19 poles, 14 zeges, 24 podiums, 99 vluchten, 396 uur in vliegtuig

Het zijn mooie cijfers en geven gelijk aan hoe druk het leven van autocoureur Jeroen Bleekemolen is. Veel racen, maar ook veel reizen. Zijn raceseizoen van 2011 zit erop. De zoon van oud F1 coureur Michael Bleekemolen, deed dit jaar mee aan de 24h of Le Mans, 24u of Dubai, Daytona en Nurburgring. Verder kwam hij uit met een Porsche in het supportprogramma van de Formule 1 GP's. Ook een avontuur in de Verenigde Staten werd op het podium afgesloten, maar Bleekemolen was ook nog actief op eigen bodem. Op de website van de Bleekemolens blikt hij terug op een druk en succesvol seizoen. "Ik reed totaal 42 races, pakte 19 pole positions, 14 overwinningen en 24 podiums. Genoeg reizen heb ik ook gedaan. Ik maakte in totaal 99 vluchten en zat 396 uur in een vliegtuig. Dat is ongeveer 8 keer de wereld rond."

"Mijn persoonlijke hoogtepunt van 2011 was de 24 uur van Le Mans. Ik kwam dit jaar weer uit in de hoogste klasse voor Rebellion Racing. Een zeer professioneel team, waar we goede resultaten mee moesten kunnen behalen. Tijdens mijn eerste race in Sebring hadden we nog kleine problemen met de auto. Toch kwamen we als zevende over de finish. In Le Mans verliep alles perfect. Uiteindelijk pakten we de 6e plaats algemeen en waren we de beste benzine aangedreven auto. Op de plekken 1 tot en met 5 waren de diesels geëindigd van Audi en Peugeot. Ik reed tijdens de race meer dan 10 uur dus mijn aandeel in de race was groot. Ook deed ik de start, wat ontzettend mooi was om te doen. Ik reed tussen de Audi’s en Peugeots en er was niet van te merken dat het een 24-uurs race was. We gingen vol op de eerste bocht af alsof de finishvlag al na 1 ronde zou vallen. Ik kon een Peugeot inhalen en heb die bijna een ronde achter me kunnen houden."

Naast Le Mans deed ik ook mee aan de 24 uursraces van Dubai, Daytona en de Nurburgring. In Dubai waren we een van de topteams. Helaas brak de aandrijfas al vroeg in de race waardoor we ver terug vielen. Toch zijn we nog vierde geworden en waren we de beste Porsche. In Daytona lagen we met nog drie uur te gaan aan de leiding toen onze schokdemper brak. Helaas moesten we toen opgeven. Erg jammer want de hele race waren we in gevecht om de leiding. Op de Nurburgring ging de stuurbekrachtiging kapot waardoor we een klein half uur in de pits stonden. Toch werden we daar 6e algemeen. Zonder het probleem had ook daar een overwinning erin kunnen zitten. Maar 24-uurs races zijn nu eenmaal lang en als je wilt winnen mag er niets misgaan.

Verder was het seizoen in de American Le Mans Series weer een groot succes. We pakten een super overwinning tijdens Petit Le Mans, waar ik diep voor moest gaan. Het gevecht bleef doorgaan tot de laatste ronden en mijn laatste stint tot de finish duurde maar liefst 4 uur. Achteraf was het een geweldige race. Ik heb 3 races moeten missen door andere verplichtingen maar pakte toch nog de 3e plaats in het kampioenschap bij de rijders. Ook werd het team kampioen en mijn teamgenoot Tim Pappas kampioen bij de rijders. Natuurlijk was ook de race in Baltimore een hoogtepunt. Mijn moment daar kwam natuurlijk tijdens de kwalificatie toen ik mijn wiel verloor. Ik ben uitgestapt om hem te halen en pakte daarna toch de pole. Het filmpje is de hele wereld over gegaan en nog steeds vragen mensen mij naar die fantastische kwalificatie. Ik kwam dit jaar in 6 races uit voor Black Swan Racing, pakte 5 pole positions, 4 overwinningen en twee 2e plaatsen.

In de Porsche Supercup verliep het seizoen niet geheel naar wens. Tot en met het laatste weekend in Abu Dhabi had ik een kleine kans op de titel, maar over het algemeen waren we steeds net te langzaam. Eigenlijk altijd snel genoeg voor de top 6 maar helaas wist ik geen race te winnen dit jaar. Uiteindelijk ben ik daar 6e geworden en dat is natuurlijk teleurstellend na twee kampioenschappen in 2008 en 2009. Tijdens de Porsche Carrera Cup ging het beter. Ondanks dat ik 2 races gemist heb, ben ik toch 3e in het kampioenschap geworden. De overwinning tijdens de Porsche Carrera Cup race op Zandvoort was weer geweldig. Winnen voor Nederlands publiek blijft speciaal.

Ook deed ik mee aan het Dutch en Europees GT4 kampioenschap. Samen met Peter van der Kolk heb ik veel races kunnen winnen. Ook daar ben ik uiteindelijk 3e geëindigd in het kampioenschap, ondanks dat ik 4 races heb gemist. Ik pakte veel pole positions en overwinningen. Ook wist ik samen met Peter een aantal hoofdraces te winnen en mocht Peter zich voor de 2e keer op rij kampioen noemen bij de Legends.

Ter voorbereiding op de 24 uur Nurburgring deed ik ook nog mee met een VLN race op de Nordschleife. Daar waren we in een heftig gevecht met de twee fabrieksauto’s van BMW. Uiteindelijk werden we daar 3e, wat voor mij een mooie return was op de Nordschleife.

Ik kijk zeer tevreden terug naar afgelopen seizoen. Nu gaat het blik vooruit naar 2012. Ik ben van plan om tijdens alle grote lange afstandsraces aan de start te staan. Zeker is al dat ik meedoe aan de 24 uursraces van Dubai en Daytona en de 12 uur van Bathurst. Over de details later meer, in ieder geval wil ik proberen revanche te nemen in Dubai en Daytona. In beide gevallen zit ik in een goed team en moet ik mee kunnen doen voor de overwinning. Daarmee zijn de maanden januari en februari alweer behoorlijk druk. Ook wil ik graag weer in een top LMP1 auto zitten tijdens Le Mans. Ik ben druk bezig om mijn programma voor volgend seizoen samen te stellen. Ik zal zeker zoeken naar een mooie combinatie tussen het racen in Amerika en Europa. In Amerika is het de bedoeling om een paar stapjes omhoog te gaan, getuige mijn LMP1 test op Sebring onlangs. Ik heb gelukkig weer genoeg aanbiedingen en hoop over een jaar terug te kijken op weer een prachtig jaar autosport!