BCR: interview Tim Coronel: 'Ik wil graag een pionier zijn'

ROTTERDAM - Tim Coronel werd in 2010 de eerste man ter wereld die Le Dakar in zijn eentje in een buggy finishte, maar hij rust niet op zijn lauweren. In 2012 wil hij de loodzware duinrace als eerste volledig elektrisch uitrijden. Op het Rotterdamse F1-traject van Bavaria City Racing heeft hij vandaag eerst nog even vaste grond onder zijn wielen.

Wij zijn de eerste ter wereld die Dakar honderd procent elektrisch gaan rijden. Op Bavaria City Racing ga ik de McRae 4x2 voor het eerst aan het grote publiek tonen. Een primeur dus. We nemen wel het prototype mee, want we zijn nog hard aan het bouwen. We blijven constant uitproberen, al hebben we ons testschema al bijna helemaal afgewerkt. In Nederland hebben we drie dagen gereden om de aandrijflijn, de energiebehoeftes en de warmte te controleren. Dat is heel erg bepalend voor de actieradius. Daarnaast hebben we meegedaan op de Baja van Spanje, de mini-Dakar van Europa. Daar hebben we ook goed naar de temperatuur van onze batterij gekeken, want als die te warm wordt dan gaat je efficiency achteruit. Gelukkig hebben we batterijen van EIG, die zijn van uitzonderlijke kwaliteit.

Supergoed! De prestaties zijn verbazingwekkend zelfs. Op de Baja werden we twintigste op de proloog, dat is echt belachelijk goed. We hebben hem daar goed aan de tand gevoeld. De actieradius is vooral ons speerpunt. We hebben in Spanje getest of de berekeningen van de TU Delft allemaal klopten. Dit project wordt onder andere met Wubbo Ockels en de TU Delft ontwikkeld. De jongens van die universiteit hebben er vierduizend uur werk in gestoken en ze hebben geen seconde verspeeld.

Wij hebben de buggy ontwikkeld en de kerngetallen ervan hebben we aan de universiteit doorgegeven. Daar hebben ze de actieradius aan de hand van een aantal zaken uitgerekend, zoals het gewicht van de wagen en de efficiency van de batterijen in combinatie met de hele aandrijflijn. De batterijen en de aandrijflijn zijn ontwikkeld door het Nederlandse bedrijf All Green Vehicles uit Oosterhout. Zij bouwen eigenlijk alle eerste modellen van elektrische auto's in Nederland, van Volvo's tot de elektrische taxi's die door Amsterdam rijden. Verder was de luchtweerstand een belangrijk testpunt voor de TU. Het team van Wubbo Ockels heeft samen met onze andere partners een superjob gedaan, want er hoeft maar weinig aan dit huidige prototype veranderd te worden om hem uiterst competitief te maken voor Dakar.

Zo ziet het er inderdaad wel naar uit. Elektrisch rijden is natuurlijk nog vrij unieke materie, dus stap twee is nu de veiligheid. Verder hebben we een nieuwe versie gebouwd met een nog betere aandrijflijn, die gaan we testen in Marokko. In Spanje waren temperatuur en stofgevoeligheid belangrijk, in Marokko zullen we vooral naar de temperatuur kijken. Daarna zijn we klaar voor Dakar. Mijn doel is daar om in Lima aan te komen. Ik wil de eerste man ter wereld zijn die Dakar elektrisch finisht. Zo simpel is het.

In 2010 was ik de eerste man die Le Dakar in een buggy solo heeft uitgereden, al hebben veel grote namen het voor mij geprobeerd. Ik wil graag een pionier zijn en dit is een hele mooie uitdaging, avontuurlijk bovendien. Ik vraag me juist af: 'waarom niet?' Verder heeft elektrische mobiliteit nog steeds een oubollig karakter. Met de McRae 4x2 ga ik aantonen dat het sexy is. Het heeft zoveel voordelen, neem alleen de koppel al. In mijn vorige auto had ik 140 Nm aan trekkracht, maar met deze buggy heb ik tot 600 Nm aan koppel. Ik ga van duintop naar duintop springen!

Ik ga er zeker een geluidsmodule opzetten. In Spanje waren alle journalisten en fotografen te laat om een foto te nemen, ze hoorden me niet eens aankomen. Op Dakar zet ik er misschien wel het Nederlandse volkslied op en als ik vast kom te staan in de duinen laat ik een geil hijgend wijf horen, dan weten ze me wel te vinden. Natuurlijk mis ik zelf ook wel een ronkende motor achter me, ik krijg er een kick van om dat gebrul te horen.

Die buggy is heerlijk licht en wendbaar, dus verwacht een hoop. Vooral het gewicht is prettig. Het is net als een bij vrouw: ik lig liever met een meisje van 50 kilo tussen de lakens dan met een dikke trol van 110 kilo. Het is een hele andere beleving. Ook mooi is dat de buggy energie regenereert en dat hij supermakkelijk is om te handelen. Zo'n elektrische motor kan in principe niet stuk. Mocht er tijdens een Dakaretappe iets kapot gaan dan kan ik altijd zelf nog wel de plus van de min onderscheiden. Bedenk je wel: in de elektrische auto's die tegenwoordig gemaakt worden zitten zo'n zes- tot achthonderd sensoren. In mijn auto zit gewoon een plus, een min, een motor en één sensor op mijn batterij die aangeeft hoe warm die wordt. Het is geen rakettechnologie.

Ik ga sowieso mijn klasse winnen, ik ben de enige. (lacht) Ik zit in de T3-klasse, zowel de lightweight als de solo, en natuurlijk ga ik voor het leiderschap. Ik wil alles winnen en elektrische mobiliteit naar een hoger niveau tillen.

Door: Zabrumov