Tim Buijs over 24u Dubai: "Ik voelde mij één worden met de wagen"

Tim Buijs kan tevreden terugkijken op zijn tweede deelname aan de TOYO TIRES 24-uursrace van Dubai afgelopen weekend. Hoewel de 22-jarige coureur uit de stal van Equipe Verschuur gedurende de race de nodige portie mechanische pech moest verwerken, deed hij iedereen versteld staan door razendsnelle en constante rondetijden neer te zetten. In het mondaine oliestaatje eindigde de Renault Mégane Trophy van Equipe Verschuur II als zevende in de SP1-klasse.

Na een korte test in de Mégane Trophy op het circuit van Paul Ricard afgelopen november, stond de derde editie van de TOYO TIRES 24-uur van Dubai voor Buijs in het teken van een tweede kennismaking met dit 330 PK sterke racemonster. De regerend Nederlands’ Dunlop SportMaxx Clio Cup kampioen nam samen met Hoevert Vos, Wilko Becker en teameigenaar Frans Verschuur plaats in wagen nummer 108.

Op donderdagochtend verdeelden de vier rijders de anderhalf uur vrije training op het 5,390 kilometer lange circuit in de woestijn van de Verenigde Arabische Emiraten. Buijs nam de laatste stint voor zijn rekening en gebruikte zijn run om extra circuitkennis op te doen en in zijn ritme te komen voor de naderende kwalificatiesessie. In de voor de startopstelling beslissende tijdtraining ’s middags namen namelijk vooral routinier Frans Verschuur en Buijs de honneurs waar voor het team uit Nijmegen. Met de 20e plaats op de grid (algemeen) was Equipe Verschuur II tegelijkertijd vijfde in hun SP1-klassement. Een prestatie van formaat, want de Méganes van het zusterteam Equipe Verschuur I en beide Delahaye Renault Belgium beschikten over beduidend meer paardenkrachten onder de motorkap.

Als meest ervaren rijder binnen het team nam Frans Verschuur de start van de 24-uursrace voor zijn rekening. In een tijdsbestek van twee uur klom de oranje/paarse bolide op naar de zestiende positie algemeen. Tegen de klok van vier uur nam Buijs het stuurtje van zijn teameigenaar over. Na een uur rijden moest de 22-jarige student uit Nijmegen echter voortijdig de pits opzoeken om een defecte sensor te vervangen. Ondanks dat het team het euvel binnen een kwartier had opgelost zakten ze terug naar de 28e plaats in de algemene rangschikking. Vos en Becker klommen ’s avonds in hun stints in weer op tot in de top 20 voordat de versnellingsbak er tegen 21:00 uur plotsklaps de brui aan gaf.

Reparatie bleek niet meer mogelijk, waardoor Equipe Verschuur II zich genoodzaakt zag de gehele versnellingsbak te wisselen. Een noodzakelijke doch tijdrovende operatie, die het team deed terugvallen tot de laatste regionen op de tijdmonitoren. Pas tegen middernacht kon Buijs pas plaatsnemen voor zijn tweede stint. Het daglicht had inmiddels ruim plaats gemaakt voor het donker en ook de regen viel inmiddels met bakken uit de lucht. Ondanks de verraderlijke omstandigheden voelde Buijs zich al snel als een vis in het water en voerde hij de snelheid geleidelijk op.

In zijn derde stint aan het einde van de nacht kwam Buijs helemaal in zijn ritme. Op de natte en gladde baan haalde hij de ene na de andere tegenstander in en klokte hij zelfs de 3e(!) tijd algemeen. In de tussentijdse uitslagen klom wagen 108 ieder uur langzaam maar zeker terug naar boven. Ook in zijn laatste uiting op zaterdagochtend reed Buijs de Renault Mégane vol op de limiet en zette rondelang uiterst competitieve en constante tijden op de chrono’s. Veelal tot ongeloof van andere deelnemende teams. Buijs reed namelijk tijden waartoe zijn wagen niet tot toe in staat werd geacht.

Equipe Verschuur eindigde de 24-uursrace uiteindelijk toch nog als 62e algemeen van de in totaal 107 gestarte wagens. In hun SP1-klasse eindigden Buijs/Verschuur/Becker/Vos als zevende.

Tim Buijs: “Ik heb genoten van dit evenement. En dan niet zo zeer van de sfeer en de spanning die bij een endurancerace hoort, maar gewoon van het rijden in deze wagen. Naarmate het weekend vorderde voelde ik me steeds meer één worden met de wagen. Dat was goed af te lezen aan de rondetijden. Jammer dat we een probleem kregen met de versnellingsbak. We hadden anders namelijk best voor een stunt kunnen zorgen. Complimenten en een bedankje aan iedereen in het team voor het harde werk. Voor mij was het belangrijk om veel meters te maken in deze wagen, want ik wil maar wat graag komend seizoen in de Eurocup Mégane Trophy uitkomen. Om dit te bereiken heb ik echter meer nodig dan alleen een zware rechtervoet. Met deze ervaring in het achterhoofd, ga ik de komende tijd nog harder werken om het benodigde budget rond te krijgen!”