In Nieuw-Zeeland werd afgelopen weekend de laatste ronde van de Toyota Racing Series verreden. Steijn Schothorst kwam samen met 22 concurrenten in actie op het circuit van Manfield Park. Het hoogtepunt van het weekend was de New Zealand Grand Prix, welke op zondag werd verreden.
Na de testsessies op vrijdag, waar Jann Mardenborough en Andrew Tang de snelsten waren, was het op zaterdag tijd voor de kwalificaties. Toyota Racing Series-alumnus Nick Cassidy keerde voor de New Zealand Grand Prix terug in de talentenklasse. Cassidy werd in 2012 tweede in het kampioenschap en won in 2013 de titel. In beide jaren schreef de snelle thuisrijder de New Zealand Grand Prix op zijn naam. De kwalificatiesessie werd verreden onder natte omstandigheden. Schothorst raakte van de baan in de eerste bocht van het circuit. Omdat hij hiermee een rode vlag veroorzaakte werd hij aan het eind van de sessie drie startplekken teruggezet. Cassidy had snel zijn ritme gevonden en was de snelste coureur op de baan. Hij werd gevolgd door kampioenschapskandidaten Andrew Tang en Egor Orudzhev. Aan het einde van de sessie raakte Martin Kodric van de baan. Hierna werd de sessie vroegtijdig beëindigd. Schothorst kwalificeerde zich voor de eerste race als dertiende.
Na een korte pauze werd de tweede sessie verreden. Cassidy en Tang waren wederom snel in de natte omstandigheden. Tegen het einde van de sessie was het Tang die de snelste tijd had gereden. De baan droogde snel op en in de slotminuten reed Cassidy naar de snelste tijd. Schothorst kwam niet verder dan de elfde plek in de lastige omstandigheden.
De Dan Higgins Trophy was de eerste race van het weekend. De race is vernoemd naar een van de grootste sponsoren van het circuit en werd voor het eerst verreden in 1975. Scott Dixon en Brendon Hartley zijn enkele coureurs die deze race al eens wonnen. Tijdens de opwarmronde sloeg het noodlot toe voor Cassidy en titelkandidaat Mardenborough. Beide auto’s konden de race niet starten wegens technische malheur. Orudzhev had ook last van technische problemen en startte uit de pits. Door deze problemen werd de start van de race uitgesteld. Hierdoor maakten de teams zich zorgen over de toenemende motortemperaturen. Tang startte de race goed en kon snel uitlopen op zijn achtervolgers. De talentvolle rijder zette snelle tijden en het baanrecord, neergezet door Earl Bamber in 2008, moest eraan geloven. Denis Korneev moest na de start de pits in nadat zijn bodywork ernstige schade had opgelopen. James Munro en Martin Rump raakten elkaar in de chicane maar beiden konden hun race voortzetten. Doordat Schothorst sterke rondetijden bleef rijden en uit de problemen bleef boekte hij flinke vooruitgang. De als dertiende gestarte coureur reed tegen het einde van de race vijfde. In de laatste ronde haalde de snelle Nederlander ook de als vierde geplaatste Levin Amweg in. Tang won de race met elf seconden voorsprong op Damon Leitch en Ryan Tveter.
Op zondag werd de tweede race verreden. De top zes van race 1 startte in omgekeerde volgorde aan race 2. Hierdoor startte Mardenborough op pole, naast Amweg. Schothorst startte als derde. Amweg startte de race erg snel en pakte zo de leiding. Egor Orudzhev crashte in de muur van de eerste bocht. De coureur bleef ongedeerd maar het incident bracht de safety car op de baan. Amweg reed echter rond met een licht beschadigde auto, hierdoor moest hij de leiding opgeven en naar de pits. Ryan Tveter kreeg op deze manier de leiding in de schoot geworpen. Een volgende neutralisatie werd veroorzaakt door Brendon Leitch, nadat hij van de baan was geraakt. Macauley Jones en Gustavo Lima beleefden een erg goede herstart en konden zo naar de vijfde en zesde plek opklimmen. In de Toyotabocht knalde Tveter in de bandenstapels. Hierdoor kwam er weer een safety car. Schothorst liet hierbij zijn motor afslaan, maar als een geluk bij een ongeluk werd de race stopgezet. Hierdoor werd Schothorst uitgeroepen tot winnaar van de race.
De laatste race van het 2014 Toyota Racing Series-seizoen betekende ook de laatste race voor het door Tatuus gebouwde Toyota FT40 chassis. Volgend jaar zal er geracet worden met een geheel nieuw chassis. Nick Cassidy startte de New Zealand Grand Prix vanaf pole position. Voor Tveter was de race erg kort: in de eerste ronde raakte hij van de baan. Cassidy werd op de voet gevolgd door Tang en Munro. Het Neale Motorsport team lag 1, 2 en 3. Alif Hamdan veroorzaakte een safety car-periode. De coureur uit Maleisië raakte van de baan en stond vast in het grind. Na de herstart ging Damon Leitch van de baan. De Kiwi veroorzaakte hiermee een nieuwe safety car-periode. Schothorst, die als elfde gestart was, lag inmiddels al knap vijfde. De Nederlander lag nu vlak achter kampioenschapsleider Andrew Tang. Het lukte de coureur uit Singapore om weer weg te rijden bij de Nederlander. Cassidy reed onbedreigd naar de zege. Nick Cassidy is nu de tweede coureur die de New Zealand Grand Prix driemaal op zijn naam heeft geschreven. De andere coureur is voormalig Porsche Cup-kampioen Craig Baird. Jann Mardenborough finishte de race als tweede. Als derde finishte Andrew Tang, dit was voor hem genoeg om het kampioenschap te bezegelen. Schothorst finishte als vierde.
Met drie overwinningen, vier tweede plaatsen en twee derde plaatsen won Andrew Tang het kampioenschap. Dit is de eerste keer in de tienjarige geschiedenis van de TRS dat het titel gewonnen wordt door een niet-Nieuw-Zeelander. Steijn Schothorst wist zich na een dramatisch weekend op Highlands Motorsport Park goed te herstellen. Met twee overwinningen, één tweede en één derde plaats eindigde de Nederlander als vijfde in het kampioenschap. Schothorst zal na zijn avontuur Down Under terugkeren naar Europa. Op 26 april begint het jonge talent aan zijn derde seizoen in de Eurocup Formule Renault.
Tekst: Dirk Kempen