindelijk weer aan hem afstaan.”
Voor onze andere Vriend zat de tweede race er al na vijf ronden op, al had hij een enorm veelbelovende start: “Ik begon als vijfde en ik klom meteen op naar P3. Eerlijk gezegd hoor ik daar niet thuis. Ik hield het wel even vol, maar zag Daniel Sandifort en Mark Stroop al snel voorbij komen. Ik was erg aan het pushen en raakte de achterlichten van Robbie Bosdijk en Mark Stroop. Zij hadden er gelukkig geen last van. Mijn radiator raakte echter lek en de koelvloeistof vloog me om de oren. Mijn race zat er dus op.”
Voor Willem en Hemmo volgde de herkansing met de derde race. “Ik moest na mijn uitvalbeurt achteraan beginnen, naast Francois Claeijs. Ik dook in de gaatjes die er waren en had al snel zeven man te pakken. Francois volgde en probeerde mij ook nog in te halen. Hij had echter nieuwe remmen en met veel gepiep blokkeerde hij. Hij raakte me en ik moest zonder spatbord door. Ik reed even elfde en kon uiteindelijk nog drie rijders inhalen, dus een mooie achtste plaats.”
“Slipstreamen bleek enorm goed te werken op de rechte stukken”, sloot Hemmo af. “We wisselden steeds van positie, het was dus goed opletten en de spiegels gebruiken. In de laatste ronde kon ik nog een plekje pakken, maar een ronde langer had ik dat niet vol kunnen houden.”