ZOLDER - De 10 Hours of Zolder betekende een lange eindsprint naar de bel. Hiermee kwam een eind aan een spannend seizoen. De teams blikken terug op hun laatste krachtinspanning.
Goede start in seizoensafsluiter eindigt in mineur voor Nico Verdonck.
Nico Verdonck was uitgenodigd door Team-manager Fred Grönitz, van het Quick Racing Team, om Steve Metior en Chris Mattheus te versterken gedurende de 10 uren van Zolder afgelopen weekend. Hier kwam op het laatste moment ook nog Bert Longin bij. Een sterk team dus, met veel ervaring en betrouwbaarheid.
Wegens de moeilijke - natte - omstandigheden tijdens de kwalificatie, kon Verdonck slechts twee ronden kunnen afwerken. Desondanks zette hij de snelste tijd neer (1.52.3) van de vier rijders binnen het Quick Racing Team, goed voor een vijfde startplaats.
“Dit was veel beter dan verwacht", zei Verdonck "Daar er ontzettend veel wagens op de baan waren (55 aan de start). Niettemin trachtte ik tussen het verkeer een goede ronde te rijden, wat in mijn eerste ronde lukte. Het team was dan ook zeer tevreden met onze prestatie. Op de starting grid was het moeilijk om een definitieve bandenkeuze te maken. De piste lag er nog halfnat bij en was bovendien zéér vettig. Samen met teammanager Fred besloten we Chris Mattheus op slicks te laten starten; het merendeel koos voor intermediates of regenbanden. Achteraf zou blijken dat slicks de beste keuze waren. Chris Mattheus, vertrok, moest wat inboeten op een nog natte piste, maar eenmaal de temperatuur in de banden en op een opdrogende piste, bleek dat wij toch een goede keuze maakten. Tot op het moment dat Steve Metior, als tweede rijder, door een afgebroken bout aan het zitje plots moest binnenkomen in de pits. We verloren kostbare tijd, zeker twintig minuten.”
Verdonck nam na deze stop het stuur over en werkte een stint van twee uur af. Nico begon aan een knappe inhaalrace: als 33e op de baan gekomen gaf hij het stuur aan Bert Longin over op plaats 18. Bert ging op dit elan verder en kwam tot een knappe achtste plaats terug.
Verdonck: “Nadat ik het stuur opnieuw overnam van Chris Mattheus voelde ik me beter dan voorheen. Dit had misschien te maken met de nieuwe verlichting langs het circuit. Ik voelde me zo goed in de auto dat ik gemakkelijk rond de 1.40’ rondetijden draaide, met als snelste tijd 1.39.3, wat zelfs sneller was dan de topdrie. Hierdoor bleven we klimmen in het klassement tot op het moment dat ik de olietemperatuur zag stijgen. Ik overlegde via de radio met Fred Grönitz en net op dat moment hoorde ik een zeer stram gevoel in de motor. Hierdoor besloten we in de pits te komen om de data uit te lezen, maar zagen niet wat het probleem kon zijn. Om verdere schade te beperken, besloten we op te geven, zeer jammer gezien het potentieel van de wagen en de sterke opmars in de wedstrijd.”
Toch vond Verdonck het bijzonder prettig om met de Porsche te rijden en toptijden te realiseren, waarmee een podium zeker mogelijk was geweest. “Ik wil hierbij het team Quick Racing bedanken voor het vertrouwen in me. Nu het raceseizoen erop zit voor 2008, ga ik verder met de voorbereidingen naar 2009 toe. We houden jullie op de hoogte”, besloot Verdonck.
Verdiende titel voor Beliën Motorsport in Dunlop Endurance Cup
Het seizoen 2008 van Beliën Motorsport met het snelle duo Patrick Beliën en Dimitri Cuyvers is terug eentje om in te kaderen. Na de BTCS-titel in 2007 keek het Neerpeltse team uit naar een nieuwe uitdaging. Beliën Motorsport nam een schitterende seizoensstart tijdens de 24 Hours of Dubai waar Patrick Beliën samen met Dimitri en Bob Cuyvers en Stefan Verhoeven de tweede plaats behaalde in de dieselklasse. En dit met zeventien diesels aan de start, waaronder drie officiële exemplaren van Schubert Motorsport. Meteen was de toon gezet richting Dunlop Endurance Cup.
