Nick de Bruijn had voorafgaande aan zijn oval-debuut op Tri County Speedway slechts twee tests op zijn naam staan in een stock car. Voor de Europees Kampioen karting CIK FIA van 2004 was het een hele overstap. Van single-seater racerij in Europa naar stock car racing in de United States of America. Toch verliepen die eerste testen zo goed dat de talentvolle coureur door teameigenaar Robert Presley direct de arena ingelaten werd voor zijn eerste treffen in een Late Model Stock Car. Het uiteindelijke doel van De Bruijn is de Nascar. Die klasse geniet in de Verenigde Staten een ongekende populariteit.
De 21-jarige Vlaardinger koos voor een avontuur in Amerika. Hij komt uit voor het team van Robert Pressley in een Late Model Stock Car. Deze 400 pk sterke bolide rijdt in een klasse die gezien wordt als opstap naar de NASCAR Series. De eerste test bewees dat het racen in dit type auto en het racen op ovals de jonge Nederlander zeer goed af gaat. Bij zijn eerste kennismaking in een ‘Late Model’ liet De Bruijn uitermate scherpe tijden noteren. Daarna volgde nog een tweede goed test. Vervolgens werd het 'showtime' in zijn eerste ovalrace.
Nick de Bruijn liet zien dat deze tak van autosport hem goed ligt, want in een uiterst competitief startveld behaalde de rookie in zijn 'first ovalrace ever' een knappe toptien positie en dat leverde hem de nodige aandacht op.
Voor Nick de Bruijn begon zijn weekend aan de inschrijftafel: “We kwamen op de wedstrijddag op de baan aan rond 16.00 uur om in te schrijven, mijn licentie aan te vragen en met grote belangstelling keken we hoeveel rijders er waren ingeschreven”, liet De Bruijn weten tegenover RaceXpress.com. “We hoopten op een veld tussen de 12 en 15 rijders, maar tot onze verbazing waren alle kanonnen uit de omstreken komen opdagen en kwam het totaal op 21 rijders. Het was een soort Carolina Late Model Championship. Het kwam er dus op neer dat we in het hele diepe werden gegooid. Er was weinig training en we hadden hele oude banden. Het was moeilijk om in te schatten waar we terecht zouden komen. Het enige dat we gelijk wisten dat het niveau heel hoog lag. Robert Pressley de teameigenaar, stond er met open ogen naar te kijken en vertelde dat hij dit nog niet eerder gezien had.”
Nick de Bruijn begon vol goede moed aan zijn allereerste kwalificatie in een Stock Car en reed alles uit de kast. “De kwalificatie zou dus een moeilijke opgave worden. Ten eerste omdat ik nog nooit op deze manier gekwalificeerd had en ten tweede het niveau lag hoog. Het zou pas mijn derde setje nieuwe banden worden en we moesten het in twee rondjes van 16 seconde doen. De spanning was dus hoog en we moesten sneller gaan dan in onze testdagen. In de eerste ronden draaiden we een 16.52 en in de tweede ronde kwam ik bij het uitkomen van de eerste bocht dwars, en moest van het gas af. Desondanks reed ik in de tweede ronde nog een 16.42 goed voor een elfde plaats. De poletijd bleek een tijd van 16.21, net geen baanrecord wat aanduid dat het hard ging. Van de 21 rijders zaten er 19 in 0.35 seconde, ongekend en bij dit niveau. Mijn tijd zou de week ervoor goed genoeg voor de pole geweest zijn en als we niet dwars waren gegaan, hadden we misschien we een paar rijen naar voren kunnen staan. Toch konden we tevreden op de kwalificatie terug kijken.”
Na de kwalificatie maakte Nick de Bruijn zich op voor het gevecht in de arena. “Het volgende was een wedstrijd van 50 ronden. Wel heel apart om met zoveel auto's op elkaar, en op zo weinig baan met, zoveel pk's en geluid te racen! Mijn startrij kwam slecht weg en ik moest twee plekken toegeven maar naarmate de race voorderde, kon ik de rijders weer inhalen en na een caution lagen we op de achtste plek. Er werd zeer "clean" geracet en voor mij bleven alle rijders uit de problemen. Het kwam dus echt op racen neer en niet op uitvallers. Onze auto stond afgesteld op de lange run en dit maakte ons steeds sterker. Halverwege de race waren we iets sneller dan de leiders en deze waren nog in mijn zicht. De leider reed ongeveer zeven auto lengtes voor ons. Daarbij reden sommige auto's een hoge lijn. We reden dus met zijn allen naast elkaar, met af en toe het nodige duw en trekwerk. Dit maakte het moeilijk om in te halen maar wel heel gaaf om te racen. Uiteindelijk kwam ik als negende over de streep, binnen anderhalve seconde van de leider. Het was dus heel close!”
Het jonge talent is zich bewust dat hij nog veel moet leren, maar het uitstekende resultaat biedt veel perspectief. “We kijken alweer uit naar de volgende test en race. We zullen het zeker beter doen, maar we vochten met de kampioenen en sommige coureurs hadden al meer dan tien jaar ervaring met deze auto's, op dit soort circuits. Iedereen in de top 15 had al meerdere wedstrijden gewonnen en er waren rond de tien kampioenen. Dus ik draaide goed mee voor de allereerste keer. De volgende race zullen we weer beter voorbereid zijn en ik hoop deze lijn door te zetten.”