A1 GP Prijsvraag verslag winnaars: Geweldige ervaring in Lausitz!

Woensdag een SMS-je: “Rens, check je mail, snel!” Fabian had Rens gemaild dat hij een reis had gewonnen naar de A1GP in Duitsland. De reis werd mogelijk gemaakt door het gezellige reisduo van GP Travel, en aangeboden door de website RaceXPress.nl, via deze weg willen we ze dan ook enorm bedanken voor de enorm gave ervaring. We gaan door met het sfeerverslag. Het was kort dag dus er moest wat geregeld worden, maar het kon allemaal precies. Zodoende stonden we dan ook vrijdag rond middernacht in Apeldoorn (dat was vanuit Hoorn de dichtstbijzijnde opstapplaats) klaar voor vertrek.

In de bus bleek snel dat wij de jongsten waren, maar dat maakte de pret er niet minder op. We werden leuk onthaald, en iedereen (en dan bedoel ik ook echt iedereen) was bijzonder aardig en gezellig. De busreis, tja, leuk is anders maar gedurende de acht en een half uur werd er een filmpje gedraaid, waren de drankjes gekoeld, en werd er voor zover er nog mensen wakker waren kennis gemaakt. In Duitsland werd natuurlijk direct de koers richting het circuit Lausitz aangehouden. Stoppen bij het hotel om eventueel bij te slapen is vanzelfsprekend niet nodig, het circuitbezoek had prioriteit. Tegen tienen in de morgen waren we aangekomen, de bus uit, en de groepsfoto. Gehuld in de oranje shirts van GPTravel koos iedereen zijn weg. Wij zaten op de tribune bij start-finish, een prachtige plek natuurlijk maar na enkele uren begon het toch te kriebelen, we wilden meer.

Toen de derde training voorbij was hadden wij inmiddels (nog steeds netjes op een tribune) een nieuw plekje gevonden. De tribunes bij ‘the oval’ waren natuurlijk leeg, het stuk na startfinish werd namelijk niet gebruikt bij de A1GP, en liep je even wat verder kwam je bij de laatste tribune welke uitzicht bood op de ingang van het oval gedeelte wat wel deel uit maakte van het parcours. Een prachtige plek, maar vreemd genoeg niemand te bekennen. Wij genoten van de kwalificaties, en natuurlijk mocht de positie van Jos er best wezen. Een tiende startplek biedt uitzicht op een mooi resultaat op de zondag.

Zoals eerder gezegd, na wat uurtjes op de -overigens niet vervelende - tribunes door te hebben gebracht wilden we even het gehele park gaan verkennen. Teruglopend naar de in- en uitgang van het circuit passeerden we kraampjes waar natuurlijk de bekende bier en braadworsten niet ontbraken. Ook waren er, zowel officiële als onofficiële, vele fanartikelen te koop van de sterk aan populariteit groeiende internationale raceklasse. We liepen dus terug en besloten de weg naar de paddock te lopen. Onderweg vonden we nog meer leuke plekjes die we de volgende dag zouden gebruiken om zo van een mooi uitzicht op het circuit te genieten. We kwamen aan bij de paddock en vielen met onze neus in de boter. De A1GP bolides werden net het parc fermé ingeduwd, helaas was het geheel afgeschermd met hekjes (dit was namelijk het paddock gedeelte, en als echte gierige Hollanders hadden we die paddockkaarten niet gekocht). Maar ach, tientallen mensen dachten hetzelfde als wij, zo’n hekje houdt ons niet tegen om zo’n wagen van een half metertje te kunnen bewonderen.

Oké, helemaal netjes was het niet maar zo’n weekend maken we niet vaak mee en we besloten eens een kijkje te nemen bij de (achterkant van de) pitboxen. Erg leuk natuurlijk, want je ziet een hoop! Na uitvoerig eens te hebben gekeken bij de deelnemende landen in deze mooie klasse, zagen we Jan Lammers. Rens heeft een Formule1 website en besloot er op af te stappen met een gereed staande voice-recorder. Na een korte kennismaking begon Rens zijn vraaggesprek. Ontzettend leuk vonden we dat Jan Lammers de tijd nam voor zijn antwoorden, terwijl je vooraf merkte dat hij toch wat haast had. Rens hield het bij vier korte vragen en bedankte hem voor zijn tijd.