Ondanks de pole in klasse 3 en de derde chrono algemeen tijdens de openingswedstrijd van de Dunlop Endurance Cup in Francorchamps, kreeg het team net voor de start de motor niet aan de praat en moest puntenloos huiswaarts.
“Op dat moment een klein drama. Maar achteraf bekeken heeft deze tegenslag het seizoen bijzonder spannend gemaakt”, zei een gelukkige Patrick Beliën na de 10 Hours of Zolder.
“De BMW diesel van De Doncker/De Neef scoorde net als de Mazda RX7 en de BMW M3 van de broers Werckx goed waardoor Dimitri Cuyvers en ikzelf een gans seizoen hard hebben moeten strijden voor de titel.”
Vanaf de tweede race ging het fantastisch voor Beliën en de razendsnelle Dimitri Cuyvers. Ze scoorden vier overwinningen op rij en pakten de leiding in het klassement. In Oschersleben ging het echter terug fout. Daar waren dubbele punten te verdienen. Op het moment dat ze aan de leiding lagen in de race en de concurrentie de definitieve genadeslag konden toedienen ging een onderdeel van de ophanging stuk en werden ze teruggeslagen naar de derde plaats in de tussenstand.
“Misschien wel ons eigen fout”, aldus Beliën. “We wilden ons vooraan in het algemeen klassement manifesteren en hebben misschien iets teveel van het materiaal gevergd.”
Tijdens de laatste ontmoeting, de 10 Hours of Zolder waren terug dubbele punten te verdienen na vijf en tien uur wedstrijd. Rekening houdend met het verplichte schrap-resultaat moesten Dimitri en Patrick een verschil van vier punten overbruggen met merkgenoten De Doncker/De Neef en hadden ze twaalf punten voorsprong op de BMW M3 van Werckx. Na de tussensprint die ze wonnen kwamen ze zodoende op gelijke hoogte met de andere 120 diesel van De Doncker/De Neef. En met een score van honderd procent aan de eindmeet en een nieuwe overwinning in klasse 3 pakten ze zodoende de titel.
“In 1980 veroverde ik mijn eerste beker in de autosport. 28 seizoenen en méér dan vijftien titels verder was dit toch wel een van de meestbevochten seizoenen uit mijn loopbaan”, ging de BMW-dealer verder. “Pas in het midden van de laatste wedstrijd op gelijke hoogte komen met de concurrentie geeft een ongelooflijke kick. Spijtig dat de intercooler op anderhalf uur van het einde de geest gaf en we met amper 150 pk de wedstrijd moesten afwerken. Anders had de vooropgestelde topdrie algemeen er voor Dimitri en mezelf wel ingezeten. Wat betreft volgend seizoen zijn er nog wat twijfels. We gaan in ieder geval door met de Dunlop Endurance Cup. Het is een mooi kampioenschap met een kwalitatief en kwantitatief hoogstaand deelnemersveld. We mochten ook ervaren dat we in de DSMEC veel uren konden rijden. We twijfelen alleen nog of we na twee seizoenen met de 120 diesel misschien wel terug de overstap willen maken om in de 1-serie een M3-motor in te bouwen. De ex-BMW Motorsportwagen heeft een zeer goede basis en met een M3-krachtbron kunnen we nog snellere chrono’s klokken op de piste en ons nestelen in de voorste gelederen.”
Bart van den Broeck sluit seizoen af met schitterende overwinning!
Afgelopen zaterdag werd met de 10 Hours of Zolder traditioneel het seizoen 2008 afgesloten. Deze zware uithoudingswedstrijd telde mee voor het Dunlop Endurance-kampioenschap en net zoals in Oschersleben waren er dubbele punten te rapen. Voor Bart van den Broeck en Chris Voet een zeer belangrijke afspraak. Beiden waren met de Renault Clio III bezig aan een mooie inhaalbeweging nadat ze tijdens de 24 Hours of Zolder in winnende positie van de baan werden gereden en zodoende alle hoop op de titel mochten opbergen. Met twee podiumplaatsen op rij waren ze reeds terug opgeklommen naar de vierde positie in de tussenstand en mits een goede prestatie tijdens de voorbije 10 Hours of Zolder was een topdrie in de eindklassering nog mogelijk. Maar dan moesten ze wel nog elf punten overbruggen tegenover de snelle G&R-BMW M3. Geen makkelijke opdracht. De snelle zeventienjarige Jordy Dodemont werd de derde piloot op de TRAXX-Clio.
