"k heb heel veel geluk dat ik op de Nordschleife nog nooit een ongeval heb gehad"

Gosselies, België - Jörg Müller is een relatief nieuw gezicht bij het BMW Sports Trophy Team Marc VDS, maar racen op de de voormalige F1-omloop van de Nürburgring; de Nordschleife is hem niet vreemd. De fabrieksrijder van BMW maakte zijn debuut in de 24 Uur van de Nürburgring maar liefst 26 jaar geleden. Hij heeft de race ook gewonnen, net zoals vele andere races en titels die hij wereldwijd wist binnen te halen. Toch kijkt hij het meeste uit naar de Nordschleife en de 24 Uur van de Nürburgring. Dit weekend gaat hij in de laatste VLN-race voor de eigenlijke 24 Uur van de Nürburgring aan de slag met de #25 BMW Z4 GT3, een wagen die hij deelt met Uwe Alzen. Naast de twee Duitsers gaan ook Nick Catsburg, Bas Leinders en Dirk Adorf aan de slag in de #26.

Wat maakt deze plek zo bijzonder?

“Het begin van het circuit is een gewoon Grand Prix circuit, maar dan duik je in een tunnel van bomen en de weg gaat heel steil naar beneden”, vertelt Müller, ondertussen met zijn handen het niveauverschil van het circuit imiterend. “De wagen springt, je gaat door hele snelle bochten, met bijna geen uitloopstroken en bomen links en recht… Fantastisch gewoon. Het beste circuit ter wereld, absoluut.”

“Mijn favoriete plek heet Flugplatz, één van die stukken waar de wagen van de grond gaat”, gaat hij verder. “De voorkant van de wagen wordt heel licht, en dan net na de landing moet je door een snelle rechtse. Eigenlijk mag ik niet stellen dat dat mijn favoriete plek is, maar het is zo moeilijk om onmiddellijk één favoriet te kiezen, want deze twintig of zo kilometer zijn gewoonweg schitterend voor mij. In mijn ogen kan je alles aan als je de Nürburgring hebt verslaan.”

Ook het verkeer is hier heel verschillend, heel anders dan de andere uithoudingswedstrijden die Müller rijdt.

“Dit is uniek. Er is niet één bocht die je zonder verkeer kan nemen en je hebt heel wat ervaring nodig om het er goed vanaf te brengen. Dat is zo voor alle enduranceraces, maar zeker hier, aangezien er hier geen uitloopstroken zijn. Het is hier geen normaal circuit, waar je een grote grindbak hebt en je met de wagen rustig tot stilstand komt zonder iets te raken. Hier ga je de vangrail in en kan je je serieus pijn doen. Je moet hier echt op je tellen letten.”

Op één of andere manier slaagt Müller er echter in om de pech die andere rijders doet crashen te ontlopen.

“Ik heb heel veel geluk dat ik op de Nordschleife nog nooit een ongeval heb gehad. Mijn eerste 24 uur van de Nürburgring dateren van 1988, dus ik heb hier al heel wat kilometers afgemaald, maar nog nooit een ongeval gehad.”

Müller stond ook al op het podium na de 24 Uur van Le Mans, en weet maar al te goed wat er nodig is om daar te winnen. En toch vindt hij die race minder lastig dan die op de beruchte Nordschleife.

“Ik hou van Le Mans, ik hou van de heel aangename sfeer daar, maar het circuit is dag en nacht verschil met dat van de Nordschleife. Die twee omlopen hebben niets gemeen. OK, hier heb je ook wat topsnelheid nodig, zoals in Le Mans, maar hier moet je de wagen meer afstellen om de hoogteverschillen en het hobbelige wegdek te incasseren. Dat is een veel grotere uitdaging. Voor mij zijn de 24 Uur van de Nürburgring de grootste uitdaging die er in het racen bestaat.”