Nick Catsburg over de '24 hores de Barcelona': "Wat een ervaring!"

We vertrokken op donderdag middag richting Barcelona, daar aangekomen gingen we direct naar het circuit. Toen we bij het circuit reden viel het meteen op hoeveel tribunes daar wel niet staan, echt niet normaal meer. De omgeving daar is natuurlijk ook erg mooi, maarja daar komen we niet voor. We kwamen op het circuit aan, en zagen dat het team al druk bezig was met de auto’s. Ik liep door de pitbox heen, de pit in en keek op tegen een enorm grote tribune! We gingen met de coureurs van Seat nummer 48 een rondje lopen over de baan, echt een hele mooie baan met veel hoogteverschil en variatie in de bochten. Ik had er nu echt heel veel zin in en kon niet wachten tot vrijdag.

Vrijdag hadden we de vrije training, de kwalificatie en de nacht training, ik kende de baan al wat van de computer, maar het is altijd wennen natuurlijk. Vrije training ging prima, alleen de afstelling van de auto was nog niet helemaal super. Vlak voor de nachttraining hadden we de afstelling iets aangepast, en toen ik ging rijden voelde het allemaal weer helemaal goed en ik was weer helemaal blij dus. In de nacht reed ik bijna een seconde van de tijd af die ik ‘s middags in de kwalificatie had gereden. Het in de nacht rijden zelf viel me erg mee, het enige wat lastig is dat je soms denkt dat er een snellere deelnemer achter je zit, maar dan is het gewoon de verlichting van de baan. De afstelling van de auto vond ik nu erg goed, dus dat was weer goed nieuws voor zaterdag!

Zaterdag om 12 uur begon de race, ik ging starten want de snelste uit de kwalificatie moest starten. Het was een rollende start, dus het was verder allemaal niet zo spannend. De auto heel houden was het belangrijkste, want 24 uur is erg lang en je wint niets in de eerste rondes. Mijn hele stint ( van 2 uur ) ging goed, nu kon ik ongeveer 6 uur gaan pauzeren. Wat ook heel belangrijk was, de banden moesten het eigenlijk 4 uur volhouden en dat was nog maar de vraag, maar gelukkig ging dat goed en zo konden we natuurlijk veel winnen op de concurrentie die allemaal op slicks reden. We waren in een korte periode van ergens in de 60 naar een plek van ergens in de 30 gereden! Het ging dus erg goed, en we lagen goed op schema.

Mijn 2de stint was van 8 uur tot 10 uur, dat was erg gaaf want dat was precies de overgang van dag naar nacht! Het belangrijkste voor mij was mezelf inhouden. Het is erg belangrijk om zonder problemen de race door te komen, dus voorzichtig zijn met het rijden op de cerbstones! Eigenlijk moest je rijden als een oud vrouwtje, en ik vond het erg moeilijk om mezelf in te houden, maar dat ging gelukkig allemaal wel goed verder. In mijn 3rde stint die ik midden in de nacht moest rijden, had ik nog even een spannend momentje. Ik kwam het rechte stuk oprijden, schiet er ineens een auto vol naar links de muur in en stak toen over naar de rechterkant. Zijn bumper en nog wat meer onderdelen lagen nu dus midden op het rechte stuk. Zijn bumper kon ik niet meer ontwijken en reed daar dus vol overheen met 190 kilometer per uur. Gelukkig hadden we er geen schade aan over gehouden, alleen mijn handremkabel hing nu op de grond, daar had ik verder geen last van maar het moest toch even gerepareerd worden en dat kon dus mooi tijdens de wissel.

Na mijn 3rde stint besloot ik om maar is om een klein beetje te slapen, dat ging niet echt lekker en heb misschien net 2 uurtjes geslapen ( van 4 tot 6 ). Mijn teamgenoten reden ondertussen ook stevig door, dus we ging echt goed in het klassement! We lagen nu 3rde in de diesel klasse, en aan het begin van de ochtend besloot de nummer 2 maar eens tegen een muur aan te rijden! Dus dat ging erg goed, en we lagen nu dus 2de. Ik mocht van het team de race finishen, en dat vond ik erg tof van ze! Tijdens mijn laatste stint was het gewoon de race uitrijden en meer niet, we konden eigenlijk geen 1ste meer worden en ook geen 3de. Het finishen was echt heel erg gaaf, er zat veel publiek op de hoofdtribune, maar vooral ook gewoon dat je 24uur hebt gereden met je team en dat je dan 2de wordt in de diesel klasse met 1 van de slomere auto’s.

De Clio, en de andere Seat hadden wat meer pech als ons. En moesten veel binnen komen, het team had het daarom echt enorm druk. Dus wat een prestatie ook van hun, niet alleen de race maar ook wat eraan vooraf ging, een week terug was onze auto nog een bouwpakketje zeg maar en de jongens van Match hebben echt super hard moeten werken om de boel op tijd klaar te krijgen. En om het nog even extra zwaar te maken, brak een half uur voor het eind een wiel af van de Clio! Ik reed op de baan, en ik dacht nou dat is balen, nu kunnen ze niet finishen want dat gedoe met die sleepwagen schoot ook niet op. Het team liet de moed niet zakken, en ging de auto ophalen op een klein karretje en zo hebben ze de auto al rennend terug naar de pitbox geduwd, en daar in minder dan 10 minuten (!!!!) alles weer gerepareerd. Zo kon Ferry dus nog net finishen, dus HULDE voor het team! Mijn teamgenoten heb ik ook veel aan gehad, ze moesten mij soms echt even waarschuwen en dan ging ik weer wat minder hard rijden, om de boel heel te laten.

Al met al, een heel gaaf en super gezellig weekend, we waren echt met een grote groep dus gezelligheid op en top. Zo’n 24uurs race leer je toch echt een hoop van, en het is natuurlijk een hele ervaring op zich. In januari gaan we weer een 24uurs race rijden, en wel in Dubai! Dat belooft weer veel goeds dus.

Match monteurs, coureurs en de dames van de catering ;) bedankt voor dit leuke weekend!

Groeten,
Nick Catsburg