Renger van der Zande ziet overwinning in rook opgaan: "Wel zuur als je op zo'n suffe manier...'

Austin, USA - Snelheid Van der Zande in Austin niet beloond. Hij was het hele weekend veruit de snelste en ook zijn nieuwe teamgenoot Mike Hedlund ging goed, maar het mocht niet baten. In de race, na de rijderswissel, werd Renger van der Zande hard geraakt van achteren door een Corvette Daytona Prototype. En dat kostte de overwinning. De reparatie duurde twee raceronden.

Het was een mooi weekend, het Lone Star Le Mans weekend op COTA/ Austin in Texas. Het was het negende evenement in de Amerikaanse lange afstand serie voor Le Mans Prototypes en GT’s. Maar ook was er een aflevering van het Wereldkampioenschap Endurance met onder andere de Indrukwekkende Le Mans LMP1 winnaar Porsche. Renger van der Zande was het hele weekend veruit de snelste in de Le Mans Prototype klasse binnen het Amerikaans Kampioenschap. De Martini Starworks Oreca Chevy stond in de goede trim en de Nederlander was meester op de baan. De startrijder was Mike Hedlund en na een slordig uur nam Renger het stuur over. En toen ging het mis. Hij draaide nog wel de snelste ronde in de race, maar kort daarna werd hij hard aangetikt, bocht uit, door een iets snellere Corvette Daytona Prototype. De excuses achteraf namen het wrange gevoel niet weg. Een bezoek aan de pit was onvermijdelijk. De provisorische reparatie, waarbij de achterwielophanging bij elkaar geknoopt werd, kostte twee racerronden. Op een zesde plaats kwam Van der Zande weer de baan op. De gedrevenheid van de Nederlander maakte dat hij ook met een kromme auto nog steeds snelste tijden draaide. Maar de achterstand was niet meer overbrugbaar. De race werd gewonnen door Colin Braun, voor Bruno Junqueira en Conor Daly.

“Tsja, wel zuur als je dominant snel bent en je wordt op zo’n suffe manier geraakt. Het team van Peter Baron deed fantastisch werk, maar alle shims van mijn camberafstelling lagen eruit en twee ronden achterstand maak je niet goed in dit competitieve veld. In de laatste ronde raakte ik nog in een spin omdat mijn achterwielophanging uit elkaar viel. Verder is Texas prima. Met Jeroen Bleekemolen samen vormen we hier de Nederlandse afvaardiging en we genieten van de positieve sfeer. En warm is het ook, met een hoge vochtigheidsgraad. Als je in de buitenlucht stapt ben je meteen drijfnat. Dus lange afstandracen is hier ook topsport. Over twee weken op Road Atlanta rijden we de laatste race “