Onder de indruk van de ervaringen vertrokken we met de groep weer naar het hotel. Iedereen had wel wat unieks beleefd en daar werden geen geheimen van gemaakt, leuk om al die verhalen te horen! In het nette hotel kreeg ieder zijn kamer toegewezen, en hebben we (na zo’n 20 uur, tellend vanaf de reis van huis naar Apeldoorn) eindelijk lekker kunnen douchen en ons kunnen omkleden. Wij hielden het niet meer van de honger, en besloten alvast wat te eten. We hebben lekker in het hotel gegeten om vervolgens weer terug te keren naar de hotelkamer waar we nog net wat konden meepikken van de Formule1 uitzending op een Duitse TV-zender. We besloten vroeg te gaan slapen, morgen zouden we namelijk weer om 7.00 uur gewekt worden.

Raceday, 7.00 uur. Douchen, spullen weer inpakken (we zouden namelijk niet meer naar het hotel terugkeren), en ontbijten. Hollands als wij allemaal waren natuurlijk een paar broodjes in de tas gestopt om ook op het circuit wat te eten te hebben. Een dag als deze zondag beleef je niet snel meer, want wat hebben we beleefd. ’s Ochtends waren we samen met de groep weer op het circuit, we besloten weer naar de paddock te gaan. Natuurlijk gingen we op de foto met de prachtige pitspoezen, zoiets hoort er bij en we hadden vooraf al besloten niet in de bus terug te stappen als deze missie niet zou slagen.

De misschien wel gaafste ervaring was ons bezoek aan de pitstraat. Wat we aanschouwden vergeet je niet. Om de pitstraat van zo dicht bij mee te maken was geweldig! We liepen langs de pitboxen waar we onze ogen (en lens van de fotocamera) goed de kost gaven, maar doel was pitbox nummer 25 waar boven naast het mooie oranje - rood - wit - blauwe logo “ A1 Team Netherlands” in grote letters stond geschreven. Opnieuw hadden we geluk. Jos Verstappen stapte even nadat wij alles goed konden bekijken zijn auto in. Er werd druk gesleuteld en gewerkt aan de auto, en hoe langer we bleven, hoe meer unieke ervaringen we meemaakten. Een paar testruns waren gedaan, het was inmiddels kwart voor twee. We besloten achter de menigte (vooral media en teampersoneel) aan te lopen naar de grid. Natuurlijk mochten we (en probeerden we ook niet) op de grid (te) komen, dat werd te gek. Wel konden we er pal naast staan op nog geen meter afstand van de auto’s. Met Jos en team Nederland voor ons konden wij tot een minuut voor de start de gebeurtenissen van zeer dichtbij aanschouwen. Natuurlijk wil je zoiets vastleggen dus de camera had geen seconde rust. Dit eiste natuurlijk wel wat van de batterijen, en natuurlijk kwam het moment dat al onze batterijen op waren. Toevallig wisten we nog een soort trucje waarvan we niet wisten of we toen we dat leerden in de maling werden genomen of niet. Het schijnt dat als je batterijen warm houdt, bijvoorbeeld tussen je wrijvende handen of onder je oksels (wat we dan ook beiden hebben gedaan) ze nog net even mee gaan. Het bleek waar! Het wondertje geschiedde, ik kon nog net die mooie foto’s maken!

Vlak voor de start moesten we natuurlijk weg en zochten we een ander plekje. We zaten uiteindelijk in het trappenhuis, maar dan wel zo dat je prachtig overzicht had op het gehele circuit. Een top plek! We genoten van de beide races, en liepen tegen het eind van de hoofdrace weer naar de tribune. Eindelijk weer normaal zitten J We zagen de finish en het champagne spuiten, waarna we nog even het parc fermé bezochten om al die auto’s nog eens te bekijken. Terugkerend naar de bus zagen we veel mensen met A1GP banden. Een leuk souvenir, zo bedacht ook de groep. Toen we in de bus zaten besloten we toch zo’n band te scoren. We liepen naar de paddock en inderdaad, bij Cooper Tyres waren mensen bezig de banden te ontdoen van de velg om ze vervolgens aan de fans mee te geven. Origineel was het niet, wel leuk. Rens nam een band mee, en nam het maar voor lief dat we later in de trein een klein beetje raar werden aangekeken en flauwe grapjes als “geen vertrouwen in de trein? En “je mist er drie hoor!”. Who cares...

Terug in de bus naar huis, iedereen vertelde zijn of haar verhaal nog en liet de gemaakte foto’s zien. Persfotograaf Bas Kaligis van (o.a.) RaceXPress had nog leuke anekdotes, hij was natuurlijk echt overal geweest en had vanzelfsprekend de nodige plaatjes geschoten. Een weekend om nooit te vergeten! Nog een keertje dan: bedankt RaceXPress, bedankt GP Travel, en bedankt reisgenoten! Wij hadden het bijzonder naar ons zin, en de foto met die pitbabes krijgt een mooi plekje in huis!

Groeten, Fabian en Rens