“Net zoals bij alle vorige wedstrijden hebben we tijdens de kwalificatie niets geforceerd”, gaf Van den Broeck na de race tekst en uitleg.
“Het enige berekend risico dat we namen was het feit dat ik opteerde om te starten op slicks. De eerste vijftien minuten van de wedstrijd was het nog wat zwemmen, maar achteraf bekeken waren slicks de juiste keuze. We hebben langzaam onze wedstrijd opgebouwd en ons strikt aan de opgelegde chrono’s gehouden. Dit resulteerde in een vierde plaats na vijf uur wedstrijd. Ofschoon we meer dan een minuut verloren aan de pomp hebben we het verschil kunnen maken door amper 6’28” stil te staan aan de box. Dit is het minst van alle deelnemers en te danken aan de inzet van de teamleden. Toen ik als leider de piste opkwam voor de vierde en laatste stint had ik niet veel voorsprong op de BMW van G&R Motorsport met Edwin Beyers aan het stuur. Beyers kon het gat dichtrijden, maar dan ben ik een tandje hoger gaan schakelen waardoor ik terug dertig seconden kon uitlopen.”
Ondanks deze mooie overwinning en de puntenoogst blijft het duo Van den Broeck/Voet op de vierde plaats in de eindstand van het kampioenschap. En dat is grotendeels te wijten aan het feit dat G&R Motorsport tweede werd en het verschil van elf punten niet volledig werd weggegomd.
“We hebben de wedstrijd gewonnen. Méér konden we niet doen”, ging Van den Broeck verder. “Dat G&R Motorsport ook goed scoort kan ik alleen maar toejuichen. We beleefden een onvergetelijke en sportieve wedstrijd. Dit is de mooiste overwinning uit mijn carrière. De rest is bijzaak. We weten waar we het kampioenschap verloren. De aanrijding tijdens de 24 Hours of Zolder door een onvoorzichtige gedubbelde rijder heeft ons toen de overwinning gekost. Maar deze zege maakt veel goed. We hebben nu bewezen dat ons materiaal perfect in orde is. De bedoeling is dat Chris Voet de Clio volgend seizoen gaat verhuren. En Jordy Dodemont? Die heeft me aangenaam verrast ondanks zijn jeugdige leeftijd. Een groot talent.”
Gemengde gevoelens voor Bruynoghe
Na de podiumplaats van Erik Bruynoghe in Oschersleben werd reikhalzend uitgekeken naar de 10 Hours of Zolder. Opnieuw zou Bruynoghe uitkomen voor de stal van Speedlover, maar ditmaal samen met Philippe Van Beurden en Jean-Pierre Verhoeven in een Porsche 996 GT3.
Geen onbelangrijke opdracht. In klasse 2 stond Van Beurden immers op een voorlopige derde plaats op respectievelijk 28 en 14 punten van de Porsches van de families Raus en Van Rompuy. Er waren dubbele punten te verdienen en indien één van beide koplopers een steek liet vallen was Van Beurden mathematisch gezien nog niet uitgeteld.
Maar het scenario verliep anders. De titelkandidaten bleven overeind terwijl Van Beurden/Bruynoghe/Verhoeven ondanks een goede start reeds vroeg in de wedstrijd en in vijfde positie een wiel verloren. De wagen werd tijdens een code 60 nog binnengesleept en het drietal kon de wedstrijd uitrijden. Ze werden nog geklasseerd maar verzamelden amper veertien punten. De onfortuinlijke Van Beurden verhuist hierdoor van de derde naar de zesde plaats in de eindstand. En dat terwijl hij na twee wedstrijden samen met Vanytsel zelfs even aan de leiding van het kampioenschap stond. Desondanks was Bruynoghe tevreden over de samenwerking met Van Beurden die in Retie een Porschecenter uitbaat.
