Belgisch talent top op Monza: "Een kanjer van een flatspot"

Het was vorig jaar al duidelijk dat de Belgische Formule 3-coureur Sam Dejonghe uit de Noorderkempen op het snelle F1-circuit van Monza sterk uit de verf kan komen, toen nog in de Copa (of B-)klasse, van het European F3 Open Championship. Het was dan ook uitkijken naar zijn prestaties dit jaar in de A-klasse met de nieuwe Dallara F312 en zijn Britse Team West-Tec.

“Bij de testdag op vrijdag zat alles prima, en draaiden we – in droge omstandigheden - de hele dag in de top-3 mee” aldus Sam Dejonghe. “Maar zaterdag was een ander verhaal. De kwalificatie begon op slicks, maar na een paar ronden al begon het te regenen. Mijn team koos voor regenbanden in combinatie met een grotere achtervleugel en dus verhoogde downforce. Omdat de regen niet doorzette bleek dit een foute keuze, en we strandden op een vijfde startplaats. Jammer…”

De race zelf werd verreden in erg zware regen. Zo zwaar zelfs dat er gestart werd achter de safetycar. “Mijn radioverbinding werkte niet, en door de spray kon ik de lichten op de safetycar onmogelijk zien. Ik wist dus niet eens dat de race effectief van start ging na drie ronden…” Zoals bijna alle piloten werd ook Sam slachtoffer van aquaplanning, en de jonge Belg maakte een dubbele pirouette in de beruchte eerste chicane. Gelukkig zonder brokken maar hij verloor wel een plaats, die hij in deze extreme omstandigheden niet meer kon goedmaken. Dejonghe moest dus genoegen nemen met een matige zesde plaats. “Bovendien missen we in de regen duidelijk nog snelheid”, aldus Sam.

Zondagmorgen voor de kwalificatie zag het er op het eerste zicht nog erger uit: “De zon scheen maar de piste was nog zeer nat na de regen van de voorbije nacht. Ik vertrok dus op regenbanden, maar mijn team zette mij snel op slicks. Te snel zou blijken want ik ervoer dat de baan niet op alle plaatsen even snel opdroogde en dus kon ik mijn tijd niet meer verbeteren. Behoorlijk frustrerend! Een teleurstellende negende startplaats was het niet zo rooskleurige resultaat.”

Maar wie Sam Dejonghe kent, weet dat het niet zijn aard is de moed snel te laten zakken en dat hij reeds vaker bewezen heeft een schier hopeloze situatie te kunnen ombuigen tot een prachtig resultaat. Sam is vaak onder zware druk op zijn best, en het is bekend dat hij zeker in Monza erg sterk uit de hoek kan komen: “Het was zaak om in de eerste ronden uit het tumult te blijven, geen brokken te maken en uit het gehakketak voordeel te halen. En dat lukte. Al snel kon ik aan een opmars beginnen en geholpen door mijn naaste concurrenten Regalia en Grenhagen, die beiden in de fout gingen, klom ik na twee derde van de race naar positie 3, met vóór mij Giovesi, de leider in de Copa-klasse. Nadat ik het gat had dicht gereden, zette ik de aanval in.”

Er ontstond een bloedstollend gevecht met de voor Monza zo typische slipstreammanoeuvres met topsnelheden boven de 250 km/uur, met telkens afwachten wie het grootste hart heeft, wie het laatst durft remmen, en wie toch de wagen in de juiste richting kan houden. En die gave is Sam Dejonghe duidelijk gegeven, want zelfs toen Giovesi zijn tweede plaats opnieuw opeiste, beet Sam een tweede maal terug, en verwees de Italiaan definitief naar de derde rang: “Ik had nochtans een kanjer van een flatspot gecreëerd na een ultieme remmanoeuvre in de eerste bocht, met een wolk verbrand rubber er boven op, en uiteraard enorme trillingen. Maar die tweede plaats op het podium moest en zou de mijne zijn! Ik moest en zou een moeilijk weekend ombuigen tot een mooi resultaat”. Zo geschiedde: “maar ik besef natuurlijk dat ik deze race had kunnen winnen, als ik meer vooraan op de startgrid had gestaan…“

Leuk detail: Vorig jaar lukte Sam een uitzonderlijke prestatie door met een Copa-wagen tweede algemeen te eindigen, en daarmee - op één na - àlle hoofdklassewagens achter zich te laten. Giovesi leek op weg om deze stunt te herhalen, maar het was uitgerekend Sam Dejonghe die daar een stokje voor stak, door de Italiaan terug naar P3 te verwijzen…

“Hoewel het een moeilijk weekend was, waarin vooral tactische fouten zijn gemaakt, konden we het geheel afronden met belangrijke punten voor het kampioenschap. We konden verder uitlopen op de nummer vijf en belangrijke punten inlopen op de nummer drie. Met nog twee races te gaan, begin november in Barcelona, blijft P3 tot de mogelijkheden behoren… Ik ga er 100% voor!”