Er zijn er niet veel die hem dit nadoen. Deelnemen aan zes races en vier podiums scoren in één weekend. Autocoureur Pim van Riet voelde zich op het F1-circuit van de Nürburgring juist in zijn element bij zijn marathon. En hij kreeg het niet voor niets, want buiten de twee races met de Radical GT coupe en één race in de Radical light, reed de routinier ook nog drie races in de Pick-up racer van Acceleration 14. En juist in die Pick-up was het zweten geblazen, menig jongere autocoureur kwam er met een rood hoofd uit. Van Riet bleef echter doorstampen, beet zich vast in zijn stuur. Hij pakte in het internationale gezelschap een tweede positie achter Jacky van der Ende, een derde positie en een vierde. Daarnaast greep hij de zege in de GT-klasse van de Super Car Challenge en nog eens een tweede plaats in de Radical light.
Kilometervreter Pim van Riet reed omgerekend zo’n 1000 kilometer in respectievelijk de Radical en de Pick-up racer tijdens het weekend van Acceleration 14 op de Nürburgring. “Loek Bodelier van Acceleration belde me eigenlijk van begin af aan of ik in de Pick-up wilde racen. Het kwam er nog niet van omdat ik het druk heb met de zaak, met mijn eigen wedstrijden in de Radical en met het karten racen van Lorenzo. Toen kwam de Nürburgring waar alles samen viel. Ik dacht waarom niet?”, verklaarde Van Riet tegenover RaceXpress.nl.
“In de trainingen maakt ik voor het eerst kennis met de Pick-up en ik zat er gelijk goed bij. Op één honderdste achter Danielsson, oud-Formule Renault 3.5 kampioen. In de kwalificatie waren het wisselende omstandigheden en bleef ik te lang op regenbanden rijden. Dat had ik verkeerd ingeschat en zo stond ik op P12.”
Of de strijd gestreden was? Nee. Opgeven komt niet voor in het woordenboek van de door Febo ondersteunde Pim van Riet. Hij ging er eens goed voor zitten en hengelde de een na de ander binnen. “Ik startte als 12e en lag op een gegeven moment derde. Toen nokte de tweede versnelling en moest ik hem in zijn drie laten staan. Daardoor verloor ik net het podium met P4. In de tweede race startte ik van de zesde positie. Het werd een leuke strijd. Ik kon Murray voorbij en toen zat ik in de zuiging van Jacky van der Ende en Danielson. Ik moest me even terug laten zakken omdat de temperatuur te hoog werd, maar ik was tevreden met P3.”
In de derde race startte ik van de voorste rij, maar achter ons waren ze al aan het gassen en we werden van alle kanten voornbij gereden. Ik heb me toch terug gevochten, ik vloog met dat ding. Toen kwam ik in gevecht met de leider Jacky van der Ende. Ik remde Jacky eruit en lag aan de leiding, maar Jacky schoot rechtdoor en kwam weer voor me. Voor mijn gevoel heb ik gewonnen. Verder was het gaaf racen in de Pick-up. De beleving is fantastisch en het is Spartaans racen; een hoge temperatuur in de cockpit, echt werken, maar desondanks heb ik heel veel plezier en voldoening gehad, En ik reed niet tegen de minsten; mannen als Danny van Dongen, Jacky van der Ende en Alex Danielson zijn snelle coureurs.”
Een nine-to-five job was het zeker niet en het werkschema hield nog niet op. Naast de Pick-up races, kwam Van Riet ook uit in de Super Car Challenge. “Ik reed daarbij met Henk Thuis in de nieuwe Radical GT coupe, dat is een auto van 2014, een geweldige auto! Veel downpforce. We hebben 480 pk en maken jongens met auto’s van 600 pk het leven zuur. Onze Radical blijft constant, een beleving om in dit ding te racen. Intrax heeft nieuw veersysteem. Dat is zo geweldig. Op zaterdag lagen we ook op podiumkoers, maar toen waren tien minuten voor einde remblokken totaal weg. Op zondag liep alles perfect. De auto bleef hard gaan, en we werden vierde overall in de Super GT en eerste in de GT-klasse.”
Al met al een geweldig weekend met veel races en de nodige prijzen voor Van Riet. Hij was voor het eerst als deelnemer bij een evenement van Acceleration 14 en was onder de indruk: “De opzet van Acceleration is prachtig, de combinatie muziek en spectaculaire raceklassen op mooie circuits ziet er goed uit. De opzet heeft in mijn ogen veel potentie”, zei kilometervreter Van Riet. Overigens was hij nog niet uitgestuurd, want toen volgde nog een rit van een paar honderd kilometer naar huis... alsof hij nog niet genoeg asfalt had gezien...