Girlpower in Sunshine state California: Laura Poorter 5e in Ford Focus Midget

Ford Focus Midget race
2 en 3 juni 2006,
Madera Speedway, Madera, CA

De zeventienjarige VWO-leerlinge Laura Poorter uit het Adformix Kartteam neemt dit jaar deel in de USA Ford Focus Midget races in de Verenigde Staten. Op uitnodiging van haar sponsoren K&N Performance Filters en Adformix kon zij enkele maanden geleden in de VS een test doen in de 2-liter Ford Focus Midget klasse. Deze test, die gereden werd op de Orange Show Speedway in San Bernardino (Californië), verliep zo voorspoedig dat zij eind april naar de VS is vertrokken om deel te nemen aan het nieuwe raceseizoen in deze klasse. Na een pechvol debuut twee weken geleden, verliep haar tweede race van het kampioenschap al stukken beter en eindigde de snelle Nederlandse na een sterke race knap als vijfde. Hier het verslag van Laura Poorter from sunshine state California:

"Vrijdag 2 juni ging ik samen met mijn moeder, die voor twee weekjes naar Amerika was gekomen, naar Madera Speedway in Madera, California. Daar waren Charles Maier, Sports and Marketing Director van K&N Engineering Inc., en Jason, van Maier Racing Enterprises, al met mijn auto en konden we feitelijk meteen gaan trainen.

Ik had van veel mensen al advies gehad over hoe je de baan moest rijden. De baan heeft erg veel 'bumps' en heeft een beetje 'banking' (schuine bochten). Ook is de baan een 1/3 mile en dus langer dan meeste andere banen waarop ik rijd. Met deze informatie probeerden we de auto af te stellen voor de eerste training. Tijdens de training probeerde ik de informatie ook toe te passen. De eerste training ging redelijk, ik had alleen heel veel onderstuur bocht uit in turn twee.

Het was heel warm, tussen de 35 en 40 graden. Dat was best wel even wennen. Testen, uit de auto, fles water, terug in de auto en weer de baan op.

We probeerde de onderstuurde bolide te veranderen maar het werd alleen maar erger. Gelukkig aan het einde van de dag, rond een uur of zeven, hadden we de goede afstelling voor de auto gevonden. Het is belangrijk om met een Ford Focus Midget aan het eind van de dag snel te zijn, omdat de races ook 's avonds worden verreden.

Zaterdagmiddag hadden we maar twee trainingen van beide zeven minuutjes. Ik was de langzaamste van iedereen. Iedereen, behalve ik, reed wel op nieuwe banden, maar het verschil van 1.2 seconde was te groot voor alleen een bandenprobleem. We probeerde weer wat te veranderen, maar het pakte niet goed uit. Ondanks de langzame tijden waren we niet echt zenuwachtig, omdat we wisten dat de auto met de afstelling die we hadden 's avonds snel zou zijn.

De kwalificatie
Er wordt geloot wanneer je moet kwalificeren. Ik moest als eerste de baan op. Er was op deze baan geen scorebord met tijden, dus ik wist niet hoeveelste ik was geëindigd. Ik hoopte op een topvijf, want de auto voelde heel goed en de ronden van de andere rijders zagen er heel slecht uit. Uit eindelijk bleek dat schijn bedriegt en ik als twaalfde was gekwalificeerd, van de negentien deelnemers. Dit was een beetje een domper.

'Gelukkig' heeft USAC een speciale manier van de kwalificaties rangschikken voor de heatraces en mocht ik als derde starten van de zes, in de heatrace. Bij de start gaf de nummer één geen gas en was de buitenste rij sneller dan de binnenste rij. Voor de start lag ik dus eigenlijk al vijfde. Ik heb me, in de tien rondes, terug weten te knokken tot de derde plaats. Mijn auto had een klein beetje overstuur en we besloten wat te veranderen omdat het tijdens The Main Event kouder zou zijn (toch nog dertig graden).

Ik zat samen met mijn collega rijders keurig netjes in de auto’s te wachten om op te gaan stellen toen het National Anthem, het volkslied van Amerika, gespeeld werd waarna als afsluiting werd gebeden. Dit is een gewoonte in Amerika voor de start van het Main Event.

In The Main Event mocht ik negende starten en de grote finale duurde 'dertig laps', in plaats van twintig of 25 laps. Charles Maier had mij als advies gegeven om de eerste vijftien ronden af te wachten, omdat veel rijders in de eerste tien of vijftien ronden proberen de race te winnen. Je ziet heel vaak dat ze dan vooraan rijden en na de helft terug zakken omdat hun banden helemaal aan gort zijn gereden.

Ik volgde Charles' advies op. Een paar ronden na de start lag ik vijftiende. Hier baalde ik heel erg van, maar na de helft van de races begon het zich uit te betalen. Ik kwam op snelheid en de rest zakte af. Ik kon zo een paar plaatsen overnemen en er kwam nog een paar keer gele vlagsituaties voor coureurs, die spinde. Met nog zeven ronden te gaan lag ik op de zevende plaats. De verandering die we hadden gemaakt in verband met het overstuur, bleek goed uit te pakken. Ik was namelijk de enige die geen overstuur had! Ik kon doorrijden naar de vijfde positie en met nog twee rondes te gaan was er weer een gele vlagsituatie. Ik had een goede herstart en zat vol op de bumper van de nummer vier. Alleen reed de kopgroep heel agressief en vlogen ze, letterlijk, alle kanten op. Ik besloot dat het beter was genoegen te nemen met mijn vijfde plaats en mijn auto te finishen. Ik werd dus, heel tevreden, vijfde!

Ik ben ook in een klap een flink stuk gestegen in het klassement. Ik ben van de achttiende positie naar de negende plek in het USAC California Paved Ford Focus Midget Kampioenschap gestegen en ben op dit moment de tweede beste 'Rookie'.

Mijn volgende race is 17 juni op Altmont Raceway, in Tracy, California. Ik hoop dat ik misschien wel een topdrie positie kan realiseren!

Vanuit het zonnige Californië wil ik graag K&N Engineering Inc. en Adformix bedanken voor hun support en Maier Racing Enterprises voor hun steun en hulp!