De snelle Porschist uit Houthalen heeft er een seizoen opzitten met ups en downs. “Ik heb gemengde gevoelens na het seizoen 2008. Het kondigde zich mooi aan”, zei een zichtbaar ontgoochelde Bruynoghe. “De eerste wedstrijd van de DSMEC met de Porsche 996 GT3 van Marc Kunnen eindigde identiek met een afgebroken wiel op de Raidillon in vierde stelling. Marc Kunnen kon het seizoen niet afmaken wegens een probleem aan de schouder. De Groep Kunnen is me wel blijven steunen en ik heb dan gekozen voor de Lotus GT4 samen met Harry Steegmans. We hebben daar mooie resultaten mee geboekt, waaronder een GT4-overwinning tijdens het Belgian GT-weekend in Dijon. Maar een zware crash op training met de Lotus nam een grote hap uit mijn budget. Nadien heb ik nog twee podiumplaatsen behaald in de Dunlop Endurance Cup met de Porsches van Crijns en met Tavernier en een BTCS-overwinning in Dijon samen met Patrick Bijloos in een Honda Civic. Momenteel ben ik reeds druk in de weer voor volgend seizoen. Ik kan verder rekenen op de steun van de Groep Kunnen en er zijn gesprekken met twee nieuwe sponsors. Wat ik ga rijden is nog niet zeker, maar meer dan waarschijnlijk wordt het terug met een Porsche.”
Succesvolle seizoensafsluiter voor BRV/Gabriël Racing Team
De laatste manche van het DSMEC kampioenschap vond afgelopen weekend plaats op het circuit van Zolder. Voor deze wedstrijd over 10 uren verscheen BRV/Gabriël Racing aan de start met twee Renault Clio’s RS III. Het startnummer 444 werd bemand door Vermeeren Bruno/Aerts Tom/Gabriël Luc/Bouillon François; nummer 415 door Kuus Menno/Legrand Christophe/Mul Jeroen.
Bruno Vermeeren: “Na de problemen met de Renault Mégane gedurende het seizoen werd besloten een samenwerking aan te gaan met Gabriël Racing voor deze race. Een aangename sfeer binnen het team, snelle piloten en de betrouwbaarheid van de wagens maakten van deze race een ideale seizoensafsluiter.”
Tom Aerts kwalificeerde de Renault Clio met startnummer 444 op een mooie 5de plaats in klasse 4. De wagen van Menno Kuus met het nummer 415 wist de 3de plaats te bemachtigen. De start van de wedstrijd werd genomen door Tom Aerts op een opdrogende piste. De jonge Gentenaar nam een mooie start en baande zich vrij snel een weg naar de eerste plaats in klasse 4, gevolgd door Kuus, die de start nam met het nummer 415. Enkele ronden later nam Kuus de leiding over.
“Na 45 minuten wedstrijd liep de temperatuur van de regenbanden op en besloot men Tom vroegtijdig binnen te roepen voor een tankbeurt, banden- en pilotenwissel”, vervolgde Vermeeren.
Vermeeren hervatte de race in elfde positie. “Drie ronden nadien vond een code 60 plaats, dit kwam nogal slecht uit aangezien we onze eerste wissel net achter de rug hadden. Menno Kuus maakte dankbaar gebruik van deze code 60 voor zijn eerste pitstop op nummer 415.”
Ondertussen schoof Vermeeren geleidelijk aan op naar de achtste plaats. François Bouillon nam nadien het stuur over, maakte enkele plaatsen goed en gaf na zijn stint het stuur aan Luc Gabriël. De Renault Clio met startnummer 415 kreeg af te rekenen met een elektrisch probleem gedurende de tweede wedstrijdhelft maar kon na reparatie de race hervatten; Bruno klom op naar de vierde plaats met de 444.
“Net geen podium maar toch een knappe prestatie voor beide wagens, een vierde plaats voor het nummer 444 en een achtste plaats voor het nummer 415, gezien de omstandigheden. We reden namelijk met een originele cupversie met kleinere tankinhoud dan de concurrentie en verloren kostbare tijd met stop-and-go-penalties. Hartelijk dank aan onze partners en vrienden die ons hebben gesteund gedurende dit seizoen alsook aan Gabriël Racing."