Roy Monden: "Zo'n M7 Cooper S (Mini) is echt een leuke auto"

Roy Monden heeft afgelopen 30 maart geracet met de M7 Cooper S op het TT Circuit van Assen. “Dit was racen op z’n Engels, ‘s ochtends vroeg op de motor (uiteraard met EPS uitlaat) naar het TT Circuit. Daar aangekomen helm ophouden, raceoverall uit de rugzak en instappen in de M7 Cooper S. Kijk, dat is plezier hebben met racen. De M7 is best een leuke auto en ondanks mijn lengte kon ik door de verplaatsbare stoel goed positie kiezen. Het was net Mini & Maxi en helemaal te gek was het dat de M7 ook groen/wit was en dus qua uiterlijk sterk deed denken aan mijn BRL-V6.”

“De M7 weegt slechts 900 kg en geeft toch een vermogen van 150 pk met een top van ongeveer 170 kilometer per uur. Alles is in de cockpit keurig onder bereik, de pedalen op de juiste plaats en een goede uitleg van de monteurs van het team waar ik voor reed. Ja, dan ga je de training in om de auto eens flink aan de tand te voelen en te kijken waar op het circuit de punten van actie liggen. Die pret duurde maar drie rondjes. Omdat de M7 teveel decibellen produceerde, moest ik de training stoppen. En wat kun je eigenlijk in drie trainings rondjes doen? Dus konden we na reparatie mijn gelegenheidscollega’s Niels Bouwhuis en Leroy Stuart aan de bak.”
Nog last gehad van je heupfractuur? “Nee hoor, alles onder controle. De fysiotherapeut en de trainingen op de sportschool hebben resultaat gehad.”

“In de wedstrijd zou ik als eerste gaan rijden gevolgd door Niels en daarna Leroy. Na de start was het even kijken waar de kansen lagen, daarna gassen met die M7 Cooper S en door naar de koppositie. Doordat het vermogen en de snelheid natuurlijk een stuk minder is dan die van de BRL-V6 heb je wat meer de tijd om je positie en tactiek te bepalen. Maar wat stuurt zo´n M7 scherp, het lijkt wel een kart. Nu is het endurance racen ook iets heel anders dan een sprintrace en vergt het een totaal ander uitgangspunt. De auto heel houden en toch tempo maken is het motto. Nu heb ik in het begin van mijn racecarrière al eerder endurance gereden, samen met Leo Kemmer in de Seat Ibiza. Toen was ik vijftien jaar en reed met een Duitse licentie. Maar goed wij gaan terug naar de race waar ik na enkele ronden al een gat had geslagen van zo'n 200 meter op nummer twee. Daarna heb ik de voorsprong verder kunnen uitbouwen en uiteindelijk lag ik twee volle ronden voor op de nummer twee van het veld.”

Dus je had het wel erg naar je zin? “Ja, dat kun je wel stellen, dit is echt elke kilometer raceplezier. Niels nam het stuur van mij over en wist de positie goed te stabiliseren. Daarna was Leroy aan de beurt, maar helaas begaf de motor het en met een enorme plof was het feest over. Bij het autoracen praten wij altijd over 'als dit, als dat ' en inderdaad, als dat niet gebeurd was, hadden wij de race makkelijk gewonnen. Ook de hele serie is erg leuk en goed georganiseerd. Ik begrijp niet waarom deze M7 Cooper S serie niet meer aandacht krijgt, want dat verdient zij wel. De monteurs hebben prima werk verricht en de M7 goed op het circuit gezet. Mijn sponsor EPS Uitlaten en USA Engines uit Hoogezand ben ik veel dank verschuldigd voor het vertrouwen.”

Ga je nu verder met de M7? “Licht er helemaal aan, ik ga eerst de race en mijn indrukken van de M7 Cooper S met mijn teammanagement bespreken. Daarna gaan we in gesprek met mijn sponsor en dan zien we wel wat we verder gaan doen. Er zijn behalve de M7 Cooper S nog enkele andere klassen en teams die mijn aandacht hebben. Ik zeg met nadruk dat het mij prima bevallen is op Assen en het is zeker voor herhaling vatbaar. Maar, ik houd jullie uiteraard op de hoogte.”

Aldus een weer vrolijke Roy Monden die heeft laten zien waar een M7 Cooper S (Mini) allemaal toe in staat is en dat hij met een goede auto snel rond kan gaan.