Renger van der Zande scoort podium: "Krankzinnig spectaculair circuit"

Het was vechten tot de laatste meters maar de Nederlander Renger van der Zande zag kans zijn fysieke handicap van een nekblessure de baas te blijven. Hij wist voor het Mishumotors LMPC-team de tweede plaats te veroveren in de Le Mans Prototype-klasse van de ALMS. Mirco Schultis en Renger van der Zande beginnen een geduchte partij te worden in deze American Le Mans Series. Het Canadese weekend vond niet plaats op het Formule 1-circuit in Montreal, maar op het spektakelcircuit Mopark.

Teamgenoot en staleigenaar Mirco Schultis groeide in deze race boven zichzelf uit. Met rondetijden van 1.14 zag hij kans de equipe vanuit een ongunstige startpositie van P7 binnen een uur naar P2 te sturen in de Prototype-klasse. Tussen de fel vechtende ALMS-deelnemers moest hij af en toe pirouettes van tegenstanders behendig omzeilen. Na een uur was er de rijderswissel en kwam Renger weer op P6 de baan op. Binnen een slordige veertig minuten had de Vliegende Hollander, met scherpe rondjes van 1.12, de leiderspositie in de klasse te pakken. Maar toen begon concurrent Colin Braun met zijn duidelijk snellere bolide aan een onweerstaanbare opmars. Tijdens een safetycar-fase sloot het veld zich weer op, waarna Van der Zande de snellere Braun moest laten schieten. Per ronde was deze zes tienden sneller, wat aan de eindstreep het verschil maakte. Dat Renger de tweede plaats niet cadeau kreeg toonden de racebeelden. In een fel gevecht met Kyle Marcelli moest hij uiterste vechtkracht aan de dag leggen. De vele inhaalsituaties met de tragere GT’s en Porsche’s zorgden voor spannende wedstrijdbeelden Maar Renger flikte het keer op keer en kwam als overwinnaar uit de strijd. Hij pakte de tweede plaats op het Prototype-klasse podium. Het team van engineer Elton Julian kon bij de podiumceremonie terugkijken op een uiterst geslaagd Canadees raceweekend.

Renger: “Zo… dat was afzien. Elke ronde was ik aan het zoeken naar stabiliteit voor mijn nek. En dat is niet makkelijk op zo’n krankzinnig spectaculair circuit, met allerlei snelle bochten, doordraaiers en hoogteverschillen. De koprol, begin van de week met mijn racefiets, had toch een behoorlijke schade veroorzaakt. Maar de race was geweldig, het gevecht het laatste half uur was op het scherpst van de snede en het team was super. Ik dank collega Mirco Schultis voor weer een geweldig Amerikaans raceavontuur. Samen bubbels drinken op onze tweede plaats beviel goed.“