Renger van der Zande was bloedsnel en reed meteen op de limiet bij een van de gevaarlijkste circuits van de wereld. Een tweede kwalificatietijd was het resultaat, achter de Mosport-routinier Colin Braun. En daarmee toonde Renger van der Zande een staaltje race moed met zijn Oreca-Chevy Le Mans Prototype. Maar de regels waren de spelbreker. Het feit dat code rood na negen ronden de kwalificatie afbrak deed hem ondanks zijn snelle tijd eindigen op een zevende plaats, de plaats die het team momenteel inneemt in de competitiestand.
Hij wist het, Renger van der Zande en verheugde zich er al de hele week op. Mosport, in Canada, geldt als een van de gevaarlijkste circuits van de wereld. De hoogteverschillen en de vele blinde bochten maken de baan tot een waanzinnige kermisattractie. En precies daarom dacht de Nijmegenaar het verschil te kunnen maken. In Europa is de Sachsenring zo’n baan, maar Mosport is nog vele malen spannender. En Renger geldt als een Sachsenring specialist. In Mosport, bij de American Le Mans Series, waar hij nog nooit gereden had, bracht hij het binnen een beperkt aantal rondjes tot een snelle 1.10.70, wat hem een tweede tijd opleverde tussen de Amerikaanse routiniers. Maar na negen ronden werd het code rood als gevolg van een raceongeluk. En als er minder dan tien ronden gereden zijn schrijven de regels voor dat de positie in het kampioenschap de starting grid bepaalt. Dus voor de Vliegende Hollander was een zevende positie bij de start op zondag zijn deel. Zoals gebruikelijk was de goed gemutste Renger laconiek onder dit resultaat.
Renger: “Ongelooflijk deze baan… Waar je denkt in de remmen te moeten, kun je gerust nog een keer opschakelen. De vele blinde bochten, vaak helling af, bieden een verrassend spektakel. Toch kreeg ik er na weinig rondjes al snel vat op, waarmee ik routiniers als Junqueira en Nunez de loef kon afsteken. Dat we door reglementen niet voor onze snelheid beloond worden kan me eigenlijk niet zoveel schelen. Mirco Schultis en ik zullen in de race veel goed moeten maken. De professionele kick is groot. Mijn koprol met de racefiets, begin deze week op de brug bij Ewijk, kwam ik nog wel tegen. Op verschillende plekken heeft mij huid nog biefstuk kwaliteit. Maar de adrenaline die deze baan oproept, doet veel vergeten.”